Spoilerreview: Heir of Fire

Heir of Fire – Sarah J. Maas

Uitgeverij: Bloomsburry
Jaar: 2014
Genre: Fantasy
Bladzijdes: 562
Bindwijze
: paperback
Serie: Throne of Glass #3
Waardering: 5 sterren

20171016_144656

Consumed by guilt and rage, Celaena can’t bring herself to spill blood for the King of Adarlan. She must fight back…

The Immortal Queen will help her destroy the king – for a price. But as Celaena battles with her darkest memories and her heart breaks for a love that could never last, can she fulfil the bargain and head the almighty court of Terrasen? And who will stand with her? (Goodreads)

Let op: deze recensie bevat spoilers!

Wauw, wat een fantastisch goed boek was dit. Heir of fire is absoluut mijn favoriete deel tot nu toe. Celaena maakt een fantastische groei door en er kwamen nog meer karakters bij die het verhaal zo veel beter maakte. Zo vond ik Manon echt een geweldig karakter, ook al hoef ik haar niet in een donker steegje tegen te komen. Ook de verhaallijnen van Chaol en Dorian werden naar een hoger niveau getild.

And then I am going to rattle the stars

Heir of fire split zich in drie verschillende verhaallijnen. Celaena, Aelin, is aangekomen in Wendlyn. Al vrij snel vertrekt ze naar het feeënrijk. Rowan moet haar trainen en haar magie ontwikkelen. Rowan is nogal een hufter maar ik vond de vriendschap die zich langzaam tussen hem en Celaena ontwikkelt verfrissend. Je voelt dat er een wederzijds respect ontstaat tussen de twee. Ik genoot van de twee samen.
Je merkt dat Celaena echt een gebroken persoon is en dat haar verleden haar begint in te halen. Ik genoot van de flashbacks naar haar jeugd in Terrassen. Je snapt haar niet alleen veel beter, het geeft de wereld ook meer lagen. Het benadrukt slecht, maar dan ook in slecht, de koning is. Wel een leuk detail dat Celaena en Dorian elkaar al eerder hebben ontmoet. Celaena maakt een groei door in het verhaal. Ze loopt niet meer weg van zichzelf en omarmt haar verleden. Haar magie begint zich eindelijk te ontwikkelen. Ik genoot van haar “gevecht” met Maeve. Ik zat echt te springen op mijn stoel van opwinding(figuurlijk dan)! Voor het eerst had ik het gevoel dat we de ware Celaena zagen, in al haar kracht.

She was the heir of ash and fire, and she would bow to no one.

Veel mensen vinden Chaol niks in dit boek. Ik snap waar dat vandaan komt maar ik ben het er niet mee eens. Er gebeurt zoveel waar Chaol mee moet dealen. Hij heeft gewoon tijd nodig. Chaols en Dorians verhaallijnen zaten goed in elkaar. Ik vond hun reactie op alles heel natuurlijk. Wel kreeg ik echt medelijden met Dorian, vindt hij eindelijk een soort van vrede en geluk…
Dit boek laat nog meer zien hoe wreed de koning is en ik kan niet wachten om te lezen wat deze afschuwelijke man nog meer bekokstoofd heeft. Op zijn eigen manier zit hij op een geniale manier in elkaar.
De toevoeging van Aedion vond ik erg sterk! In het begin twijfelde ik erg aan zijn motieven maar ook hij wist een plekje in mijn hart te veroveren. Ik ben zo benieuwd naar hoe zijn hereniging met Celaena zal verlopen. Dat kan toch haast niet niet gebeuren?! (Maas kennende ook misschien wel)

You cannot pick and choose what parts of her to love

En dan hebben we nog Manon. O, Manon wat ben ik gek op je! Manon is een heks en onze eerste ontmoeting met haar is nogal…bloederig. Van alle verhaallijnen is zij mijn favoriet. Stiekem wilde ik doorbladeren naar haar volgende hoofdstukken. De groei die zij doormaakt is echt fantastisch. Ze is gewoon een heerlijk krachtig persoon. Ik genoot van haar band met Abraxos, die ik steeds voor me zag als Toothless uit How to train your dragon. Waarschijnlijk is hij veel lelijker en minder schattig maar dat maakt me niet uit. Ook de band tussen de Dertien spat van de pagina’s af. Je merkt dat Maas heel goed heeft nagedacht over de cultuur van de heksen en de verschillende clans. Het heeft iets bruuts maar daartegenover staat de loyaliteit. Ik genoot van elke pagina van Manons verhaal en het hadden er van mij nog meer mogen zijn.

The people you love are just weapons that will be used against you

Ondanks de vele nieuwe personages die Maas introduceert, raakte ik nergens het overzicht kwijt. Ik genoot oprecht van alle personages. Het derde deel draaide voor een groot deel om karakterontwikkeling, veel meer dan het om de actie draaide. Gelukkig zit die er wel in. Haar karakters zijn heerlijk complex en zijn zoveel meer dan we in eerste instantie te zien kregen. Maas neemt de tijd om het verhaal zich te laten ontwikkelen, gebeurtenissen uit het verleden te laten onthullen. Toch voelt het nergens traag aan.

You didn’t need a weapon when you were born one.

Heir of fire heeft alles wat ik een goed boek zoek! De karakters en de ontwikkeling die zij doormaken zijn fantastisch. Het verhaal is naar een hoger niveau geschreven. Het draait zowel om de karakterontwikkeling als om de actie en het verhaal. Met moeite moest ik het boek wegleggen. Tot nu toe is echt elk boek beter dan zijn voorganger. Maas voelt voor mij aan als de vrouwelijke en jongeren versie van George R. R. Martin. Zij zet je ook steeds op het verkeerde pas en durft ook favoriete personages af te slachten zonder mededogen. Ik kan dit boek niet minder dan 5 sterren geven!

Recensies van eerdere delen:
The Assassin’s Blade (Throne of Glass #0.1 – #0.5)
Throne of Glass (Throne of Glass #1)
Crown of Midnight (Throne of Glass #2)

Advertenties

A Gathering of Shadows

A Gathering of Shadows – V. E. Schwab

Uitgeverij:  Titan Books
Jaar: 2016
Genre: Fantasy
Blazijdes: 508
Bindwijze: paperback
Serie: Shades of magic #2
Waardering: 5 sterren

20171016_145402

Four months have passed since the shadow stone fell into Kell’s possession. Four months since his path crossed with Delilah Bard. Four months since Rhy was wounded and the Dane twins fell, and the stone was cast with Holland’s dying body through the rift, and into Black London.

In many ways, things have almost returned to normal, though Rhy is more sober, and Kell is now plagued by his guilt. Restless, and having given up smuggling, Kell is visited by dreams of ominous magical events, waking only to think of Lila, who disappeared from the docks like she always meant to do. As Red London finalizes preparations for the Element Games—an extravagant international competition of magic, meant to entertain and keep healthy the ties between neighboring countries—a certain pirate ship draws closer, carrying old friends back into port.

But while Red London is caught up in the pageantry and thrills of the Games, another London is coming back to life, and those who were thought to be forever gone have returned. After all, a shadow that was gone in the night reappears in the morning, and so it seems Black London has risen again—meaning that another London must fall. (Goodreads)

Ik heb ontzettend lang over dit boek gedaan en eigenlijk weet ik niet zo goed waarom. Ik heb hem halverwege twee maanden weggelegd. Toen ik hem in september weer oppakte legde ik hem niet meer weg. En wauw, dit boek vond ik nog beter dan A Darker Shade of Magic.

Deze serie heeft gewoon alles voor mij: intrigerende personages, fascinerende magie en een verslavend verhaal/plot. Schwab is hard bezig zich naar de top van mijn favoriete auteurs te schrijven.

“Everyone’s immortal until they’re not.”

Delilah Bard, ik heb een haat-liefde verhouding met je. Veel mensen vinden haar een heerlijke personage, ik vind haar vooral bloedirritant. Net zoals in het eerste deel vond ik haar in dit deel irritant. Ze is zo arrogant. Alsof ze alles beter weet en alles beter doet terwijl dit niet zo is! Halverwege het verhaal veranderde dit zowaar en vond ik haar leuker worden, nog steeds irritant maar wel leuker. Zeker op het eind was ze zo goed!
Met Kell had ik medelijden. Hij zit opgesloten in het paleis en in zijn wereld, wordt overal gevolgd en wordt door zijn pleegouders als uitschot behandeld. Vooral dat laatste stak en vond ik echt zielig voor Kell. Daarnaast lazen we ook hoe hij worstelde met de gevolgen van wat er in het eerste deel is gebeurd. Deze worsteling is ijzersterk beschreven door Schwab en tilt Kell als personage naar een hoger niveau.

“She bent most of the rules. She broke the rest.”

Ook kregen we dit deel meer van Rhy te zien. Ik vind de band tussen hem en Kell echt heerlijk, ze voelen echt aan als broers. Het gekissebis onderling maar ook de onbegrensde loyaliteit naar elkaar is heel mooi. Ook Rhy worstelt met z’n demonen en ik genoot ervan hoe tegenstrijdig Kell en Rhy hiermee om gaan.

“Oh yes, your relationship with miss Bard is positiveley ordinary.”
“Be quiet.”
“Crossing worlds, killing royals, saving cities. The marks of every good courtship.”

De toevoeging van Alucard Emery gaf een nieuw mysterieus tintje aan het verhaal. Pas in het laatste hoofdstuk kreeg ik het idee dat we een glimp te zien kregen van wie Alucard werkelijk is. Schwab is zo goed in de personages op realistische manier neer te zetten en ook de banden tussen hen onderling te scheppen. Daarnaast is het prettig dat er wel wat romantiek in voorkomt maar dat het slechts een klein onderdeeltje is van het verhaal.

“I know where you sleep, Bard.” She smirked. “Then you know I sleep with knives.”

Ik vond het fijn dat er vier maanden tussen deel één en twee inzaten waardoor het verhaal natuurlijker verloopt. De personages zijn een stukje verder en daarom interessanter om over te lezen. In dit deel krijgen we veel meer van de wereld te zien die Schwab heeft geschapen. Niet alleen door de avonturen van Lilah maar ook door de Essen Tasch! Dat laatste element vond ik echt zo gaaf. Het was zo beeldend geschreven. Ik zag zowel de deelnemers als de wedstrijd zo voor me. Schwab heeft gewoon een hele prettige schrijfstijl waardoor je zo door het verhaal heen vliegt. De afwisseling van karakters en korte hoofdstukken dragen hier aan bij. Schwab schrijft heel beeldend en haar personages zijn zo menselijk.

A Gathering of Shadows doet absoluut niet onder voor A Darker Shade of Magic. Schwab zet een sterk boek neer met een verslavend verhaal en intrigerende personages plus de nodige humor. Zeker na die cliffhanger op het eind wil je alleen maar meer! Ik ben zo nieuwsgierig naar hoe A Conjuring of Light gaat verlopen! 5 sterren voor dit grandioze vervolg.

 

A Darker Shade of Magic (Shades of Magic #1)

The Unexpected Everything

The unexpected everything – Morgan Matson

Uitgeverij: Simon & Schuster
Jaar:
2016
Genre:
ya-contemporary
Bladzijdes:
517
Bindwijze:
paperback
Serie:

Waardering:
4 sterren

image-2017-09-20

From Morgan Matson, the bestselling author of Since You’ve Been Gone comes a feel-good story of friendship, finding yourself, and all the joys in life that happen while you’re busy making other plans.

Andie has a plan. And she always sticks to her plan.

Future? A top-tier medical school.
Dad? Avoid him as much as possible (which isn’t that hard considering he’s a Congressman and he’s never around).
Friends? Palmer, Bri, and Toby—pretty much the most awesome people on the planet, who needs anyone else?
Relationships? No one’s worth more than three weeks.

So it’s no surprise that Andie’s got her summer all planned out too.

Until a political scandal costs Andie her summer pre-med internship, and lands both she and Dad back in the same house together for the first time in years. Suddenly she’s doing things that aren’t Andie at all—working as a dog walker, doing an epic scavenger hunt with her dad, and maybe, just maybe, letting the super cute Clark get closer than she expected. Palmer, Bri, and Toby tell her to embrace all the chaos, but can she really let go of her control? (Goodreads)

Since you’ve been gone is voor mij de perfecte summer read, dus toen ik The unexpected everything zag bij de sale bij de American Bookcenter moest ik dit boek wel kopen voor deze zomer. Ik nam het boek dan ook mee op vakantie naar Rhodos en het was het eerste boek was ik las. Een heerlijke dik boek waarvan ik enorm genoot in de Griekse zon.

Wederom schrijft Matson weer een heerlijk zomerboek. Andie heeft haar hele zomer gepland, tot een schandaal rondom haar vader al haar plannen overhoop gooit. Wat zo sterk aan deze roman is, is de banden die Matson tussen mensen schept. Dit boek draait om de groei die Andie doormaakt in alle facetten, hoe ze langzaam volwassen wordt. De relatie die ze met haar vader heeft, het omgaan met de dood van haar moeder, voor het eerst echt verliefd worden en de controle over je leven loslaten. Matson zet dit allemaal zo goed en geloofwaardig neer.

De vriendinnengroep van Matson vond ik heerlijk. Het zijn vier totaal verschillende types en alle vier zijn goed uitgewerkt. Ook de vriendinnen maken deze zomer een bepaalde groei door. De whatsapp gespreken vond ik hilarisch, vooral als Toby alleen nog in emoticons begint te praten. Ik heb hardop moeten lachen om de scavenger hunt! En zo zijn er nog veel leuke details in verwerkt. Het is geloofwaardig dat er scheuren in deze vriendschappen ontstaan. Wat Bri doet kan echt niet maar je snap het wel. Ook Toby’s reactie is logisch maar aan de andere kant is ze ook blind! Zeker in het begin ergerde ik mij hier aan.

DAD!” I screamed as I barreled into the house, Toby at my heels. A second later, I realized how that sounded. “Everything is fine!” I yelled a moment later. There was no need to give my father a heart attack.

“No, it’s not!” Toby yelled, though a little less loudly than me. “We need help!”

“What’s going on?

Wat ik verfrissend vond aan dit boek was de relatie tussen Andie en haar vader. Ik genoot ervan om te lezen hoe de relatie tussen Andie verandert en groeit in dit boek. Soms worden ouders, vooral in ya-boeken, nogal weggestopt in boeken. Hier spelen beide ouders een belangrijke rol!

It’s always a risk. Wherever there is great emotion. because there is power in that. And few people handle power well.

Clark is echt een awkward schatje. Een typische nerd, en daarbij ook een tikkeltje ongemakkelijk. En dat maakt het juist zo leuk. Ik vond het goed dat hij ook een achtergrond verhaal had, hij was er niet slechts voor Andie om iets te leren wat in sommige verhalen wel gebeurt. De manier waarop er met zijn “verhaal” werd omgegaan vond ik hilarisch, vooral als zelfs de vader van Andie zich er mee gaat bemoeien. Ik zou deze boeken zelf zo willen lezen! Fijn ook dat er geen instalove of instafriendship plaats vindt maar er tijd wordt genomen om deze te laten groeien.

Matson neemt de tijd om het verhaal zich te laten ontwikkelen. Het plot is niet bijzonder maar ze schrijft gewoon weg fantastische karakters. Ze heeft een hele prettige schrijfstijl en het verhaal leest fijn weg. Matson is absoluut één van mijn favoriete ya-contemporary schrijfsters en ik ben nu al heel erg benieuwd naar haar volgende boek.

Cel 7

Cel 7 – Kerry Drewery

Uitgeverij: LS Amsterdam
Jaar: 2017 (Verschijnt op 18 oktober)
Genre: Young-adult
Bladzijdes: 384
Bindwijze: manuscript (dit heeft mijn mening niet beïnvloedt)
Serie: Cel 7 #1
Waardering: 4.5 ster

Cel 7Cel 7 van Kerry Drewery is een eigentijdse thriller over de macht van de (social) media, fake nieuws en het recht in eigen hand nemen.

Multimiljonair en beroemdheid Jackson Paige is vermoord. De 16-jarige Martha wordt bij het lijk gevonden, met een geweer in haar hand. Het lijkt dus een uitgemaakte zaak, vooral in een maatschappij waarin geen rechters meer aan te pas komen maar het publiek via de populaire realityshow Dood is gerechtigheid beslist of iemand schuldig is of niet. Bovendien heeft Martha zelf schuld bekend. Maar is ze wel schuldig? Of is de realiteit veel complexer dan de media het publiek wil doen geloven? De countdown begint. Blijft ze leven of gaat ze dood? Jij beslist! (Luitingh Sijthoff)

Sommige dystopian romans komen akelig dichtbij onze huidige maatschappij. Cel 7 is zo’n young-adult roman. Stemmen of iemand schuldig is aan een misdrijf en daarmee de doodstraf verdient/krijgt. Het draait niet meer om wat de bewijslast is of wat het motief is maar puur om wat het publiek van je vindt. Plus hoeveel geld de mensen hebben, want als je rijk bent kan je meer stemmen dan als je arm bent. En dan hebben we ook nog het programma Dood is gerechtigheid die het publiek opstookt. In een wereld waarin iedereen zijn mening online gooit en waarin politici openlijk twijfelen aan de rechterlijke macht lijkt de wereld van Cel 7 opeens niet zo ver weg meer.

Drewery heeft een verslavend verhaal neergepend. Ze heeft een prettige schrijfstijl waardoor het verhaal extra vlot wegleest. De korte hoofstukken, wisselende perspectief en de spanning die met het verstrijken van de dagen oploopt zorgen ervoor dat ik het verhaal met moeite kon wegleggen. Als er een nieuwe dag aanbreekt wordt Martha overgebracht naar een andere cel en steeds wilde ik dan toch weer weten wat haar die dag in de cel te wachten stond. Je krijgt steeds meer te horen over wat er in het verleden heeft plaatsgevonden. Toch vond ik deze onthullingen niet heel erg schokkend, ik vond het een tikkeltje voorspelbaar. Maar door de opbouwende spanning en het sterke verhaal eromheen bleef ik toch doorlezen en stoorde de voorspelbaarheid mij niet.

Wat ik sterk vond was dat niet alleen vanuit Martha’s  perspectief het verhaal werd verteld maar dat er ook andere personen bij kwamen. Naarmate de dag van de executie dichterbij komt werd steeds duidelijk hoe eenzaam Martha was. Je krijgt echt medelijden met Martha en dan is ze echt pas een meisje van 16 jaar. Ook de uitzendingen van Dood is gerechtigheid waren een goede toevoeging aan het verhaal. Zo goed dat ze bij mij het bloed onder mijn nagels vandaan haalden. Als een boek dat bij mij doet, is het goed bezig 😉

De thema’s die in dit boek te vinden zijn (verschil arm rijk, corruptie, het veroordelen van mensen online/sensatie zoeken) zijn dagelijks terug te vinden in onze eigen maatschappij. De wereld die Drewery heeft geschapen zie ik zo terugkomen in onze wereld. Het kan echt gebeuren en dat maakt dit boek ook ergens eng.

Ondanks dat ik het verhaal hier en daar wat voorspelbaar vind, zijn de thema’s goed uitgewerkt. De personages zijn goed uitgewerkt en Drewery bouwt de spanning zo goed op dat je wel moet doorlezen. Na de cliffhanger op het eind ben ik absoluut nieuwsgierig naar het volgende deel. Cel 7 is beangstigend realistisch!

Cel 7 is vanaf 18 oktober overal verkrijgbaar!

Trust in me

Trust in me – J. Lynn (Jennifer Armentrout)

Uitgeverij: HarperCollins
Jaar: 2013
Genre:
New Adult
Bladzijdes: 352
Bindwijze:
E-book
Serie: Wait for me #1.5
Waardering: 4 sterren

trust in meCameron Hamilton is used to getting what he wants, especially when it comes to women. But when Avery Morgansten comes crashing into his life – literally – he finally meets the one person who can resist his soulful baby blues. But Cam’s not ready to give up – he can’t get this feisty and intriguing girl out of his head.

Avery has secrets, secrets that keep her from admitting the feelings Cam knows she has for him. What will it take to help him break down her barriers and gain her trust? Or will he be shut out of Avery’s life, losing his first real shot at the kind of love that lasts forever? (Goodreads)

Dit boek vertelt precies hetzelfde verhaal als Wacht op mij, alleen nu vanuit het perspectief van Cam verteld. En wie kan dat weerstaan? Ik heb dit boek in het Engels gelezen omdat dit boek (nog) niet vertaald is. Ik hoop dat Zomer & Keuning dit nog wel gaat vertalen want het boek is een heerlijke toevoeging aan de serie!

Zoals al gezegd is Trust in me eigenlijk Wacht op mij, alleen nu vanuit het perspectief van Cam. Het is verhaal is dus niet nieuw. Dit doet niks af aan de leeservaring want Cam is gewoon een feestje om over te lezen. Verwacht alleen geen grote nieuwe openbaringen.

Lynn heeft gewoon een heerlijke schrijfstijl en dat komt ook in dit boek weer naar voren. Het verhaal zelf is niet nieuw en toch wil je het verhaal niet wegleggen. Ik las steeds iets meer dan gepland, toch nog maar een hoofdstukje. Oeps, twee uur ’s nachts. Ik geniet ervan als een boek dat met mij doet.

Holy shit, Strawberry Shortcake just ran me over.

Zoals ik al zei is het een feestje om vanuit Cams perspectief te lezen. Hij is niet alleen in wat hij zegt heerlijk sarcastisch maar ook in zijn gedachten, nog veel erger trouwens. Het was heerlijk om bepaalde gebeurtenissen opnieuw te beleven maar nu vanuit het perspectief van Cam. We kregen nu meer te zien de vriendschap tussen Cam, Jase en Ollie. Wat een fantastische trio!

Heb je genoten van Wacht op mij/Wait for me? Dan mag je Trust in me zeker niet overslaan! Ik heb genoten om Cams verhaal te lezen. Plus, er zitten nog genoeg nieuwe stukjes in het verhaal waardoor het niet alleen maar herhaling is.

 

In deze serie:
Wacht op mij (Wait for you #1)

Wacht op mij

Wacht op mij – J. Lynn (Jennifer Armentrout)

Uitgeverij: Zomer & Keuning
Jaar: 2014 (origineel 2013)
Genre: New Adult
Bladzijdes: 335
Bindwijze: Paperback
Serie: Wait for me #1
Waardering: 4 sterren

Wacht op mij - verkleind

Cam is sexy, lief en eh … hadden we al gezegd dat hij sexy is? Toch lukt het Avery niet om zich voor hem open te stellen. Ze is naar een universiteit duizenden kilometers van huis gegaan omdat ze wilde vluchten voor het verleden. Een verleden dat zichtbaar is op haar lichaam, maar dat ze koste wat het kost wil verbergen. Het is dus niet de bedoeling dat iemand te dichtbij komt. En al helemaal niet Cam… (Goodreads)

Jennifer Armentrout komt naar Nederland! Ik stond stiekem een vreugdedansje te doen toen ik dat hoorde en ik kocht gelijk tickets voor de signeersessie. In eerste instantie ging ik dit boek niet herlezen maar toen ik het boek doorbladerde kwam ik erachter dat ik eigenlijk veel (te veel) vergeten was. Ik haal veel door elkaar met The Deal(Elle Kennedy). De verhalen hebben ook wel een hoop van elkaar weg. Wat ik nog wel wist van de eerste keer dat ik het las, was dat ik intens heb genoten. Heb ik weer genoten toen ik het voor de tweede keer las?

Wederom heb ik genoten van Wacht op mij, gelukkig maar. En wie kan Cam nou weerstaan? Ik in ieder geval niet. Wederom vloog ik door het boek heen en werd ik net zo door het verhaal ingenomen als de eerste keer dat ik het las. Lynn heeft een verslavende schrijfstijl waardoor je net iets langer doorleest dan je van plan was. Ik liep zelfs lezend over straat naar mijn stage toe, wel af en toe opkijken dat ik tegen niemand aanliep. Ondanks het heftige onderwerp die het boek aansnijdt heb ik ook geregeld moeten lachen. Lynn weet het heftige met de nodige humor te brengen waardoor haar verhaal niet te al te zwaar wordt.

Jacob en Brittany zijn de meest geweldige sidekicks ever. Ze zijn zo leuk maar ook echte vrienden voor Avery. Ik vond de verwijzing naar Harry Potter vanuit Brittany echt heerlijk. En zo zijn er nog veel meer van dit soort geweldige scenes waar deze twee bij betrokken bij.
Cam is eigenlijk gewoon je droomman! Hij is lief, attent, grappig, zorgzaam en ziet er nog goed uit ook. Die kan bijna niet echt bestaan. En daarnaast is hij ook nog eens supergeduldig als het op Avery aankomt. Hij geeft absoluut niet op.

‘You’ve been checking me out, haven’t you? In between your flaming insults? I feel like candy man.’

De liefde/aantrekkingskracht tussen Avery en Cam spat van de pagina’s af. Er wordt de tijd voor genomen om hun vriendschap en liefde zich te laten ontwikkelen, zelfs al spat de aantrekkingskracht van de pagina’s en is het overduidelijk welke kant het verhaal op gaat.

Je weet dat Avery iets verschrikkelijks is overkomen. Je krijgt vrij een vermoeden wat. Slechts langzaam wordt onthuld wat er precies is gebeurd en die details maken het verhaal nog veel afschuwelijker. Wat ik het ergst van het hele verhaal vond was de rol die haar ouders hierin hebben gespeeld. Voor die moeder, wat een vreselijke vrouw! Dit maakt het verhaal van Avery nog hartverscheurender dan het al is. Ik snap heel goed waar het gedrag van Avery vandaan kwam, dat is overduidelijk. Toch vond ik haar af en toe wel heel erg naïef. Een tikkeltje minder was beter geweest.

Hoewel ik het boek nu voor de tweede keer heb gelezen, heb ik weer net zo genoten als toen ik het de eerste keer las. Lynn heeft een verslavende schrijfstijl waardoor het boek moeilijk weg te leggen is. Ze zet een hartverscheurend verhaal neer zonder dat het te heftig wordt en met de nodige humor. Wacht op mij nodigt absoluut uit voor meer.

Crown of Midnight

Crown of Midnight – Sarah J. Maas

Uitgeverij: Bloomsburry
Jaar:
2013
Genre:
Fantasy – YA
Bladzijdes:
418
Bindwijze:
Paperback
Serie:
Throne of Glass #2
Waardering:
4 sterren

20170113_155036

Crowned by Evil.
Bound by Duty.
Divided by Love.

Celaena Sardothien, royal assassin, is the King of Adarlan’s deadliest weapon. She must win her freedom through his enemies’ blood – but she cannot bear to kill for the crown. And every death Celaena fakes, every lie she tells, put those she loves at risk.
Torn between her two protectors – a captain and a prince – and battling a dark force far greater than the king, Celaena must decide what she will fight for: her liberty, her heart or the fate of a kingdom…
(Goodreads)

Ik ben groot fan geworden van de Throne of Glass boeken van Sarah. J. Maas. Throne of Glass was een heerlijk boek maar vergeleken met Crown of Midnight voelde het eerste deel meer aan als een inleiding. Crown of Midnight bevat van alles wat: actie, romantiek, spanning en een verslavend verhaal.

Crown of Midnight zit vol actie, spanning en romantiek. Celaena ontwikkelde zich als personage en we kregen meer van haar bad-ass kant te zien. Dit miste ik toch wel een beetje in het eerste deel. Ze wordt niet alleen sterker maar we kregen ook een kwetsbare kant van haar te zien. Uiteindelijk is ze gewoon een jonge vrouw die op zoek is naar geborgenheid en vriendschap en liefde. Maas zet echt een fantastisch karakters neer waar ik geen genoeg van kan krijgen. Het zijn allemaal complexe karakters en het voelt alsof we nog zoveel niet hebben gezien van de meeste karakters. Ze zijn echt ontzettend uitgebreid waardoor ze aanvoelen als echte personen. Ik vind Chaol echt fantastisch! Hij is zo oprecht en lief, ik wil ook zo’n man. De ontwikkeling van de relatie tussen hem en Celaena vond ik zo leuk en intens en zo verdrietig. Dorian maakte ook een verandering door in dit verhaal en hij heeft zo veel potentie. Ergens kreeg ik ook medelijden met hem.  De koning vind ik fascinerend. Wie is hij, wat is hij van plan? Ik heb geen idee welke kant het op gaat! Maas laat je meeleven met al haar personages, zelfs met een afschuwelijke man als de koning omdat het gewoon fascinerend in elkaar zit.

“Why are you crying?”
“Because,” she whispered, her voice shaking, “you remind me of what the world ought to be. What the world can be.”

Halverwege het verhaal zit een afschuwelijke plottwist. Ik had kippevel! Maas kan heel goed situaties beschrijven maar daardoor wordt het wel heftiger. Dit deel is een stuk duisterder dan het vorige deel. Ze schrijft heel visueel. Daarnaast heeft ze een pakkende schrijfstijl maar neemt, gelukkig, ook de tijd om het verhaal zich te laten ontplooien. Dit doet het verhaal zo veel goeds. Maas blijft ook bij kleine details stilstaan, zoals de ongesteldheid van Celaena. Een klein detail maar het doet de geloofwaardigheid zoveel goeds.

De wereld die Maas heeft geschapen is fantastisch. Er worden steeds meer stukjes onthuld maar er is ook zoveel wat we nog niet weten. Ik heb nog zoveel vragen. Ik heb geen flauw idee welke kanten het verhaal nog allemaal op gaat en dat vind ik zo fijn. Sommige boeken zijn voorspelbaar, zeker als je veel van hetzelfde leest. Bij Maas krijg ik dat gevoel totaal niet.

Voor mijn gevoel wordt elk deel beter. Er worden steeds nieuwe onderdelen onthuld maar er worden ook nieuwe vragen bij je opgeroepen, waardoor je door wilt lezen. Elk boek eindigt met een cliffhanger, ook Crown of Midnight. De karakters maken in dit deel een grote groei door. Celaena is niet de standaard heldin, ze is verwend en verwaand en een tikkeltje eigenwijs. Toch vind ik haar een fantastisch personage. Zelfs als je deel één niet zo leuk vond raad ik je toch aan om deel twee op te pakken want het is gewoon zo veel beter vergeleken met Throne of Glass. Ik ben zo benieuwd welke kanten dit verhaal op gaat want het heeft zoveel potentie!

Lees ook:
Throne of Glass – Sarah J. Maas (Throne of Glass #1)
The Assassin’s Blade – Sarah J. Maas (Throne of Glass #0.1 – #0.5)

The Jewel

The Jewel – Amy Ewing

The jewel


Uitgeverij:
Young & Awesome
Jaar: 2016 (origineel: 2014)
Genre: YA – dystopian
Bladzijdes: 293
Bindwijze
: paperback
Serie: The Lone City #1
Waardering: 4 sterren

Vandaag is mijn laatste dag als Violet. Vanaf morgen ben ik nummer 197.

Verkocht op een veiling aan een van de rijkste dames van het land… dat overkomt Violet. In het landhuis van de hertogin wacht haar een leven vol luxe, maar ook gevangenschap en duistere plannen. De nietsonziende hertogin wil Violets bijzondere gave uitbuiten, tegen elke prijs. Violet moet ontsnappen voor het te laat is. Dan blijkt dat haar beste vriendin Raven in gevaar is. Violet staat voor een onmogelijke keuze: moet ze Raven redden of zichzelf? (Goodreads)

Ik had dit boek al een tijdje op het oog, vooral vanwege de schitterende cover. Extra fijn dat Young & Awesome dit boek ook naar Nederland hebben gehaald. Ik vind sowieso dat Young & Awesome fijne titels vertaald!

The Jewel las ik in één avondje uit. Lang leve een treinreis van 3 uur! Naast de treinreis werkt de pakkende schrijfstijl die Ewing hanteert, ook erg mee. Ik kon het boek eigenlijk niet wegleggen. Ik wilde steeds verder weten hoe het verder ging. Ik werd meegesleurd in Violets wereld!
Is het boek origineel? Nee, niet echt. De worldbuilding is standaard, niet bijzonders. Dit vind ik echter niet storend. Er zijn gewoon allemaal standaard elementen bij elkaar gepakt en die zijn samengevoegd tot de wereld van The Jewel. Het is niet storend omdat de wereld erg goed doordacht in elkaar zit. Dat merk je aan alles. De basis van de wereld heeft Ewing duidelijk geschapen in dit deel. Wel is de wereld nog met mysterie omhuld waarvan ik hoop dat die vragen worden beantwoord in de volgende delen! Want hoe zit het met dat de stad volledig wordt omringd door de zee?

Wat ik fascinerend vond was de “magie’. Meisjes uit de onderste laag/ring van de samenleving kunnen dingen laten groeien, kleuren veranderen en vormen manipuleren. Daardoor zijn ze geschikt om de kinderen te dragen en te baren van de elite, die dat zelf niet kunnen. We krijgen in het eerste deel een topje van deze magie te zien en ik vind dit echt één van de beste onderdelen van het verhaal. Daarnaast geeft het gehele verhaal iets afschuwelijks, iets gruwelijks. Hoe de meisjes worden behandeld is echt beestachtig.

Ewing neemt de tijd om haar wereld te introduceren wat ik positief vind. Toch ontkom je hier en daar niet aan een Hunger Games gevoel. Het teken met de vingers als de geselecteerde meisjes naar de veiling worden gebracht, hoe Violet wordt voorbereid op de veiling. Je krijgt bij Lucien toch een soort Cinna gevoel! Beetje jammer. Het is namelijk niet nodig want het concept van Ewing is erg goed, afschuwelijk maar goed. Het staat prima op zichzelf en heeft deze Hunger games achtige verwijzingen niet nodig.

De personages zitten goed in elkaar en het is leuk om te zien hoe Ewing heeft nagedacht over de namen. Violet is een tikkeltje naïef maar ook een vechtster. Ze weet dat het niet leuk zal worden maar onderschat wel wat er gaat gebeuren. De gravin vond ik echt een gruwelijk mens, maar daarom ook ergens heel erg leuk! De vriendschap tussen Violet en Raven erg fijn en ik ben benieuwd hoe die zich verder ontwikkelt. Een minder aspect was het liefdesgebeuren. Het verhaal had ook prima zonder gekund! Ik voel namelijk ook nog eens een driehoeksverhouding aankomen, ik hoop dat ik het mis heb.

The Jewel is een heerlijk, verslavend boek. Het heeft een prettige schrijfstijl, goed uitgewerkte wereld, leuke personages en een spannend plot! Hierdoor vlieg je door het boek heen. Het hele liefdesgebeuren en de Hunger Games verwijzingen vond ik wat minder. De cliffhanger en de vele vragen ik nog heb zorgen ervoor dat ik nieuwsgierig ben naar deel twee!

Onverwacht

Onverwacht – Rebecca Yarros

Uitgeverij: Zomer & Keuning
Jaar: 2017 (origineel 2015)
Genre: New Adult
Bladzijdes: 408
Bindwijze: paperback
Serie: Fight & Glory #3
Waardering: 5 sterren

20170604_202903

Grayson heeft maar één doel: slagen voor de opleiding tot Apachepiloot. Daar kan hij de afleiding van zijn bloedmooie nieuwe huisgenoot Samantha niet bij gebruiken. Maar die afleiding is er wel degelijk, mede omdat Samantha niets liever wil dan door de muur heen breken die Grayson om zichzelf heen heeft opgetrokken. Als haar dat eindelijk lukt, ontdekt ze iets wat ze eigenlijk helemaal niet wilde weten: een andere vrouw heeft jaren geleden beslag gelegd op Graysons hart. Is er nog wel ruimte voor haar? (Goodreads)

Onverwacht is alweer het derde deel in de Fight & Glory serie, en wat ben ik verslaafd aan deze serie. Gelukkig mocht ik mee doen aan de Hebban leesclub van dit boek. Ook Onverwacht was absoluut geen teleurstelling. Grayson en Sam hebben een plekje in mijn hart veroverd, naast Ember & Josh en Paisley & Jagger!

Yarros zet levensechte en realistische personages neer. Ik leef ontzettend mee met haar personages. Zoals gewoonlijk is in het New Adult genre hebben beide personages hun bagage. Wat ik erg sterk vind is dat Yarros problemen neerzet die actueel en geloofwaardig zijn, in dit geval slutshaming en drankgebruik. Het wordt ook weer niet te uitgekauwd.
Ik vond de situaties van Grayson en Sam geloofwaardig. Alleen werd de verhaallijn van Grayson na verloopt van tijd een beetje ongeloofwaardig. Daarnaast vond ik Sams verhaallijn te veel naar de achtergrond verdwijnen en te weinig aandacht krijgen, terwijl ik wat Sam doormaakt een heel belangrijk onderwerp vind! Dit vond ik eigenlijk het enige mindere aan het boek!

De aantrekkingskracht tussen Sam en Grayson spat van de pagina’s af! Wel is er weinig sprake van insta-love, maar wordt er de tijd genomen om hun (vriendschappelijke) relatie te laten ontwikkelen. Beetje bij beetje viel ik ook voor deze personages want wat zijn het heerlijke personages die je niet anders dan in je hart kan gaan sluiten.

Naast Sam en Grayson komen ook oude personages weer terug! Zo leuk! Er was een bepaald stukje dat ik zat te springen op mijn stoel van blijdschap(figuurlijk dan hé). Al wat ik kan zeggen is dat het met Paisley te maken heeft. Yarros introduceert ook veel nieuwe personages maar het blijft wel overzichtelijk. Ik kreeg wel echt een gruwelijke hekel aan de vader en het zusje van Grayson. Zo ga je niet met je zoon om! Ik vond het echt zo verschrikkelijk fout.

Yarros heeft een hele prettige schrijfstijl. Ze schrijft zeer verslavend en ik kon het boek met moeite wegleggen. Vaak had ik zoiets van “nog één hoofdstukje” wat er toch wel meer werden. Dat laatste hoofdstuk en die epiloog…. Ik wil ook zo’n man!

Wederom heb ik genoten van Rebecca Yarros haar werk. Met Onverwacht heeft Yarros weer een meeslepende, romantische rollercoaster neergezet die je gesloopt achterlaat. Ik kan nu al niet wachten op het laatste deel in deze serie, die in de herfst verschijnt! Dit boek behoort absoluut tot mijn favoriete boeken van 2017!

Het Geheugenboek

Het geheugenboek – Lara Avery

Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff
Jaar: 2017 (origineel 2016)
Genre: YA contemporary
Bladzijdes: 384
Bindwijze: hardcover
Serie: –
Waardering:4 sterren

het geheugenboek

Ze zeggen dat ik alles zal vergeten. Dus schrijf ik om te herinneren…

De ambitieuze Sammie McCoy weet precies wat ze wil: met de hoogste cijfers haar eindexamen halen en dan het kleine plaatsje waar ze woont voorgoed de rug toekeren. Niets zal haar van haar plannen afbrengen. Dus ook niet de diagnose dat ze een zeldzame ziekte heeft die haar herinneringen van haar zal stelen. En zo wordt het geheugenboek geboren. Sammie schrijft aan haar toekomstige zelf: over waar ze haar studieboeken opbergt, op wie ze verliefd is, wie haar hart heeft gebroken en over Cooper, een oude vriend van vroeger die er alles aan doet haar aan het lachen te maken, en haar tot het einde toe te steunen… (Goodreads)

Van sommige boeken wordt je gewoon even heel stil. Van dit boek werd ik gewoon even heel stil nadat ik de laatste pagina had omgeslagen. Ik wilde nog geen afscheid nemen van Sammie. Oké, in het begin was ze niet echt de meeste likeable persoon maar na een tijdje ga je gewoon zo erg om haar geven!

Sammie is een zeventien jarig, ambitieus meisje dat vol plannen voor de toekomst zit en dan wordt er een ziekte bij haar geconstateerd waardoor alles wegvalt. Weg universiteit, weg geheugen, weg toekomst! Alles wat normaal is voor een zeventienjarige valt weg voor Sammie. Avery heeft op een treffende manier de woede en de frustratie van Sammie weten neer te zetten zonder dat het boek heel zwaar wordt. Het onderwerp is zwaar maar zo voelt het vaak niet omdat het verhaal ook met de nodige humor wordt neergezet. Wat ik erg goed vond was hoe duidelijk je merkte hoe gefrustreerd Sammie is om de hele situatie, ze blijft geloven dat ze gewoon naar New York kan zelfs als het maar een semester is. Ze blijft lange tijd hoop houden. Sammie is vanaf het begin niet gelijk het meest leuke personage. Ze is recht door zee, niet het meest sociale personage en ook een beetje egocentrisch. Door de ziekte verandert dit langzaamaan en zo begon ik Sammie steeds leuker en liever te vinden. Ze begon als een vriendin aan te voelen.
Wat ik daarnaast een erg verfrissend vond is dat de familie van Sammie uitgebreid in beeld kwam. In veel YA boeken is er altijd wel wat met de ouders of er één ouder is niet meer in beeld. Dit is gewoon een complete familie waar niet alleen de ouders goed in beeld komen maar ook de ouders. Ik vond een bepaalde scene die met het jongste zusje van Sammie had te maken echt hartverscheurend. Ik denk één van de beste scenes van het gehele verhaal!

Het Geheugenboek heeft een bijzondere schrijfstijl, Sammie schrijft namelijk een dagboek aan haar toekomstige zelf. Je merkt door het boek ook heen dat ze steeds zieker aan het worden is. Het taalgebruik wordt simpeler en soms krijgt ze een aanval waardoor het verhaal een andere wending krijgt. De ziekte staat niet duidelijk vooraan in het verhaal, maar dat vind ik juist heel erg bij Sammie passen. Tussendoor worden er stukjes van de ziekte onthuld op wat voor manier Sammie niet meer normaal kan functioneren, zoals met de walkie talkie. Dit vond ik juist heel sterk omdat het op die manier meer bij mij binnenkwam, het is veel heftiger op deze manier. Toch had er af en toe wel iets meer informatie over de ziekte mogen worden gegeven! De cover vind ik echt heel erg mooi, en blijft je net als het verhaal echt bij!
Het einde was echt hartverscheurend en liet mij even heel stil achter!

Ik wil Luitingh-Sijthoff bedanken voor het leesexemplaar, het heeft mijn recensie niet beïnvloedt.