Ravkaanse volksvertelligen

1484339123534

Er zijn vier novelles die bij de Grisha serie horen, waarvan er ééntje echt onderdeel van de serie is. De andere drie zijn eigenlijk een soort sprookjes die zich in de Grisha wereld afspelen of te wel Ravkaanse volkvertellingen. Ik vond de novelles leuk en hoewel ze niet echt wat toevoegde aan het verhaal zelf, maakten ze de wereld net even iets magischer.

De heks van Duva #0.5 – 4 sterren
De novelle is ontzettend dun maar het deed mij toch wel wat. Dit verhaal had echt wat weg van een sprookje. Het was mysterieus, duister en een beetje apart, maar het gaf mij ook de kriebels! Daarnaast was het niet te kort maar ook niet te lang, dit zijn meestal toch knelpunten bij novelles. Ook is het prima los te lezen van het verhaal.

De Coupeuse en de Koningin #1.5 – 3 sterren
Dit verhaal kun je niet lezen zonder deel één, Schim en Schaduw, te hebben gelezen. Tevens is dit de enige novelle die echt wat dieper ingaat op het hoofdverhaal. Dankzij dit verhaal leren we Dzjenya beter kennen. Ik kreeg door dit verhaal meer sympathie voor haar en ook medelijden. Eigenlijk is ze gewoon een slavin van de koningin en de koning. Het verhaal droeg bij aan dat zij één van mijn favoriete karakters werd. Is deze novelle essentieel? Nee, maar wel een leuke toevoeging!

De te slimme vos #2.5 – 3.5 sterren
Dit vond ik echt een heerlijk sprookje, zo voelde het tenminste aan. De sfeer die het verhaal uitademde was heerlijk. Het deed mij denken aan een ander boek wat ik in mijn jeugd las over een vos die van zijn buren stal, ik ben alleen de titel vergeten. De dieren in dit verhaal zijn ook zo leuk. Achter dit verhaaltje zat ook duidelijk een moraal.

Kleine dolk #2.6 – 3 sterren
Dit vond ik de minste novelle van de vier. Wederom is het een sprookje met een moraal erin verwerkt. De symboliek was mooi maar daar hield het wel zo’n beetje mee op. Het voelde gewoon wat minder aan dan de andere novelles. Het leek wel of het tempo in de novelle niet aanwezig was, terwijl ik dat bij de andere niet zo voelde.

De Heks van Duva was echt mijn favoriete novelle, het is zo duister en sprookjesachtig. Ik kreeg er kippenvel van. Kleine dolk vond ik de minste leuke van de vier. Bardugo heeft een rijke fantasie die ze met deze novelles nog eens benadrukt.

The Assassin’s Blade

The Assassin’s Blade – Sarah J. Maas

Uitgeverij: Bloomsburry
Jaar: 2014
Genre: fantasy, ya
Bladzijdes: 430
Bindwijze: paperback
Serie: Throne of Glass #0.1 – #0.5
Waardering: 5 sterren

20161128_193922

Celaena Sardothien is her kingdom’s most feared assassin. Though she works for the powerful and ruthless Assassin’s Guild, Celaena yields to no one and trusts only her fellow killer for hire, Sam.When Celaena’s scheming master, Arobynn Hamel, dispatches her on missions that take her from remote islands to hostile deserts, she finds herself acting independently of his wishes–and questioning her own allegiance. Along the way, she makes friends and enemies alike, and discovers that she feels far more for Sam than just friendship. But by defying Arobynn’s orders, Celaena risks unimaginable punishment, and with Sam by her side, he is in danger, too. They will have to risk it all if they hope to escape Arobynn’s clutches–and if they fail, they’ll lose not just a chance at freedom, but their lives . . .A prequel to Throne of Glass, this collection of five novellas offers readers a deeper look into the history of this cunning assassin and her enthralling–and deadly–world.Included in this volume: “The Assassin and the Pirate Lord””The Assassin and the Healer””The Assassin and the Desert””The Assassin and the Underworld””The Assassin and the Empire” (Goodreads)

Voordat ik verder zou gaan met Heir of Fire, moest ik per se eerst de novelles lezen. Al deze novelles spelen zich af voor Thrones of Glass. Ik vind het prettig dat deze novelles zijn gebundeld in één boek. Ik vind het namelijk zonde van me geld om veel geld neer te leggen voor één novelle, op deze manier betaal je voor een vol boek en krijg je alle novelles in één.

Er zijn vijf novelles. De eerste heet The assassin and the pirate lord waarin Celaena een opdracht moet uitvoeren voor Arobynn. Mijn grootste probleem met Throne of Glass was dat ik Celaena niet bad-ass vond, het werd constant genoemd maar ik vond dat niet zo overkomen. Al in deze novelle komt duidelijk naar voren dat ze wel degelijk bad-ass is en dat ze een meesterlijke assassin kan zijn als ze dat wil. Niet alleen haar assassins kant komt naar voren, ook het gevoel voor rechtvaardigheid wat Celaena in zich draagt komt sterk naar voren. Tevens maken we kennis met Sam, ik genoot van hun haat-liefde verhouding.
The assassin and the healer is niet van groot belang voor het verhaal. Het was echter een mooi verhaal en ik ben blij dat Maas dit met ons heeft gedeeld. Stiekem hoop ik dat Yrene nog een keer terugkomt.
The assassin and the Desert is denk ik mijn favoriete novelle. We krijgen een kijkje in de wereld die Maas heeft geschapen en deze is totaal anders dan we tot nu hebben leren kennen. Ik vond de karakters fascinerend. Daarnaast kon ik het duidelijk voor me zien en ik vond het schitterend. Tevens maakt Celaena een grote groei door in dit verhaal en wordt ze een stukje minder arrogant.
The assassin and the underworld en The assassin and the empire zie ik eigenlijk als één verhaal. In deze novelles krijgen we eindelijk de befaamde Arobynn goed te zien. Ik mag die kerel totaal niet. Het is een nare, berekende man die alles en iedereen uit de weg ruimt voor zijn eigen gewin. En dan hebben we nog Sam, lieve Sam. Ik stopte bijna met lezen omdat je weet wat er aan gaat komen. Het laatste hoofdstuk, dat liet echt een nare nasmaak achter in mijn mond.

Deze novelles voegen echt wat toe aan het verhaal van Celaena, ik raad absoluut aan om deze te lezen als je fan bent van Throne of Glass-serie. In dit boek krijgen we de bad-ass kant van haar te zien die bij assassins kant hoort, maar we krijgen ook een jong meisje te zien dat voor het eerst verliefde wordt. Ik genoot van haar liefde voor kleren en boeken. Ja, ze is verwend maar dat vind ik juist verfrissend. Ze is niet perfect, verre van zelfs omdat ze ook nog eens arrogant is. Maar ja, dat vergeef ik Celaena echt wel. In deze novelles maakt Celaena een duidelijke groei door.
Wat ik daarnaast echt super gedaan vond was dat de novelles samen één groot verhaal vormden. De novelles voelden als een boek aan en niet aan allemaal aparte verhalen.

Ook al spelen de gebeurtenissen zich af voor Throne of Glass, ik raad om de boeken na Crown of Midnight te lezen. Ik las op Goodreads dat iemand wilde dat hij ze voor Queen of Shadows had gelezen. Ik neem aan dat er dus gebeurtenissen uit de novelles terugkomen in dat boek.

The Assassin’s blade vond ik stiekem leuker dan Throne of Glass. Ik zit nu alleen in dubio of ik eerst de eerste twee delen ga herlezen of doorga met Heir of fire. Ik neig naar het herlezen van deze boeken want ik heb nu het idee dat ik Celaena veel beter heb leren kennen en haar daardoor beter snap.

Wat zou jij doen, Throne of Glass herlezen of gelijk doorgaan met Heir of Fire?

Recensie: Throne of Glass