Het Geheugenboek

Het geheugenboek – Lara Avery

Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff
Jaar: 2017 (origineel 2016)
Genre: YA contemporary
Bladzijdes: 384
Bindwijze: hardcover
Serie: –
Waardering:4 sterren

het geheugenboek

Ze zeggen dat ik alles zal vergeten. Dus schrijf ik om te herinneren…

De ambitieuze Sammie McCoy weet precies wat ze wil: met de hoogste cijfers haar eindexamen halen en dan het kleine plaatsje waar ze woont voorgoed de rug toekeren. Niets zal haar van haar plannen afbrengen. Dus ook niet de diagnose dat ze een zeldzame ziekte heeft die haar herinneringen van haar zal stelen. En zo wordt het geheugenboek geboren. Sammie schrijft aan haar toekomstige zelf: over waar ze haar studieboeken opbergt, op wie ze verliefd is, wie haar hart heeft gebroken en over Cooper, een oude vriend van vroeger die er alles aan doet haar aan het lachen te maken, en haar tot het einde toe te steunen… (Goodreads)

Van sommige boeken wordt je gewoon even heel stil. Van dit boek werd ik gewoon even heel stil nadat ik de laatste pagina had omgeslagen. Ik wilde nog geen afscheid nemen van Sammie. Oké, in het begin was ze niet echt de meeste likeable persoon maar na een tijdje ga je gewoon zo erg om haar geven!

Sammie is een zeventien jarig, ambitieus meisje dat vol plannen voor de toekomst zit en dan wordt er een ziekte bij haar geconstateerd waardoor alles wegvalt. Weg universiteit, weg geheugen, weg toekomst! Alles wat normaal is voor een zeventienjarige valt weg voor Sammie. Avery heeft op een treffende manier de woede en de frustratie van Sammie weten neer te zetten zonder dat het boek heel zwaar wordt. Het onderwerp is zwaar maar zo voelt het vaak niet omdat het verhaal ook met de nodige humor wordt neergezet. Wat ik erg goed vond was hoe duidelijk je merkte hoe gefrustreerd Sammie is om de hele situatie, ze blijft geloven dat ze gewoon naar New York kan zelfs als het maar een semester is. Ze blijft lange tijd hoop houden. Sammie is vanaf het begin niet gelijk het meest leuke personage. Ze is recht door zee, niet het meest sociale personage en ook een beetje egocentrisch. Door de ziekte verandert dit langzaamaan en zo begon ik Sammie steeds leuker en liever te vinden. Ze begon als een vriendin aan te voelen.
Wat ik daarnaast een erg verfrissend vond is dat de familie van Sammie uitgebreid in beeld kwam. In veel YA boeken is er altijd wel wat met de ouders of er één ouder is niet meer in beeld. Dit is gewoon een complete familie waar niet alleen de ouders goed in beeld komen maar ook de ouders. Ik vond een bepaalde scene die met het jongste zusje van Sammie had te maken echt hartverscheurend. Ik denk één van de beste scenes van het gehele verhaal!

Het Geheugenboek heeft een bijzondere schrijfstijl, Sammie schrijft namelijk een dagboek aan haar toekomstige zelf. Je merkt door het boek ook heen dat ze steeds zieker aan het worden is. Het taalgebruik wordt simpeler en soms krijgt ze een aanval waardoor het verhaal een andere wending krijgt. De ziekte staat niet duidelijk vooraan in het verhaal, maar dat vind ik juist heel erg bij Sammie passen. Tussendoor worden er stukjes van de ziekte onthuld op wat voor manier Sammie niet meer normaal kan functioneren, zoals met de walkie talkie. Dit vond ik juist heel sterk omdat het op die manier meer bij mij binnenkwam, het is veel heftiger op deze manier. Toch had er af en toe wel iets meer informatie over de ziekte mogen worden gegeven! De cover vind ik echt heel erg mooi, en blijft je net als het verhaal echt bij!
Het einde was echt hartverscheurend en liet mij even heel stil achter!

Ik wil Luitingh-Sijthoff bedanken voor het leesexemplaar, het heeft mijn recensie niet beïnvloedt.

Val & Verlossing

Val en Verlossing – Leigh Bardugo

Uitgeverij: Blossom Books
Jaar: 2014
Genre: YA – fantasy
Bladzijdes: 387
Bindwijze: Hardcover
Serie: De Grisha #3
Waardering: 5 sterren

val-en-verlossing

Ravka is gevallen en de Duisterling regeert vanaf zijn schaduwtroon. De laatste hoop van het land is gevestigd op een krachteloze Lichtheerser, een uit de gratie gevallen spoorzoeker en de overblijfselen van een ooit zo sterk magisch leger.
Diep in een eeuwenoud netwerk van tunnels en grotten kan een verzwakte Alina niet anders dan de hulp van de zonderlinge Apparat accepteren, terwijl zijn volgelingen haar aanbidden als een heilige. Maar Alina wil geen heilige zijn: ze wil samen met Mal op jacht naar de vuurvogel en zoeken naar een zekere prins, van wie ze niet weet of hij nog in leven is.
Alina zal nieuwe bondgenootschappen moeten sluiten en oude rivaliteiten opzij moeten zetten tijdens de zoektocht naar de laatste versterker. Maar terwijl Alina de geheimen van de Duisterling begint te ontrafelen, ontdekt ze iets wat hun mysterieuze band voor altijd verandert. Het doden van de vuurvogel lijkt het enige dat Ravka kan redden van totale vernietiging, maar kan Alina de consequenties aan? (Goodreads)

Eindelijk las ik deel drie in de Grisha serie. Ik heb expres geen enkele recensie over dit boek gelezen en spoilers vermeden. Ik wilde namelijk absoluut niet er weer een einde voor mij verpest zou worden, zoals bij Allegiant is gebeurd. Als je het einde weet is een boek toch minder spannend. Gelukkig is het mij gelukt om geen spoilers te lezen.

Van dit boek had ik eigenlijk geen verwachtingen plus weinig ideeën over hoe dit boek zou eindigen. Het einde heeft mij verrast! Door het hele verhaal heen zat precies op de juiste momenten de actie. Wel ging het af en toe zo snel dat ik aandachtig moest lezen om geen detail te missen. Ik vond het echt heerlijk. En dat eind, ja dat was naar mijn smaak een passend einde.

De ontwikkeling die Alina doormaakt is geloofwaardig. Sinds boek 1 is ze gegroeid, volwassener en sterker geworden. Haar honger naar meer macht die ze in het boeken ontwikkeld vond ik erg sterk gedaan van Bardugo, het maakt Alina minder perfect en veel menselijker. Ook haar relatie met Mal ontwikkelt zich, het lijkt in dit deel zoveel intenser te zijn. Ik vind ze stiekem zo schattig samen. Daarnaast blijf ik een groot fan van Nikolai. Hij is zo leuk! Hij geeft een komische noot aan het geheel, ook al was hij dit deel wat minder aanwezig(wat logisch was). En dan hebben we nog de Duisterling. Hij is zo’n fascinerend personage! Hij mag dan de slechterik van het verhaal zijn, toch heeft hij wel iets wat hem aantrekkelijk maakt. Ook al is hij zo slecht, Bardugo heeft hem menselijk gemaakt. Naast zijn mindere trekken, heeft Bardugo hem ook goede trekken gegeven waardoor je op een bepaalde manier toch om hem gaat geven. Er zou zelfs gezegd kunnen worden dat je medelijden met hem krijgt.
De kracht van Bardugo ligt in haar karakters, ze maakt ze menselijk! Allemaal hebben ze positieve en negatieve karaktertrekken. Niemand is echt honderd procent slecht, nou ja, op de Apparat na. Wat een afschuwelijke vent is dat! Ik krijg echt de kriebels van hem.

Bardugo heeft in mijn ogen een volwaardig slot geschreven met een hoop actie. De wereld die ze heeft geschapen zit goed in elkaar en in origineel door de Russische invloeden. Maar haar sterkste punt zijn haar karakters. Ze zijn zo menselijk! Ik ben gaan houden van de wereld die Bardugo heeft gecreëerd. Door voor Russische invloeden te kiezen, voelt het heerlijk origineel aan. Ik ben nu al nieuwsgierig naar List en Leugens om meer van deze wondere wereld te ontdekken.

 

Zeven minuten na Middernacht

Zeven minuten na Middernacht – Patrick Ness & Siobhan Dowd

Uitgeverij: De Geus
Jaar:
2013 (origineel 2011)
Genre:
YA; fantasy en contemporary
Bladzijdes:
215
Bindwijze:
Hardcover
Serie:

Waardering:
5 sterren

20161115_151921

Het monster verscheen net na middernacht. Maar het is niet het monster dat Conor verwachtte, het monster uit de nachtmerrie die hij bijna elke nacht heeft gehad sinds zijn moeder ziek werd. Die met de duisternis, de wind en het geschreeuw. Het monster uit zijn achtertuin is anders. Oud. Wild. En hij wil het meest gevaarlijke van alles van Conor, hij wil de waarheid. (Goodreads)

Waarom, o waarom is dit boek niet meer bekend in Nederland? Op instagram komt dit boek vrij vaak voorbij maar bij Nederlandse bloggers hoor je er eigenlijk vrij weinig over. Dat is zo vreselijk jammer want dit is zo’n schitterend boek dat veel meer aandacht verdient. Hoewel het boek voor jongeren is, is het ook een prachtig boek voor volwassenen.

“Je schrijft je leven niet in woorden. Je schrijft het met daden. Wat je denkt is niet belangrijk. Het enige belangrijke is wat je doet.”

Eerst wat over de bijzondere totstandkoming van dit boek. Het idee/begin is namelijk afkomstig van Siobhan Dowd. Zij overleed echter voordat zij het verhaal kon afmaken. Haar nabestaanden benaderden Patrick Ness of hij het wilde afmaken. Ik vind het erg mooi en geeft het verhaal een extra lading.

20161115_151945

Het verhaal draait om Conor die op een nacht door een monster wordt bezocht, maar meer wil ik eigenlijk niet over het verhaal vertellen want het verhaal is het mooist als je het zelf kan ontdekken. De boodschappen achter het verhaal is een universele. Het verhaal leert je hoe het echte leven is!

“Er is niet altijd een goeierik. En ook niet altijd een slechterik. De meeste mensen zitten er ergens tussenin.”

Patrick Ness heeft een haast poëtische schrijfstijl. Het boek voelde soms als een sprookje aan. Het verhaal stond vol met de meest prachtige quotes waarvan je er enkele in deze recensie vindt. Conors verhaal kruipt onder je huid en laat je niet meer los tot ver nadat je het boek uit hebt. Het is ontzettend intens en laat je hart gebroken achter.

20161115_151951

Dan even over de illustraties in dit boek. Zij zijn een mooie toevoeging aan het verhaal en geven de sfeer erg goed weer. Soms zijn ze huiveringwekkend, soms hartbrekend, maar allemaal zijn ze fascinerend. De illustraties zijn van Jim Kay, hij is ook de illustrator van de Harry Potter geïllustreerde versies.

“Er bestaan geen woestere wezens dan verhalen. Verhalen jagen en bijten en achtervolgen.”

20161115_152013

Dit boek verschijnt binnenkort in de bioscoop en ik ben erg nieuwsgierig naar hoe ze dit hartbrekende verhaal hebben verfilmd. Vanwege de verfilming is er nu een filmversie van het boek uitgebracht die maar €12,50 kost. Rennen naar de boekenwinkel dus, want dit boek zal je absoluut niet teleurstellen!

De Trailer

Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld

Simon versus de verwachtingen van de rest van de wereld – Becki Albertalli

Uitgeverij: Blossom Books
Jaar: 2016 (origineel 2015)
Genre: Contemporary novel, ya
Bladzijdes: 272
Bindwijze: paperback
Serie: –
Waardering: 4 sterren

20161027_161224

Simon Spier is zestien jaar en valt op jongens, maar wil dat liever nog niet aan iedereen vertellen. (Qua drama heeft hij genoeg aan zijn rol in de schoolmusical.) Maar dan belandt een e-mail naar zijn online crush bij de verkeerde persoon, en is Simons geheim opeens niet meer veilig. Zijn klasgenoot Martin chanteert hem: als Simon hem niet helpt met het vinden van een perfecte date (bij voorkeur met Simons beste vriendin Abby), zorgt Martin ervoor dat de hele school op de hoogte is van Simons geaardheid. En erger nog: van de identiteit van Blue, aan wie Simon zijn e-mails stuurt.
Opeens wordt het leven van Simon hartstikke ingewikkeld. Blue wordt steeds flirteriger en zijn vrienden begrijpen niet waarom Simon opeens zo in zichzelf gekeerd is. Hij piekert over een manier om zijn ouders en vrienden te vertellen over zijn geaardheid, maar baalt er tegelijkertijd enorm van dat dit niet op zijn eigen voorwaarden kan. En waarom moet je je seksualiteit eigenlijk verantwoorden?
Simon zal uit zijn comfortzone moeten stappen voordat hij eruit geduwd wordt. En dat alles terwijl hij langzaam maar zeker verliefd wordt op de meest verwarrende, maar leukste jongen ooit. (
Goodreads)

Je kent ze wel, de boeken die je zogenaamd ‘moet’ lezen omdat die bij je opvoeding horen. Normaal gesproken heb ik hier een hekel aan. Voor dit boek maak ik echter met liefde een uitzondering. Dit boek zou verplichte kost moeten worden op de middelbare school. Niet alleen is het een leuk, makkelijk leesbaar boek, het is vooral een boek dat laat zien dat het niet uitmaakt of je homo of hetero bent. Het boek stelt de vraag waarom je alleen als homo uit de kast moet komen, waarom niet als hetero? Ik hoop dat dit boek bijdraagt aan de acceptatie van homo’s, lesbiennes, transseksuelen en biseksuelen.

Oké, mijn morele les is voorbij, terug naar het boek. Albertalli heeft een prettige schrijfstijl. Ik vloog door het boek heen, het kostte mij dan ook een middag om dit boek te lezen. Haar personages zitten goed in elkaar en ze waren erg herkenbaar. Ze hadden zo bij je in de klas kunnen zitten. Daarnaast hebben ze allemaal te maken met de standaard puberonzekerheden waar wij allemaal mee te maken hebben gehad (ik tenminste wel). Niet weten wat je nou precies wilt, wie kan je vertrouwen wat betreft je nieuwe crush, hoe ga je met ouders om, vriendjes en vriendinnetjes? Ik vond het ontzettend herkenbaar en realistisch. De chemie tussen de personages voelde echt aan, niet alleen tussen de geliefden maar ook tussen vrienden.

Simon is lief en vermakelijk en ook een beetje egocentrisch, maar je moet wel van hem gaan houden. Ik vond het mailverkeer echt leuk gedaan, het voegde iets toe aan het verhaal. Zijn relatie met Blue is zo schattig. Wel had ik vrij snel door wie Blue echt is, maar dat maakt niet uit. Toen ze eenmaal samen waren kreeg ik een grote grijns op mijn gezicht die ik er niet meer af kreeg.

Ondanks dat de boodschap van dit boek zwaar kan zijn, is het boek erg luchtig en vrolijk. Ik werd erg vrolijk van dit boek. De karakters zijn erg herkenbaar en realistisch! Ik heb oprecht genoten van dit boek!

The Leaving

The Leaving – Tara Altebrando

Uitgeverij: Bloomsburry
Jaar: 2016
Genre: YA; mysterie
Bladzijdes: 421
Bindwijze: paperback
Serie: –
Waardering: 4 sterren

20161009_220723

Six were taken. Eleven years later, five come back–with no idea of where they’ve been.
Eleven years ago, six kindergarteners went missing without a trace. After all that time, the people left behind moved on, or tried to.
Until today. Today five of those kids return. They’re sixteen, and they are . . . fine. Scarlett comes home and finds a mom she barely recognizes, and doesn’t really recognize the person she’s supposed to be, either. But she thinks she remembers Lucas. Lucas remembers Scarlett, too, except they’re entirely unable to recall where they’ve been or what happened to them. Neither of them remember the sixth victim, Max. He doesn’t come back. Everyone wants answers. Most of all Max’s sister Avery, who needs to find her brother–dead or alive–and isn’t buying this whole memory-loss story.
(Goodreads)

Zodra ik dit boek zag liggen wist ik dat ik het boek gelijk moest hebben. De achterflap klonk intrigerend. Daarnaast trekt de cover heel erg de aandacht, hij past tevens goed bij het verhaal. “Six were taken. Fice came back.” Dat klinkt toch ontzettend intrigerend en spannend.

Het verhaal wordt vanuit drie personen beschreven. Scarlet en Lucas zijn elf jaar vermist geweest en weten niks meer van de afgelopen elf jaar. Avery is de zus van Max, hij is nog steeds vermist. Elk van deze drie heeft een hele eigen stem, die ook letterlijk zo op papier wordt overgebracht. Vooral bij Scarlet is dit uniek. Het deed mij denken aan de Touching Juliette serie die dat ook op zo’n manier op papier overbrengt. Dit geeft een leuke toevoeging aan het verhaal, tevens onderscheidt het zichzelf daardoor.
Hoe bizar is het om te moeten voorstellen dat je elf jaar van je leven niet meer weet. Ik vond het erg realistisch hoe er op verschillende manieren werd gereageerd op de terugkomst van de vijf jongeren. De manier waarop deze vijf mensen zelf reageerden op hun terugkomst is heel verschillend, maar zover we dat konden lezen ook wel realistisch. Niet iedereen reageert nou eenmaal hetzelfde in zo’n situatie.
Bij Scarlet was de verwarring en onzekerheid duidelijk merkbaar, bijvoorbeeld in de kleine dingen als welke kledingstyle bij je past. Ik vond haar het meest fijne personage om over te lezen. De groei die haar karakter doormaakt, vond ik heel erg geloofwaardig. Ik vond haar ook steeds sterker in haar schoenen gaan staan. Lucas’ verhaal was een beetje bizar, vooral in het begin. Bij hem was vooral zijn wil om alles te begrijpen alles overstijgend. Dit is totaal anders dan bij Adam, die doorgaat zonder om te kijken. Ergens was het ook wel jammer dat Adam en Kirsten zo weinig naar voren kwamen in het verhaal. Avery werkte mij vooral op mijn zenuwen met haar manier van doen. Ze is ontzettend wispelturig, verwend en onvolwassen. De manier waarop ze met haar vriendje om gaat en vervolgens naar Lucas kijkt. Ik ging me door het boek steeds meer aan haar irriteren.

De wending die het verhaal nam werd beetje bij beetje aangekondigd, dus als een grote verrassing kwam de ontknoping niet. Wel was het ontzettend goed uitgewerkt. Door de schrijfstijl van Altebrando moet je steeds wel een stukje doorlezen. Eén hoofdstuk bleef bij mij nooit bij één hoofdstuk. Zelfs nadat het duidelijk wordt welke kant het verhaal op gaat, moet je wel doorlezen om de details zo snel mogelijk te leren kennen. Ondanks dat er wel een spanning in het verhaal zit, had ik iets meer spanning verwacht. Daarnaast was het liefdesverhaal ongeloofwaardig, tevens onnodig voor mijn gevoel.

The Leaving was absoluut een spannend boek omdat je moet weten wat er is gebeurd met Max en de andere vijf de afgelopen elf jaar. Toch had ik iets meer spanning verwacht. Het liefdesverhaal was ongeloofwaardig maar voor de rest voelde de personages goed uitgewerkt uit met ieder een eigen stem. Nadat ik de laatste pagina had omgeslagen, bleef ik nog een tijdje over dit boek nadenken!

The Leaving wordt deze maand uitgegeven in het Nederlandse onder de titel Verdwenen bij uitgeverij Young and Awesome. Hij is vanaf 19 oktober beschikbaar.

Breathe

Breathe – Sarah Crossan

Uitgeverij: Bloomsburry
Jaar: 2012
Genre: YA – dystopian
Bladzijdes: 374
Bindwijze: paperback
Serie: Breathe #1
Waardering: 4 sterren

20160930_203142

The world has no air. If you want to survive, you pay to breathe. But what if you can’t? And what if you think everything could be different? Three teens will leave everything they know behind in Sarah Crossan’s gripping and original dystopian teen novel of danger, longing, and glimmering hope. 
Ever since the Switch, when the oxygen levels plummeted and most of humanity died, the survivors have been protected in glass domes full of manufactured air. Protected . . . or trapped? Or controlled? Alina’s a revolutionary who believes we can save the environment. Quinn’s a Premium who’s never had to worry about having enough air. His best friend, Bea, is an Auxiliary who’s never worried about anything but having enough air. When the three cross paths, they will change everything. (Goodreads)

Ooit heb ik een recensie over dit boek gelezen en toen ik hem zag liggen bij het Boekenfestijn in Leeuwarden besloot ik dit boek gelijk mee te nemen. De achterflap klonk interessant plus een cover die de aandacht trekt, maar was het verhaal ook zo goed?

Ik had weinig verwachtingen van dit boek omdat ik er eigenlijk weinig over heb gehoord. In Nederland is dit boek niet zo bekend en dat is zo jammer. Dit boek heeft namelijk ontzettend veel potentieel. Ik heb zo ontzettend genoten van dit verhaal.
Laat ik beginnen met de “worldbuilding” die ik echt fantastisch vond. De wereld zit goed doordacht in elkaar. Het is een interessant concept dat er niet genoeg zuurstof is omdat er geen bomen meer zijn. Kun jij je een wereld voorstellen zonder een boom? Ik niet in ieder geval. Het concept is goed uitgewerkt. Daarnaast vind ik een wereld zonder bomen een origineel idee. Crossan heeft een visuele manier van schrijven maar het blijft raar om een wereld zonder bomen voor te stellen!
De wereld binnen de koepel zit goed in elkaar. Dat er onderscheid wordt gemaakt tussen mensen en dat sommige meer zuurstof krijgen dan anderen vind ik realistisch. Mensen zijn nooit gelijk aan elkaar geweest, er zijn altijd mensen rijker geweest dan anderen. Daarom vind ik het goed dat Crossan die lijn heeft doorgetrokken in deze duologie.

De drie hoofdpersonen zijn goed uitgedacht en hebben drie hele verschillende karakters. Tevens maken ze alle drie een persoonlijke groei door. Wat ik ook verrassend vond was dat ze zich echt gedroegen naar hun leeftijd: kalverliefde en naïviteit is duidelijk aanwezig. Wel was ik even bang dat de liefdesdriehoek de overhand zou krijgen maar gelukkig was dit niet het geval. Het speelt slechts een rolletje op de achtergrond.

Crossan heeft een interessante wereld neergezet met leuke personages. Er was genoeg actie op de juiste plekken, een visuele manier van schrijven en niet te veel romantisch gedoe (wat een fijne afwisseling is). Kortom, dit boek is een absolute aanrader en ik hoop dat het meer aanhangers krijgt in Nederland!

Miss Mayhem

Miss Mayhem – Rachel Hawkins

Uitgeverij: Putnam Juvenille
Jaar: 2015
Genre: YA; fantasy, romance
Bladzijdes: 273
Bindwijze: E-book
Serie: Rebel Belle #2
Waardering: 3 sterren

22465605

Life is almost back to normal for Harper Price. The Ephors have been silent after their deadly attack at Cotillion months ago, and her best friend, Bee, has returned after a mysterious disappearance. Now Harper can focus on the important things in life: school, canoodling with David (her nemesisturnedward-slash-boyfie), and even competing in the Miss Pine Grove pageant.
Unfortunately, supernatural chores are never done. The Ephors have decided they’d rather train David than kill him. The catch: Harper has to come along for the ride, but she can’t stay David’s Paladin unless she undergoes an ancient trial that will either kill her . . . or make her more powerful than ever. (Goodreads)

Miss Mayhem is het vervolg op Rebel Belle en ik las het in verband met de #septsequelmaand. Dit werd georganiseerd door NerdyMommy. Rebel Belle was een boek dat echt aangenaam verraste en vond ik echt heel erg leuk. Ik hoopte dat Miss Mayhem net zo leuk zou zijn als Rebel Belle. Er kunnen spoilers in staan van Rebel Belle.

Je hoort vaak over het tweede boek syndroom, dat in een trilogie het tweede deel vaak enorm tegenvalt en meer als een brug voelt dan als een goed onderdeel van de trilogie. Nooit eerder heb ik bij dit syndroom stil gestaan of er last van gehad, tot nu toe! Dit deel was echt een stuk minder dan het eerste deel. Ik denk dat dit deels mijn eigen schuld is. Het duurde ontzettend lang voordat ik in het verhaal kwam. In november 2014 las ik Rebel Belle, bijna 2 jaar geleden, en dat is duidelijk te lang geleden. Veel details was ik jammer genoeg vergeten , waardoor het langer duurde voordat ik in het boek kwam.
Dit was niet de enige reden waarom ik langzaam in het boek kwam. Het verhaal kwam niet echt lekker op gang. Rebel Belle was net wat schattiger, net wat leuker en bevatte net wat meer humor. De actie was net niet genoeg uitgewerkt. Het boek voelde gewoon te gehaast. Als Hawkins iets meer tijd had genomen om het boek uit te werken, was het waarschijnlijk veel beter uit de verf gekomen.

Ik vind Harper echt een fantastisch personage. Ze is verre van perfect, ook al probeert ze zo hard mogelijk om dit wel te zijn. Voor mij is ze echt een typische Southern Belle, ik lees eigenlijk nauwelijks boeken met dit soort types als hoofdpersonage. Daardoor voelt ze voor mij ook wel origineel aan. Ik heb af en toe zo om haar moeten lachen, maar ze wekte ook bewondering op. Haar doorzettingsvermogen is bewonderenswaardig. Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik van David moet vinden. David bleef een beetje op de oppervlakte en had meer uitgediept kunnen worden. Ryan mag meer worden benadrukt. Ik vond hem iets te veel op de achtergrond terwijl zijn rol vrij essentieel is. Er was trouwens één aspect wat ongeloofwaardig vond. Het had te maken met Ryan en een bepaalde personage. Bijna elke vrouw zal snappen wat ik daar niet geloofwaardig en chill aan vond.

Een leuk boek, maar niet bijzonder helaas. Mijn verwachtingen waren iets te hoog. Wel ga ik absoluut deel drie lezen, nu met iets minder tijd ertussen dan tussen deel één en deel twee. Miss Mayhem had best een sluitend einde, dus ik ben nieuwsgierig naar deel drie. Nog een laatste pro’s voor de covers, ze passen echt fantastisch bij de verhalen!

Recensie: Ik zal je vinden

Ik zal je vinden – Monica Hesse

Uitgeverij: Karakter uitgevers
Jaar: 2015
Genre: ya; historische roman
Bladzijdes: 331
Bindwijze: paperback
Serie: –
Waardering: 4 sterren

ik zal je vindne

Amsterdam, 1943.
In de waanzin van de oorlog zorgt Hannelore voor een klein lichtpuntje: ze is een vinder en weet op slimme manier de zwarte markt voor zich te laten werken, waardoor ze vraag en aanbod bij elkaar brengt. Zoek je koffie, chocolade of kousen? Voor de juiste prijs zijn ze van jou. Op een dag krijgt Hannelore een wel heel ongebruikelijk verzoek. Mevrouw Janssen, een van haar vaste klanten vraagt haar een meisje te zoeken dat verdwenen is uit de geheime ruimte in haar huis: een Joods meisje welteverstaan…
Nieuwsgierig geworden, start Hannelore haar zoektocht naar Miriam bij het Joods Lyceum, maar veel verder komt ze daar niet. Tot ze via via in contact komt met een groepje oud-studenten. Langzaam raakt Hannelore steeds verder bij het verzet betrokken, en stuit ze op aanwijzingen naar de mogelijke verblijfplaats van Miriam.
Haar zoektocht eindigt bij de Hollandse Schouwburg, waar ze van Mina, die bij de crèche aan de overkant van de schouwburg werkt, hoort dat Miriam daar gesignaleerd is. Samen met haar nieuwe vrienden bedenkt Hannelore een slim, maar zeer riskant plan. Zal het plan slagen? Of spelen er geheimen waarvan Hannelore en mevrouw Janssen niet op de hoogte zijn? (Goodreads)

Een oorlogsroman die weer eens op Nederlandse bodem afspeelt. Dat is alweer een tijdje geleden voor mij. Wat ik bijzonder vind is dat het boek door een Amerikaanse schrijfster geschreven is en toch heeft ze goed de sfeer van Amsterdam op papier weten te krijgen. Ook heeft ze zich verdiept in de oorlogsgeschiedenis van Amsterdam; bijvoorbeeld de Hollandse (Joodse) schouwburg die als wachtplaats voor Westerbork werd gebruikt.

Ik vond Hanneke een erg geloofwaardig personage. Haar twijfel om bij het verzet te gaan, om meer risico’s te nemen dan ze al doet, is geloofwaardig. Wel vond ik haar naïef, vooral in het begin van het verhaal. Daarnaast had ik iets meer informatie over willen hebben over de vriendschap tussen Hanneke en haar beste vriendin. Hier had meer verdieping in gemogen. Tevens kan ik me niet helemaal vinden in het verhaal over Bas. Ik snap dat het verhaal nodig was voor de ontwikkeling van Hanneke, maar ik vond het ergens ook onnodig voor het verhaal.

De andere karakters waren goed. De relatie tussen Hanneke en haar ouders vond ik goed. Zeker omdat zoiets vooral in YA-boeken niet wordt belicht en ouders eigenlijk geen rol spelen. De gebeurtenissen die tussen Hanneke en haar ouders plaatsvonden waren logisch, natuurlijk. Judith daarentegen vond ik ronduit irritant in het begin, maar het is wel begrijpelijk door de situatie waarin Judith zich bevindt. Willem was een fijn personage. Daarnaast licht Hesse z’n situatie op een bijzondere manier uit, ook al is het maar kort. Dat wordt maar weinig in oorlogsromans behandeld.

Hesse weet een goede sfeer in het boek neer te zetten. Je merkt de dreigende oorlogssfeer door het hele boek heen, en ook de spanning van de zoektocht naar Mirjam groeit door de bladzijdes heen. Sommige punten had ik aanzien komen, maar één puntje was wel een verrassing voor mij. Wel denk ik dat het ook een goed boek is voor een wat “jonger” publiek(nu klink ik echt oud :p). De zinnen zijn namelijk makkelijk en het verhaal is niet al te heftig, voor een verhaal dat zich tijdens de tweede wereldoorlog afspeelt.

Recensie; Vertrouw me

Vertrouw me – Tahereh Mafi

Uitgeverij: Blossom Books
Jaar: 2014
Genre: YA; dystopian
Bladzijdes: 413
Bindwijze: Hardcover
Serie: Touching Juliette #3
Waardering: 4.5 sterren

vertrouw me

Het langverwachte laatste deel in de Touching Juliette-trilogie! Juliette is terug, en vastbesloten om te vechten.
Als Omega Point wordt vernietigd, weet Juliette niet of haar vrienden en de andere rebellen nog leven. Ook Adam lijkt verdwenen. Om het Herstel voor eens en altijd te vernietigen, is ze nu afhankelijk van Warner. De enige persoon van wie ze nooit had gedacht hem te kunnen vertrouwen, maar wel degene die haar leven redde. Warner is bereid Juliette te helpen – maar wat wil hij daarvoor terug? (Goodreads)

Wauw, ik geloof dat het mij pas in dit deel opviel hoe schitterend de schrijfstijl van Mafi is. In de eerdere delen was het ook erg mooi, maar in dit deel vond ik het echt schitterend. Soms haast poëtisch. Dit maakte het boek in mijn ogen net wat specialer. Sommige mensen vinden het helemaal niks, ik vind het echt ontzettend gaaf. Daardoor is het ook net even wat anders dan de meeste boeken in dit genre waar we ondertussen een overvloed aan krijgen.

Mijn ogen vullen zich in rap tempo met tranen en ik knipper en knipper, maar de wereld is één grote chaos en toch wil ik lachen, want het enige waaraan ik kan denken is hoe vreselijk en prachtig het is: dat onze ogen de waarheid verdoezelen wanneer die te ondraaglijk is om te zien.

Spoiler alert – Spoiler alert – Spoiler alert
Spoiler alert – Spoiler alert – Spoiler alert
Spoiler alert – Spoiler alert – Spoiler alert
Spoiler alert – Spoiler alert – Spoiler alert

Juliette maakt een enorme verandering door, en dat vind ik enorm leuk. Door de delen heen is ze gegroeid tot een zelfverzekerde jonge vrouw. Hoe ze haar krachten weet te benutten wordt duidelijker maar ik heb nog steeds vragen hoe het nu precies werkt hier en daar. Ik kon het me af en toe niet zo goed visualiseren. Je kreeg wel steeds stukjes door wat ze kon, maar de grote lijn samenbinden was lastig Ook Warner is veranderd. De chemie tussen hem en Juliette springt van de pagina’s af. Ik vind hoe hun relatie is gegroeid echt heerlijk. Daarnaast worden nog meer geheimen over Warner onthuld! Daardoor ben ik Warner sympathieker gaan vinden. Ik vind hem echt zo leuk, maar daarentegen ben ik een stuk minder te spreken over Adam. Ik vind hem in dit deel eigenlijk best een hufter. De manier waarop hij zich gedroeg was niet oké. Ik irriteerde me er gewoon aan. Het is dat hij zo goed voor z’n broertje probeert te zorgen anders was hij helemaal een klootviool geweest. En dan hebben we nog Kenji! Ik ben absoluut #TeamKenji, al vanaf het eerste deel ben ik verliefd op Kenji. Hij is by far mijn favoriete karakter van de hele serie. Zijn humor is geniaal. Hij zorgt voor leven in de brouwerij. In dit deel is hij nog beter, we leren Kenji beter kennen. Daarnaast zagen we ook een andere kant van hem!

Maar dan dat einde. Dat was wel een kleine teleurstelling, om eerlijk te zijn. Het was niet wat ik had verwacht! Voor mijn gevoel was het een anti-climax! Ik had gewoon iets meer verwacht, het ging veel te snel. Na de laatste pagina’s had ik toch meer verwacht. Misschien komt er nog een deel, het zou goed kunnen. Het was te open. Ik ben gewoon zo benieuwd wat er met de karakters gebeurt na de laatste pagina!

Ik vond het echt een steengoed boek, een mooi einde van een fantastische serie. Ik had tot het einde echt geen flauw idee hoe het ging aflopen, waardoor ik alleen uit nieuwsgierigheid al wou doorlezen. Daarnaast is de schrijfstijl gewoonweg prachtig, en zijn de karakters sterk uitgewerkt. Doordat het einde me toch een beetje teleurgesteld heeft, 4.5 ster!

Recensie: Versplinter me

Versplinter me – Tahereh Mafi

Uitgeverij: Blossom Books
Jaar: 2013
Genre: Young-adult; dystopian; novelle
Bladzijdes: 66
Bindwijze: Hardcover
Serie: Touching Juliette #2.5
Waardering: 2.5 ster

versplinter me

Versplinter me wordt verteld vanuit het perspectief van Adam. Hij heeft veel om over na te denken: zijn verbroken relatie met Juliette, de veiligheid van zijn beste vriend en zijn broertje James, en zijn leven in Omega Point. Maar Adam heeft geen tijd: er is een aanval gepland op Het Herstel – en zij deinzen er niet voor terug om iedereen waar Adam om geeft uit te schakelen.
Versplinter me is deel 2,5 in de Touching Juliette-trilogie. Het verhaal loopt gelijk met het einde (en verder)van Breek me (Goodreads)

Laat ik beginnen met zeggen dat ik niet zo’n novelle lezers ben. Maar Verwoest me vond ik zo overdonderend goed. Door dat boek switchte ik volledig ten op zichten van Warner. Ik was dus ontzettend benieuwd of Mafi aan die hoge verwachtingen kon voldoen? In deel één was ik namelijk fan van Adam, daarna zakte dat een beetje naar beneden. Kon Versplinter me dat weer opkrikken?

Nou, nee! Het verhaal deed me eigenlijk vrij weinig. Ik vond het wel interessant om vanuit Adams gedachtegang te lezen. Het deed hem echter weinig goeds. Ik snap zijn motivatie wel maar dat betekent niet dat ik het ermee eens was. Daarnaast vond ik hem erg wispelturig! Vooral wat betreft Juliette. Waarom laat hij haar zo makkelijk gaan? En waarom laat je anderen niet achter haar aangaan? Ik vond hem eigenlijk steeds erger worden.
En op het moment dat het eigenlijk pas echt interessant werd, stopte het verhaal. Het verhaal was gewoon te kort, jammer! Vooral nu ik bezig ben met Vertrouw me komt dat steeds meer naar voren. Ik had veel liever gehad dat de novelle een deel daarvan zou pakken. Veel interessanter. Ik vond Kenji eigenlijk ook veel leuker in dit deel. (Ik ben sowieso een groot Kenji fan!!!!)
De schrijfstijl blijft echter schitterend en daarin ligt Mafi’s kracht! Daarom moet ik het verhaal ook wel 2.5 sterren geven want haar schrijfstijl grijpt je gewoon aan. Zo mooi en soms haast poëtisch geschreven. En ook erg typerend voor Mafi.
Achterin zat ook nog een interview met Mafi, wat ik erg leuk vond om te lezen. Persoonlijk vind ik het altijd leuk om meer informatie achter de schrijfster te krijgen.

Jammer genoeg dus niet zo goed als de eerdere novelle. Wel een leuke toevoeging maar te kort. Wel heeft Mafi wederom weer mijn visie op een personage weten te veranderen. Toch denk ik dat deze novelle niet zo belangrijk is als de eerder. Haar schrijfstijl blijft prachtig! Leuk extraatje maar niet bijzonder, daarom 2.5 ster.