Of Poseidon

Of Poseidon – Anna Banks

of-poseidon

 

Uitgeverij: Feiwel & Friends
Jaar: 2012
Genre: YA – fantasy
Bladzijdes: 225
Bindwijze: E-book
Serie: The Syrenca Legacy #1
Waardering: 4 sterren

Galen is the prince of the Syrena, sent to land to find a girl he’s heard can communicate with fish. Emma is on vacation at the beach. When she runs into Galen—literally, ouch!—both teens sense a connection. But it will take several encounters, including a deadly one with a shark, for Galen to be convinced of Emma’s gifts. Now, if he can only convince Emma that she holds the key to his kingdom…

Told from both Emma and Galen’s points of view, here is a fish-out-of-water story that sparkles with intrigue, humor, and waves of romance. (Goodreads)

Dit boek stond al een tijdje op mijn TBR, vooral vanwege die schitterende cover. Ik hoor eigenlijk vrij weinig over dit boek maar mijn nieuwsgierigheid was absoluut gewekt. Dit bleek uiteindelijk een super tof boek te zijn!

Ik had geen hoge verwachtingen van dit boek maar ik vond dit boek zo leuk! De worldbuilding is zo goed! Dat was echt by far het beste gedeelte van het boek. Banks heeft op een geniale manier de Syrena-wereld in onze wereld geweven. De wereld van de Syrena’s zit gewoon erg goed in elkaar. Tot op de kleinste details heeft Banks alles uitgewerkt. Een klein voorbeeld is waar Galen zijn geld vandaan haalt. Banks heeft het op een geloofwaardige manier gebracht. Een ander voorbeeld hoe Syrena er op röntgenfoto’s uitzien. Ik heb zo moeten lachen om Galens verwondering over de mensenwereld, bijvoorbeeld het daten! Wel komen zo duidelijk de verschillen naar voren tussen de mensenwereld en de wereld van de Syrena.

Het verhaal begint nogal gruwelijk maar daarna valt die gruwelijkheid eigenlijk wel weg en wordt het gewoon een leuke fantasy ya roman. Daarnaast zit er een goed tempo in het verhaal, niet te langzaam maar het voelt ook nergens te gehaast. De liefdesgevoelens voelen die ontstaan voelen niet geforceerd aan, maar juist natuurlijk. Banks schrijft zo gedetailleerd dat ik de wereld van de Syrena’s echt voor mij zag. Weliswaar is de grote verhaallijn niet super origineel, ik zag de plottwist van mijlen ver aankomen, maar is het wel ontzettend vermakelijk. Dat het verhaal een tikkeltje voorspelbaar is maakt mij niks uit door de fantastische worldbuilding en de heerlijke karakters.

Ik vond Galen zeer vermakelijk door zijn constante struggle tussen de mensenwereld en de Syrena-wereld. Daarnaast is hij een man van eer wat erg doorkomt in zijn acties waardoor zijn personage ook geloofwaardig is. Emma is een leuk, ietwat explosief typje. Vaak denkt ze ook niet echt na over haar acties, maar dat maakte haar juist zo leuk als karakter. Stiekem vond ik de twee bijpersonages nog leuker: Rayna en Toraf. Zij maakten het verhaal net wat leuker en komischer. Ik ben nieuwsgierig hoe het met hen gaat aflopen want zij zijn zo leuk!

Of Poseidon heeft mij positief verrast. Waar het verhaal niet bijzonder is, is de worldbuilding echt fenomenaal. Daarnaast zijn de personages leuk en komen ze geloofwaardig over. Banks heeft een fijne schrijfstijl waardoor je door het boek vliegt. Dit boek verdient meer lezers in Nederland want ik denk dat er genoeg lezers zullen zijn die dit boek zullen verslinden!

Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children

Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children – Ransom Riggs

Uitgeverij: Quirk Books
Jaar:
2011
Genre:
YA – fantasy
Bladzijdes:
352
Bindwijze:
Paperback
Serie:
Miss Peregrine’s Peculiar Children #1
Waardering:
3 sterren

20170113_154925

A mysterious island. An abandoned orphanage. A strange collection of curious photographs.
A horrific family tragedy sets sixteen-year-old Jacob journeying to a remote island off the coast of Wales, where he discovers the crumbling ruins of Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children. As Jacob explores its abandoned bedrooms and hallways, it becomes clear that the children were more than just peculiar. They may have been dangerous. They may have been quarantined on a deserted island for good reason. And somehow—impossible though it seems—they may still be alive.(Goodreads)

Toen ik hoorde dat dit boek verfilmd werd, besloot ik toch maar eens het boek onder het stof vandaan te halen. Ik mocht van mezelf de trailer pas zien als ik het boek zou hebben uitgelezen want ik wilde namelijk zelf een beeld vormen. Van het boek had ik misschien iets te hoge verwachtingen. Ik had een beetje een creepy verhaal verwacht, jammer genoeg kreeg ik iets anders.

Laat ik beginnen met wat ik wel goed vond. Het concept van het verhaal is intrigerend en origineel. De personages zitten absoluut goed in elkaar. Ik vond de peculiar children echt fantastisch en soms ook een tikkeltje bizar. Het verhaal en de personages zitten gewoon erg goed in elkaar. Het meest fantastische van het verhaal zijn de foto’s. Die gaven het hele verhaal een extra lading. Sommige foto’s zijn echt te bizar voor woorden. Deze foto’s maken het verhaal uniek!

Mijn probleem ligt bij de uitwerking van het verhaal. De schrijfstijl was gewoon niet mijn ding. Het greep mijn aandacht niet. Alleen de eerste dertig pagina’s en de laatste vijftig konden mij echt boeien. Wat er tussenin gebeurde interesseerde mij niet echt. Er zat gewoon zo weinig tempo in. Daarnaast waren sommige aspecten lastig voor te stellen/te visualiseren.

Ik ga deel twee absoluut een kans geven omdat ik het concept en het verhaal ontzettend interessant vind. Tevens ben ik nieuwsgierig geworden naar welke foto’s Riggs dit keer heeft gebruikt. Wel heb ik niet zo vreselijk veel haast om het boek te lezen omdat ik erg lang over deel één heb gedaan. Ik ben wat huiverig geworden voor zijn schrijfstijl.

Dus, ondanks dat het concept van het verhaal erg goed is, was de schrijfstijl gewoon niet mijn ding. De foto’s maakten een hoop goed en gaven het verhaal een unieke lading!

Het Zwarte Hart

Het zwarte hart – Stephanie Garber

Uitgeverij: Luitingh Sijthoff Amsterdam
Jaar: 2016
Genre: YA – fantasy
Bladzijdes: 368
Bindwijze:
Paperback
Serie: De Duisternis #1
Waardering: 4 sterren

20161223_154531

De zussen Scarlett en Donatella ontvluchten uit angst voor hun wrede vader het kleine, afgelegen eiland waar ze wonen. Ze worden daarbij geholpen door de knappe maar onuitstaanbare Julian. Ze komen terecht op Dromeneiland, waar de jaarlijkste voorstelling van Caraval wordt gehouden. Het publiek speelt mee in een dodelijk spel en moet achterhalen wat fantasie is en wat echt. Vlak na aankomst op het eiland verdwijnt Donatella, en Scarlett kan maar aan een ding denken: haar zus terugvinden voor de boosaardige Meester van Caraval haar vindt en er doden vallen… (Goodreads)

Deze recensie heb ik echt ontzettend lang voor mij uitgeschoven. Ik ben namelijk niet zo lyrisch als iedereen geloof ik. Mijn verwachtingen waren groot omdat het verhaal precies zo klonk als verhalen waar ik normaal gesproken zo dol op ben!

Wat is dan mijn probleem? Scarlett is mijn probleem. Scarlett en haar huwelijk om precies te zijn. Zeker de eerste helft van het boek “zeurt” Scarlett constant over haar aanstaande huwelijk, wat ik om twee redenen bijzonder vind. De eerste reden is dat ze de man in kwestie nog nooit heeft ontmoet! De tweede reden is dat Scarlett al haar hele leven droomt van Caraval maar als het puntje bij paaltje komt lijkt ze niet te durven en geniet ze er niet van! Uiteindelijk vond ik Scarlett toch wel een doorzetster. Ze maakt een duidelijke groei door in het verhaal. De zusterband die er tussen Scarlett en Donatella heerst is realistisch en mooi. Zo voelde de twee meiden echt aan als zusters en ik genoot dan ook erg van deze band.

De andere personages vond ik zeer fascinerend. Uiteraard hebben we Julian bij wie je toch een beetje wegzwijmelt! Ik vond het tevens heerlijk dat Garber je steeds aan het twijfelen brengt over Julians rol in het spel en in het verhaal. Niet alleen bij Julian trouwens, maar bij alle personages! Je kan niemand echt vertrouwen. Dan hebben we ook nog Legende, ik ben nog steeds geen ene steek wijzer over wie deze man is. Het zit gewoon zo goed in elkaar!

De schrijfstijl die Garber hanteert is erg fijn. Ze zet je steeds op een ander spoor wat betreft de personages en de verhaallijn. Eigenlijk ben je zelf een onderdeel van het spel geworden. Constant komen er nieuwe vragen bij je op, zelfs nadat je het boek hebt dichtgeslagen blijf je met een hoop vragen achter!
Ik kon Caraval echt voor mij zien, als een soort magisch, kleurrijk Venetië. Stiekem hoop ik dat er een film of serie van gemaakt wordt zodat we deze wereld nogmaals kunnen beleven. De sfeer die het verhaal omringt deed mij heel erg denken aan Het Nachtcircus (van Erin Morgenstern) wat enorm positief is! De mysterieuze sfeer paste echt heel erg goed bij het verhaal.

Stiekem vind ik de Amerikaanse en Engelse cover net even een tikkie mooie dan de Nederlandse cover. Hoewel ik de Nederlandse cover wel steeds mooier begin te vinden. Ik vind het daarnaast ontzettend tof dat er een bijpassende boekenlegger is uitgebracht. Het is leuk als uitgevers op die manier moeite voor een boek doen.

Ondanks mijn struggles met Scarlett heb ik genoten van Het Zwarte Hart. Garber heeft een heerlijke schrijfstijl en zet een verslavend spel neer. Ik ben echt bloednieuwsgierig naar deel twee want ik heb nog zoveel vragen!