Spoilerreview: Heir of Fire

Heir of Fire – Sarah J. Maas

Uitgeverij: Bloomsburry
Jaar: 2014
Genre: Fantasy
Bladzijdes: 562
Bindwijze
: paperback
Serie: Throne of Glass #3
Waardering: 5 sterren

20171016_144656

Consumed by guilt and rage, Celaena can’t bring herself to spill blood for the King of Adarlan. She must fight back…

The Immortal Queen will help her destroy the king – for a price. But as Celaena battles with her darkest memories and her heart breaks for a love that could never last, can she fulfil the bargain and head the almighty court of Terrasen? And who will stand with her? (Goodreads)

Let op: deze recensie bevat spoilers!

Wauw, wat een fantastisch goed boek was dit. Heir of fire is absoluut mijn favoriete deel tot nu toe. Celaena maakt een fantastische groei door en er kwamen nog meer karakters bij die het verhaal zo veel beter maakte. Zo vond ik Manon echt een geweldig karakter, ook al hoef ik haar niet in een donker steegje tegen te komen. Ook de verhaallijnen van Chaol en Dorian werden naar een hoger niveau getild.

And then I am going to rattle the stars

Heir of fire split zich in drie verschillende verhaallijnen. Celaena, Aelin, is aangekomen in Wendlyn. Al vrij snel vertrekt ze naar het feeënrijk. Rowan moet haar trainen en haar magie ontwikkelen. Rowan is nogal een hufter maar ik vond de vriendschap die zich langzaam tussen hem en Celaena ontwikkelt verfrissend. Je voelt dat er een wederzijds respect ontstaat tussen de twee. Ik genoot van de twee samen.
Je merkt dat Celaena echt een gebroken persoon is en dat haar verleden haar begint in te halen. Ik genoot van de flashbacks naar haar jeugd in Terrassen. Je snapt haar niet alleen veel beter, het geeft de wereld ook meer lagen. Het benadrukt slecht, maar dan ook in slecht, de koning is. Wel een leuk detail dat Celaena en Dorian elkaar al eerder hebben ontmoet. Celaena maakt een groei door in het verhaal. Ze loopt niet meer weg van zichzelf en omarmt haar verleden. Haar magie begint zich eindelijk te ontwikkelen. Ik genoot van haar “gevecht” met Maeve. Ik zat echt te springen op mijn stoel van opwinding(figuurlijk dan)! Voor het eerst had ik het gevoel dat we de ware Celaena zagen, in al haar kracht.

She was the heir of ash and fire, and she would bow to no one.

Veel mensen vinden Chaol niks in dit boek. Ik snap waar dat vandaan komt maar ik ben het er niet mee eens. Er gebeurt zoveel waar Chaol mee moet dealen. Hij heeft gewoon tijd nodig. Chaols en Dorians verhaallijnen zaten goed in elkaar. Ik vond hun reactie op alles heel natuurlijk. Wel kreeg ik echt medelijden met Dorian, vindt hij eindelijk een soort van vrede en geluk…
Dit boek laat nog meer zien hoe wreed de koning is en ik kan niet wachten om te lezen wat deze afschuwelijke man nog meer bekokstoofd heeft. Op zijn eigen manier zit hij op een geniale manier in elkaar.
De toevoeging van Aedion vond ik erg sterk! In het begin twijfelde ik erg aan zijn motieven maar ook hij wist een plekje in mijn hart te veroveren. Ik ben zo benieuwd naar hoe zijn hereniging met Celaena zal verlopen. Dat kan toch haast niet niet gebeuren?! (Maas kennende ook misschien wel)

You cannot pick and choose what parts of her to love

En dan hebben we nog Manon. O, Manon wat ben ik gek op je! Manon is een heks en onze eerste ontmoeting met haar is nogal…bloederig. Van alle verhaallijnen is zij mijn favoriet. Stiekem wilde ik doorbladeren naar haar volgende hoofdstukken. De groei die zij doormaakt is echt fantastisch. Ze is gewoon een heerlijk krachtig persoon. Ik genoot van haar band met Abraxos, die ik steeds voor me zag als Toothless uit How to train your dragon. Waarschijnlijk is hij veel lelijker en minder schattig maar dat maakt me niet uit. Ook de band tussen de Dertien spat van de pagina’s af. Je merkt dat Maas heel goed heeft nagedacht over de cultuur van de heksen en de verschillende clans. Het heeft iets bruuts maar daartegenover staat de loyaliteit. Ik genoot van elke pagina van Manons verhaal en het hadden er van mij nog meer mogen zijn.

The people you love are just weapons that will be used against you

Ondanks de vele nieuwe personages die Maas introduceert, raakte ik nergens het overzicht kwijt. Ik genoot oprecht van alle personages. Het derde deel draaide voor een groot deel om karakterontwikkeling, veel meer dan het om de actie draaide. Gelukkig zit die er wel in. Haar karakters zijn heerlijk complex en zijn zoveel meer dan we in eerste instantie te zien kregen. Maas neemt de tijd om het verhaal zich te laten ontwikkelen, gebeurtenissen uit het verleden te laten onthullen. Toch voelt het nergens traag aan.

You didn’t need a weapon when you were born one.

Heir of fire heeft alles wat ik een goed boek zoek! De karakters en de ontwikkeling die zij doormaken zijn fantastisch. Het verhaal is naar een hoger niveau geschreven. Het draait zowel om de karakterontwikkeling als om de actie en het verhaal. Met moeite moest ik het boek wegleggen. Tot nu toe is echt elk boek beter dan zijn voorganger. Maas voelt voor mij aan als de vrouwelijke en jongeren versie van George R. R. Martin. Zij zet je ook steeds op het verkeerde pas en durft ook favoriete personages af te slachten zonder mededogen. Ik kan dit boek niet minder dan 5 sterren geven!

Recensies van eerdere delen:
The Assassin’s Blade (Throne of Glass #0.1 – #0.5)
Throne of Glass (Throne of Glass #1)
Crown of Midnight (Throne of Glass #2)

Advertenties

Crown of Midnight

Crown of Midnight – Sarah J. Maas

Uitgeverij: Bloomsburry
Jaar:
2013
Genre:
Fantasy – YA
Bladzijdes:
418
Bindwijze:
Paperback
Serie:
Throne of Glass #2
Waardering:
4 sterren

20170113_155036

Crowned by Evil.
Bound by Duty.
Divided by Love.

Celaena Sardothien, royal assassin, is the King of Adarlan’s deadliest weapon. She must win her freedom through his enemies’ blood – but she cannot bear to kill for the crown. And every death Celaena fakes, every lie she tells, put those she loves at risk.
Torn between her two protectors – a captain and a prince – and battling a dark force far greater than the king, Celaena must decide what she will fight for: her liberty, her heart or the fate of a kingdom…
(Goodreads)

Ik ben groot fan geworden van de Throne of Glass boeken van Sarah. J. Maas. Throne of Glass was een heerlijk boek maar vergeleken met Crown of Midnight voelde het eerste deel meer aan als een inleiding. Crown of Midnight bevat van alles wat: actie, romantiek, spanning en een verslavend verhaal.

Crown of Midnight zit vol actie, spanning en romantiek. Celaena ontwikkelde zich als personage en we kregen meer van haar bad-ass kant te zien. Dit miste ik toch wel een beetje in het eerste deel. Ze wordt niet alleen sterker maar we kregen ook een kwetsbare kant van haar te zien. Uiteindelijk is ze gewoon een jonge vrouw die op zoek is naar geborgenheid en vriendschap en liefde. Maas zet echt een fantastisch karakters neer waar ik geen genoeg van kan krijgen. Het zijn allemaal complexe karakters en het voelt alsof we nog zoveel niet hebben gezien van de meeste karakters. Ze zijn echt ontzettend uitgebreid waardoor ze aanvoelen als echte personen. Ik vind Chaol echt fantastisch! Hij is zo oprecht en lief, ik wil ook zo’n man. De ontwikkeling van de relatie tussen hem en Celaena vond ik zo leuk en intens en zo verdrietig. Dorian maakte ook een verandering door in dit verhaal en hij heeft zo veel potentie. Ergens kreeg ik ook medelijden met hem.  De koning vind ik fascinerend. Wie is hij, wat is hij van plan? Ik heb geen idee welke kant het op gaat! Maas laat je meeleven met al haar personages, zelfs met een afschuwelijke man als de koning omdat het gewoon fascinerend in elkaar zit.

“Why are you crying?”
“Because,” she whispered, her voice shaking, “you remind me of what the world ought to be. What the world can be.”

Halverwege het verhaal zit een afschuwelijke plottwist. Ik had kippevel! Maas kan heel goed situaties beschrijven maar daardoor wordt het wel heftiger. Dit deel is een stuk duisterder dan het vorige deel. Ze schrijft heel visueel. Daarnaast heeft ze een pakkende schrijfstijl maar neemt, gelukkig, ook de tijd om het verhaal zich te laten ontplooien. Dit doet het verhaal zo veel goeds. Maas blijft ook bij kleine details stilstaan, zoals de ongesteldheid van Celaena. Een klein detail maar het doet de geloofwaardigheid zoveel goeds.

De wereld die Maas heeft geschapen is fantastisch. Er worden steeds meer stukjes onthuld maar er is ook zoveel wat we nog niet weten. Ik heb nog zoveel vragen. Ik heb geen flauw idee welke kanten het verhaal nog allemaal op gaat en dat vind ik zo fijn. Sommige boeken zijn voorspelbaar, zeker als je veel van hetzelfde leest. Bij Maas krijg ik dat gevoel totaal niet.

Voor mijn gevoel wordt elk deel beter. Er worden steeds nieuwe onderdelen onthuld maar er worden ook nieuwe vragen bij je opgeroepen, waardoor je door wilt lezen. Elk boek eindigt met een cliffhanger, ook Crown of Midnight. De karakters maken in dit deel een grote groei door. Celaena is niet de standaard heldin, ze is verwend en verwaand en een tikkeltje eigenwijs. Toch vind ik haar een fantastisch personage. Zelfs als je deel één niet zo leuk vond raad ik je toch aan om deel twee op te pakken want het is gewoon zo veel beter vergeleken met Throne of Glass. Ik ben zo benieuwd welke kanten dit verhaal op gaat want het heeft zoveel potentie!

Lees ook:
Throne of Glass – Sarah J. Maas (Throne of Glass #1)
The Assassin’s Blade – Sarah J. Maas (Throne of Glass #0.1 – #0.5)

The Assassin’s Blade

The Assassin’s Blade – Sarah J. Maas

Uitgeverij: Bloomsburry
Jaar: 2014
Genre: fantasy, ya
Bladzijdes: 430
Bindwijze: paperback
Serie: Throne of Glass #0.1 – #0.5
Waardering: 5 sterren

20161128_193922

Celaena Sardothien is her kingdom’s most feared assassin. Though she works for the powerful and ruthless Assassin’s Guild, Celaena yields to no one and trusts only her fellow killer for hire, Sam.When Celaena’s scheming master, Arobynn Hamel, dispatches her on missions that take her from remote islands to hostile deserts, she finds herself acting independently of his wishes–and questioning her own allegiance. Along the way, she makes friends and enemies alike, and discovers that she feels far more for Sam than just friendship. But by defying Arobynn’s orders, Celaena risks unimaginable punishment, and with Sam by her side, he is in danger, too. They will have to risk it all if they hope to escape Arobynn’s clutches–and if they fail, they’ll lose not just a chance at freedom, but their lives . . .A prequel to Throne of Glass, this collection of five novellas offers readers a deeper look into the history of this cunning assassin and her enthralling–and deadly–world.Included in this volume: “The Assassin and the Pirate Lord””The Assassin and the Healer””The Assassin and the Desert””The Assassin and the Underworld””The Assassin and the Empire” (Goodreads)

Voordat ik verder zou gaan met Heir of Fire, moest ik per se eerst de novelles lezen. Al deze novelles spelen zich af voor Thrones of Glass. Ik vind het prettig dat deze novelles zijn gebundeld in één boek. Ik vind het namelijk zonde van me geld om veel geld neer te leggen voor één novelle, op deze manier betaal je voor een vol boek en krijg je alle novelles in één.

Er zijn vijf novelles. De eerste heet The assassin and the pirate lord waarin Celaena een opdracht moet uitvoeren voor Arobynn. Mijn grootste probleem met Throne of Glass was dat ik Celaena niet bad-ass vond, het werd constant genoemd maar ik vond dat niet zo overkomen. Al in deze novelle komt duidelijk naar voren dat ze wel degelijk bad-ass is en dat ze een meesterlijke assassin kan zijn als ze dat wil. Niet alleen haar assassins kant komt naar voren, ook het gevoel voor rechtvaardigheid wat Celaena in zich draagt komt sterk naar voren. Tevens maken we kennis met Sam, ik genoot van hun haat-liefde verhouding.
The assassin and the healer is niet van groot belang voor het verhaal. Het was echter een mooi verhaal en ik ben blij dat Maas dit met ons heeft gedeeld. Stiekem hoop ik dat Yrene nog een keer terugkomt.
The assassin and the Desert is denk ik mijn favoriete novelle. We krijgen een kijkje in de wereld die Maas heeft geschapen en deze is totaal anders dan we tot nu hebben leren kennen. Ik vond de karakters fascinerend. Daarnaast kon ik het duidelijk voor me zien en ik vond het schitterend. Tevens maakt Celaena een grote groei door in dit verhaal en wordt ze een stukje minder arrogant.
The assassin and the underworld en The assassin and the empire zie ik eigenlijk als één verhaal. In deze novelles krijgen we eindelijk de befaamde Arobynn goed te zien. Ik mag die kerel totaal niet. Het is een nare, berekende man die alles en iedereen uit de weg ruimt voor zijn eigen gewin. En dan hebben we nog Sam, lieve Sam. Ik stopte bijna met lezen omdat je weet wat er aan gaat komen. Het laatste hoofdstuk, dat liet echt een nare nasmaak achter in mijn mond.

Deze novelles voegen echt wat toe aan het verhaal van Celaena, ik raad absoluut aan om deze te lezen als je fan bent van Throne of Glass-serie. In dit boek krijgen we de bad-ass kant van haar te zien die bij assassins kant hoort, maar we krijgen ook een jong meisje te zien dat voor het eerst verliefde wordt. Ik genoot van haar liefde voor kleren en boeken. Ja, ze is verwend maar dat vind ik juist verfrissend. Ze is niet perfect, verre van zelfs omdat ze ook nog eens arrogant is. Maar ja, dat vergeef ik Celaena echt wel. In deze novelles maakt Celaena een duidelijke groei door.
Wat ik daarnaast echt super gedaan vond was dat de novelles samen één groot verhaal vormden. De novelles voelden als een boek aan en niet aan allemaal aparte verhalen.

Ook al spelen de gebeurtenissen zich af voor Throne of Glass, ik raad om de boeken na Crown of Midnight te lezen. Ik las op Goodreads dat iemand wilde dat hij ze voor Queen of Shadows had gelezen. Ik neem aan dat er dus gebeurtenissen uit de novelles terugkomen in dat boek.

The Assassin’s blade vond ik stiekem leuker dan Throne of Glass. Ik zit nu alleen in dubio of ik eerst de eerste twee delen ga herlezen of doorga met Heir of fire. Ik neig naar het herlezen van deze boeken want ik heb nu het idee dat ik Celaena veel beter heb leren kennen en haar daardoor beter snap.

Wat zou jij doen, Throne of Glass herlezen of gelijk doorgaan met Heir of Fire?

Recensie: Throne of Glass

Recensie: Throne of Glass

Throne of Glass – Sarah J. Maas

Uitgeverij = Bloomsburry
Jaar = 2012
Genre = ya; fantasy
Bladzijdes = 404
Bindwijze = paperback
Serie = Throne of Glass #1
Waardering = 4 sterren

throne of glass

Meet Celaena Sardothien.
Beautiful. Deadly.
Destined for greatness.

In the dark, filthy salt mines of Endovier, an eighteen-year-old girl is serving a life sentence. She is a trained assassin, the best of her kind, but she made a fatal mistake: she got caught.
Young Captain Westfall offers her a deal: her freedom in return for one huge sacrifice. Celaena must represent the prince in a to-the-death tournament—fighting the most gifted thieves and assassins in the land. Live or die, Celaena will be free. Win or lose, she is about to discover her true destiny.
But will her assassin’s heart be melted? (Goodreads)

Ik ben in augustus in dit boek begonnen en heb het toen een tijdje weggelegd. Waarom, vraag je je wellicht af? Nou, ik ook. Ik weet namelijk niet meer waarom ik het heb weggelegd. In oktober besloot ik eindelijk dit boek, eindelijk, uit te lezen! En bereid je voor op een lange recensie want ik moet er veel over kwijt.

Toen ik in dit boek begon vond ik het een leuk boek. Het leest snel en gemakkelijk weg. Ook vond ik het op bepaalde stukken heel beeldend geschreven waardoor ik me een goed beeld van de wereld kon vormen. Maar toch was het verhaal een tijdje niet bijzonder genoeg om door te lezen, anders had ik wel doorgelezen.
De wereld die Maas heeft geschapen vind ik echter erg interessant, tevens roept het veel vragen op. De magie die in dit boek een rol speelt zit niet echt aan de oppervlakte, wat het nog veel interessanter maakt! Zo heb ik nog zo veel vragen waarvan ik hoop dit die in de volgende boeken worden beantwoord. Het is mij nog steeds niet duidelijk hoe het in elkaar zit! En daar ben ik fan van. Er hangt nog iets mysterieus over het hele magie gebeuren. Maas heeft ons slecht een glimp getoond van hoe haar magie werkt. Ze heeft nog lang niet al haar kaarten op tafel gegooid en dat vind ik verfrissend. Is weer eens wat anders dan dat in het eerste boek gelijk alles duidelijk wordt gemaakt.
En dan hebben we de vrouw waar alles omgaat: Celeana! En ik had een klein probleempje met haar *don’t shoot me*. Er wordt constant verteld hoe goed en sterk ze is, dat ze beste assassin is die er ooit is geweest. Maar dat kwam, vooral de eerste driekwart van het boek, eigenlijk helemaal niet naar voren. Waar is die getalenteerde vechtsters? Dat vond ik zo jammer. Ook doordat we weinig van de challenges meekregen, kregen we ook een slecht beeld van hoe goed ze kan zijn. Wel is Celeana een ontzettend interessant persoon. Zelf ben ik vooral nieuwsgierig naar haar verleden. Ik heb wederom weer veel vragen. Ze is gewoon zo’n bad-ass en doorzettend en stoer wijf! Ik ben fan! Vooral richting het eind kwam haar potentie echt duidelijk naar voren.
Ook de andere personages zijn goed. De prins is leuk en charmant maar ook een tikkeltje naïef. Van Captain Chaol Westfall ben ik fan. Ik vind het gewoon erg leuk ook al kan ik niet zo goed benoemen. Nehemia is interessant en ergens net zo bad-ass als Celeana. Ook zij heeft mijn nieuwsgierigheid gewekt. En de koning, die ik vertrouw ik voor geen meter. Wat ik knap vind van Maas is dat ze al haar personages interessant maakt. Ze maakt er geen karikaturen van. Niet alleen achter de hoofdpersoon, maar ook achter de bijpersonages, zit meer dan wij denken!

Maas heeft een schitterend, goed fantasy boek geschreven. De personages zijn interessant en goed uitgewerkt. En ook de wereld die is geschapen is erg leuk. Het boek roept veel vragen op, maar er worden net genoeg vragen beantwoord dat het niet vervelend wordt. Ik ga absoluut niet lang wachten tot ik deel twee erbij pak, want Celeana en haar wereld heeft mijn nieuwsgierigheid gewekt.