Het Geheugenboek

Het geheugenboek – Lara Avery

Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff
Jaar: 2017 (origineel 2016)
Genre: YA contemporary
Bladzijdes: 384
Bindwijze: hardcover
Serie: –
Waardering:4 sterren

het geheugenboek

Ze zeggen dat ik alles zal vergeten. Dus schrijf ik om te herinneren…

De ambitieuze Sammie McCoy weet precies wat ze wil: met de hoogste cijfers haar eindexamen halen en dan het kleine plaatsje waar ze woont voorgoed de rug toekeren. Niets zal haar van haar plannen afbrengen. Dus ook niet de diagnose dat ze een zeldzame ziekte heeft die haar herinneringen van haar zal stelen. En zo wordt het geheugenboek geboren. Sammie schrijft aan haar toekomstige zelf: over waar ze haar studieboeken opbergt, op wie ze verliefd is, wie haar hart heeft gebroken en over Cooper, een oude vriend van vroeger die er alles aan doet haar aan het lachen te maken, en haar tot het einde toe te steunen… (Goodreads)

Van sommige boeken wordt je gewoon even heel stil. Van dit boek werd ik gewoon even heel stil nadat ik de laatste pagina had omgeslagen. Ik wilde nog geen afscheid nemen van Sammie. Oké, in het begin was ze niet echt de meeste likeable persoon maar na een tijdje ga je gewoon zo erg om haar geven!

Sammie is een zeventien jarig, ambitieus meisje dat vol plannen voor de toekomst zit en dan wordt er een ziekte bij haar geconstateerd waardoor alles wegvalt. Weg universiteit, weg geheugen, weg toekomst! Alles wat normaal is voor een zeventienjarige valt weg voor Sammie. Avery heeft op een treffende manier de woede en de frustratie van Sammie weten neer te zetten zonder dat het boek heel zwaar wordt. Het onderwerp is zwaar maar zo voelt het vaak niet omdat het verhaal ook met de nodige humor wordt neergezet. Wat ik erg goed vond was hoe duidelijk je merkte hoe gefrustreerd Sammie is om de hele situatie, ze blijft geloven dat ze gewoon naar New York kan zelfs als het maar een semester is. Ze blijft lange tijd hoop houden. Sammie is vanaf het begin niet gelijk het meest leuke personage. Ze is recht door zee, niet het meest sociale personage en ook een beetje egocentrisch. Door de ziekte verandert dit langzaamaan en zo begon ik Sammie steeds leuker en liever te vinden. Ze begon als een vriendin aan te voelen.
Wat ik daarnaast een erg verfrissend vond is dat de familie van Sammie uitgebreid in beeld kwam. In veel YA boeken is er altijd wel wat met de ouders of er één ouder is niet meer in beeld. Dit is gewoon een complete familie waar niet alleen de ouders goed in beeld komen maar ook de ouders. Ik vond een bepaalde scene die met het jongste zusje van Sammie had te maken echt hartverscheurend. Ik denk één van de beste scenes van het gehele verhaal!

Het Geheugenboek heeft een bijzondere schrijfstijl, Sammie schrijft namelijk een dagboek aan haar toekomstige zelf. Je merkt door het boek ook heen dat ze steeds zieker aan het worden is. Het taalgebruik wordt simpeler en soms krijgt ze een aanval waardoor het verhaal een andere wending krijgt. De ziekte staat niet duidelijk vooraan in het verhaal, maar dat vind ik juist heel erg bij Sammie passen. Tussendoor worden er stukjes van de ziekte onthuld op wat voor manier Sammie niet meer normaal kan functioneren, zoals met de walkie talkie. Dit vond ik juist heel sterk omdat het op die manier meer bij mij binnenkwam, het is veel heftiger op deze manier. Toch had er af en toe wel iets meer informatie over de ziekte mogen worden gegeven! De cover vind ik echt heel erg mooi, en blijft je net als het verhaal echt bij!
Het einde was echt hartverscheurend en liet mij even heel stil achter!

Ik wil Luitingh-Sijthoff bedanken voor het leesexemplaar, het heeft mijn recensie niet beïnvloedt.

Advertenties

Renata

Renata – Lara Adrian

Uitgeverij: l.s Amsterdam
Jaar: februari 2014 (origineel 2008)
Genre: Erotische Fantasy
Bladzijdes: 320
Bindwijze: paperback
Serie: Middernacht #5
Waardering: 4 sterren

renata

Renata is een van de dodelijkste krijgers die er is, maar haar geïsoleerde leventje wordt plots op zijn kop gezet als ze een goudblonde vampier ontmoet die haar een wereld in lokt vol gevaar en verlangen. Nikolai kickt erop om wraak te nemen op de vijanden van de Broederschap, maar zijn volgende doelwit is moeilijker te bereiken dan anders. Een vrouw staat hem in de weg, de verleidelijke en dodelijke bodyguard van zijn doelwit, Renata… (Goodreads)

Alweer deel vijf in de Middernacht-serie en gelukkig verveelt deze serie mij totaal niet. Dit deel was wederom weer spannend en vernieuwend. In de eerdere delen waren, op Elise na, de vrouwen allemaal onwetend over dat er vampiers bestonden in hun wereld. Renata is er niet alleen mee bekend, ze is zelfs een lijfwacht voor een eerste generatie vampier. Hierdoor is dit boek weer anders dan zijn voorgangers, waardoor het ook geen herhaling van de voorafgaande boeken wordt.

Het verhaal is veel ruiger en zwarter dan zijn voorgangers! Er zit een hoop actie in, veel meer dan bij de vorige delen. Dit is een fijne afwisseling van het zoetsappige liefdesverhaal wat ook aanwezig is. Tevens krijgen we weer een verhelderend kijkje in de wereld van de vampiers, zowel in de legale Duisterhavens als in de illegale achterzijde van dit bestaan. Niet alles is zo rooskleurig als bij de Broederschap. Naast de hoop actie krijgen we namelijk een hoop doden voor onze kiezen in dit verhaal, één bepaald persoon vond ik hartverscheurend.
Daarnaast wordt er natuurlijk ook weer voortgebouwd op het grote verhaal dat zich door de verschillende boeken heen ontwikkelt. Dit “grotere” verhaal is absoluut één van de sterke kanten van deze serie. Ik raad daarom met klem aan om deze serie in volgorde te lezen! Dit deel eindigde met meerdere losse eindjes waardoor ik bloednieuwsgierig ben naar het volgende deel! (Deel 6, Claire, staat op mijn to-be-read voor oktober)

Renata is echt een kick-ass lady. Ik vond het erg mooi om te zien hoeveel ze om het kind gaf, dat gaf een zachtere kant aan haar karakter dat nogal hard overkomt. Toch vond ik haar vaak onnadenkend en egoïstisch. Tevens bleef ze voor mij nogal oppervlakkig. Nikolaj bleef ook een beetje oppervlakkig, ook al ontroerde zijn achtergrond verhaal mij wel. De chemie die tussen de twee speelde, spatte van de pagina’s af en vond ik erg geloofwaardig. Daarnaast vond ik de seks niet overdreven aanwezig, maar als je niet van veel seks in boeken houdt zullen deze boeken je niet bevallen.

De Middernacht-serie blijft mij enorm aantrekken en heeft een verslavende werking. Ondanks dat de personages wat oppervlakkig blijven, spat de chemie tussen de twee van de pagina’s af. Vooral de wereld die Adrian heeft gecreëerd vind ik fantastisch. In dit deel is er een hoop actie waardoor het geen zoetsappig liefdesverhaal wordt. Het volgende deel zal gaan over Andreas Reichen en ik ben om hem gaan geven de afgelopen delen dus ik kan amper wachten om te zien hoe het hem zal gaan vergaan. Ik hoop heel erg dat l.s Amsterdam deze boeken zal blijven uitgeven!

De recensie van deel één, Gabrielle, vindt je hier!
De recensie van deel vier, Dylan, vindt je hier!

Dylan

Dylan – Lara Adrian

Uitgeverij: l.s Amsterdam
Jaar: november 2013 (origineel 2008)
Genre: Erotische Fantasy
Bladzijdes: 304 bladzijdes
Bindwijze: paperback
Serie: Middernacht #4
Waardering: 3.5 ster

dylan

Journaliste Dylan Alexander stuit bij de ontdekking van een verborgen tombe op een wereld vol duisternis en geheimen. Zo ontmoet ze de aantrekkelijke vampier Rio, die haar onbedoeld meesleurt in zijn strijd tegen de wilde onsterfelijken die de mensenwereld bedreigen. Als Dylan vervolgens een schokkende link ontdekt tussen haar eigen verleden en dat van Rio, moet ze kiezen: Rio’s duistere wereld verlaten, of alles riskeren voor de man die haar ware passie heeft laten zien… (Goodreads)

Ik ben echt dol op de Middernacht-serie, maar je moet ze niet te snel achter elkaar lezen want dan gaan ze te veel op elkaar lijken. Begin januari las ik deel 3, dus toen ik in juni deel 4 las werd het daar wel weer tijd voor. Tijd voor weer een dosis sexy vampiers!

Dylan heeft wederom dezelfde formule als de vorige boeken, wat ik niet erg vind. Eén van de redenen waarom ik het niet erg vind, is vanwege de “worldbuilding”. Ondanks dat de boeken zich in onze wereld afspelen, heeft Adrian een goede “schaduw” wereld gecreëerd voor de vampiers. Elk boek krijgen we een stukje extra informatie over de wereld die Adrian heeft gecreëerd. Tevens komen in elk boek de oude bekenden weer terug zodat we kunnen zien hoe het hen vergaat!

Waar ik dit deel moeite mee had, was met de hoofdpersoon Dylan. Dylan stond mij nogal tegen, vooral de eerste helft van het boek. Het leek alsof ze liever een goed artikel wilde schrijven dan al het andere. Ik vond haar gewoon niet zo leuk als ik de andere stamvrouwen vond. Rio vond ik daarentegen een stuk leuker, en sexy natuurlijk. Adrian heeft hem duidelijk heel goed uitgedacht. Tevens was de verandering die Rio in het boek doormaakt heel logisch en vooral geloofwaardig in beeld gebracht. Ondanks dat ik Dylan geen fantastisch persoon vind, vind ik wel dat Adrian haar karakters goed in elkaar zitten. Ze zijn divers en hebben allemaal hun positieve en negatieve punten en trekken die elke personage uniek maken!

Het verhaal zelf kwam voor mijn gevoel traag op gang. De tweede helft heeft mij echter compleet weggeblazen, dat was het niveau wat ik gewend was van de eerste drie boeken. Ik ben vooral benieuwd naar het “grotere” verhaal dat door alle boeken heen loopt. Daar krijgen we steeds meer informatie over. Ik vind de combinatie zo leuk dat achter het verhaal twee geliefden een groter verhaal vol actie schuilt, hierdoor wordt het niet al te zoetsappig.

Adrian weet met een goede mix van actie, intrige, seks en romantiek een heerlijke serie neer te zetten die absoluut verslavend werkt. Ik ben nu al benieuwd naar het volgende deel!