The Jewel

The Jewel – Amy Ewing

The jewel


Uitgeverij:
Young & Awesome
Jaar: 2016 (origineel: 2014)
Genre: YA – dystopian
Bladzijdes: 293
Bindwijze
: paperback
Serie: The Lone City #1
Waardering: 4 sterren

Vandaag is mijn laatste dag als Violet. Vanaf morgen ben ik nummer 197.

Verkocht op een veiling aan een van de rijkste dames van het land… dat overkomt Violet. In het landhuis van de hertogin wacht haar een leven vol luxe, maar ook gevangenschap en duistere plannen. De nietsonziende hertogin wil Violets bijzondere gave uitbuiten, tegen elke prijs. Violet moet ontsnappen voor het te laat is. Dan blijkt dat haar beste vriendin Raven in gevaar is. Violet staat voor een onmogelijke keuze: moet ze Raven redden of zichzelf? (Goodreads)

Ik had dit boek al een tijdje op het oog, vooral vanwege de schitterende cover. Extra fijn dat Young & Awesome dit boek ook naar Nederland hebben gehaald. Ik vind sowieso dat Young & Awesome fijne titels vertaald!

The Jewel las ik in één avondje uit. Lang leve een treinreis van 3 uur! Naast de treinreis werkt de pakkende schrijfstijl die Ewing hanteert, ook erg mee. Ik kon het boek eigenlijk niet wegleggen. Ik wilde steeds verder weten hoe het verder ging. Ik werd meegesleurd in Violets wereld!
Is het boek origineel? Nee, niet echt. De worldbuilding is standaard, niet bijzonders. Dit vind ik echter niet storend. Er zijn gewoon allemaal standaard elementen bij elkaar gepakt en die zijn samengevoegd tot de wereld van The Jewel. Het is niet storend omdat de wereld erg goed doordacht in elkaar zit. Dat merk je aan alles. De basis van de wereld heeft Ewing duidelijk geschapen in dit deel. Wel is de wereld nog met mysterie omhuld waarvan ik hoop dat die vragen worden beantwoord in de volgende delen! Want hoe zit het met dat de stad volledig wordt omringd door de zee?

Wat ik fascinerend vond was de “magie’. Meisjes uit de onderste laag/ring van de samenleving kunnen dingen laten groeien, kleuren veranderen en vormen manipuleren. Daardoor zijn ze geschikt om de kinderen te dragen en te baren van de elite, die dat zelf niet kunnen. We krijgen in het eerste deel een topje van deze magie te zien en ik vind dit echt één van de beste onderdelen van het verhaal. Daarnaast geeft het gehele verhaal iets afschuwelijks, iets gruwelijks. Hoe de meisjes worden behandeld is echt beestachtig.

Ewing neemt de tijd om haar wereld te introduceren wat ik positief vind. Toch ontkom je hier en daar niet aan een Hunger Games gevoel. Het teken met de vingers als de geselecteerde meisjes naar de veiling worden gebracht, hoe Violet wordt voorbereid op de veiling. Je krijgt bij Lucien toch een soort Cinna gevoel! Beetje jammer. Het is namelijk niet nodig want het concept van Ewing is erg goed, afschuwelijk maar goed. Het staat prima op zichzelf en heeft deze Hunger games achtige verwijzingen niet nodig.

De personages zitten goed in elkaar en het is leuk om te zien hoe Ewing heeft nagedacht over de namen. Violet is een tikkeltje naïef maar ook een vechtster. Ze weet dat het niet leuk zal worden maar onderschat wel wat er gaat gebeuren. De gravin vond ik echt een gruwelijk mens, maar daarom ook ergens heel erg leuk! De vriendschap tussen Violet en Raven erg fijn en ik ben benieuwd hoe die zich verder ontwikkelt. Een minder aspect was het liefdesgebeuren. Het verhaal had ook prima zonder gekund! Ik voel namelijk ook nog eens een driehoeksverhouding aankomen, ik hoop dat ik het mis heb.

The Jewel is een heerlijk, verslavend boek. Het heeft een prettige schrijfstijl, goed uitgewerkte wereld, leuke personages en een spannend plot! Hierdoor vlieg je door het boek heen. Het hele liefdesgebeuren en de Hunger Games verwijzingen vond ik wat minder. De cliffhanger en de vele vragen ik nog heb zorgen ervoor dat ik nieuwsgierig ben naar deel twee!

The Leaving

The Leaving – Tara Altebrando

Uitgeverij: Bloomsburry
Jaar: 2016
Genre: YA; mysterie
Bladzijdes: 421
Bindwijze: paperback
Serie: –
Waardering: 4 sterren

20161009_220723

Six were taken. Eleven years later, five come back–with no idea of where they’ve been.
Eleven years ago, six kindergarteners went missing without a trace. After all that time, the people left behind moved on, or tried to.
Until today. Today five of those kids return. They’re sixteen, and they are . . . fine. Scarlett comes home and finds a mom she barely recognizes, and doesn’t really recognize the person she’s supposed to be, either. But she thinks she remembers Lucas. Lucas remembers Scarlett, too, except they’re entirely unable to recall where they’ve been or what happened to them. Neither of them remember the sixth victim, Max. He doesn’t come back. Everyone wants answers. Most of all Max’s sister Avery, who needs to find her brother–dead or alive–and isn’t buying this whole memory-loss story.
(Goodreads)

Zodra ik dit boek zag liggen wist ik dat ik het boek gelijk moest hebben. De achterflap klonk intrigerend. Daarnaast trekt de cover heel erg de aandacht, hij past tevens goed bij het verhaal. “Six were taken. Fice came back.” Dat klinkt toch ontzettend intrigerend en spannend.

Het verhaal wordt vanuit drie personen beschreven. Scarlet en Lucas zijn elf jaar vermist geweest en weten niks meer van de afgelopen elf jaar. Avery is de zus van Max, hij is nog steeds vermist. Elk van deze drie heeft een hele eigen stem, die ook letterlijk zo op papier wordt overgebracht. Vooral bij Scarlet is dit uniek. Het deed mij denken aan de Touching Juliette serie die dat ook op zo’n manier op papier overbrengt. Dit geeft een leuke toevoeging aan het verhaal, tevens onderscheidt het zichzelf daardoor.
Hoe bizar is het om te moeten voorstellen dat je elf jaar van je leven niet meer weet. Ik vond het erg realistisch hoe er op verschillende manieren werd gereageerd op de terugkomst van de vijf jongeren. De manier waarop deze vijf mensen zelf reageerden op hun terugkomst is heel verschillend, maar zover we dat konden lezen ook wel realistisch. Niet iedereen reageert nou eenmaal hetzelfde in zo’n situatie.
Bij Scarlet was de verwarring en onzekerheid duidelijk merkbaar, bijvoorbeeld in de kleine dingen als welke kledingstyle bij je past. Ik vond haar het meest fijne personage om over te lezen. De groei die haar karakter doormaakt, vond ik heel erg geloofwaardig. Ik vond haar ook steeds sterker in haar schoenen gaan staan. Lucas’ verhaal was een beetje bizar, vooral in het begin. Bij hem was vooral zijn wil om alles te begrijpen alles overstijgend. Dit is totaal anders dan bij Adam, die doorgaat zonder om te kijken. Ergens was het ook wel jammer dat Adam en Kirsten zo weinig naar voren kwamen in het verhaal. Avery werkte mij vooral op mijn zenuwen met haar manier van doen. Ze is ontzettend wispelturig, verwend en onvolwassen. De manier waarop ze met haar vriendje om gaat en vervolgens naar Lucas kijkt. Ik ging me door het boek steeds meer aan haar irriteren.

De wending die het verhaal nam werd beetje bij beetje aangekondigd, dus als een grote verrassing kwam de ontknoping niet. Wel was het ontzettend goed uitgewerkt. Door de schrijfstijl van Altebrando moet je steeds wel een stukje doorlezen. Eén hoofdstuk bleef bij mij nooit bij één hoofdstuk. Zelfs nadat het duidelijk wordt welke kant het verhaal op gaat, moet je wel doorlezen om de details zo snel mogelijk te leren kennen. Ondanks dat er wel een spanning in het verhaal zit, had ik iets meer spanning verwacht. Daarnaast was het liefdesverhaal ongeloofwaardig, tevens onnodig voor mijn gevoel.

The Leaving was absoluut een spannend boek omdat je moet weten wat er is gebeurd met Max en de andere vijf de afgelopen elf jaar. Toch had ik iets meer spanning verwacht. Het liefdesverhaal was ongeloofwaardig maar voor de rest voelde de personages goed uitgewerkt uit met ieder een eigen stem. Nadat ik de laatste pagina had omgeslagen, bleef ik nog een tijdje over dit boek nadenken!

The Leaving wordt deze maand uitgegeven in het Nederlandse onder de titel Verdwenen bij uitgeverij Young and Awesome. Hij is vanaf 19 oktober beschikbaar.