Ravkaanse volksvertelligen

1484339123534

Er zijn vier novelles die bij de Grisha serie horen, waarvan er ééntje echt onderdeel van de serie is. De andere drie zijn eigenlijk een soort sprookjes die zich in de Grisha wereld afspelen of te wel Ravkaanse volkvertellingen. Ik vond de novelles leuk en hoewel ze niet echt wat toevoegde aan het verhaal zelf, maakten ze de wereld net even iets magischer.

De heks van Duva #0.5 – 4 sterren
De novelle is ontzettend dun maar het deed mij toch wel wat. Dit verhaal had echt wat weg van een sprookje. Het was mysterieus, duister en een beetje apart, maar het gaf mij ook de kriebels! Daarnaast was het niet te kort maar ook niet te lang, dit zijn meestal toch knelpunten bij novelles. Ook is het prima los te lezen van het verhaal.

De Coupeuse en de Koningin #1.5 – 3 sterren
Dit verhaal kun je niet lezen zonder deel één, Schim en Schaduw, te hebben gelezen. Tevens is dit de enige novelle die echt wat dieper ingaat op het hoofdverhaal. Dankzij dit verhaal leren we Dzjenya beter kennen. Ik kreeg door dit verhaal meer sympathie voor haar en ook medelijden. Eigenlijk is ze gewoon een slavin van de koningin en de koning. Het verhaal droeg bij aan dat zij één van mijn favoriete karakters werd. Is deze novelle essentieel? Nee, maar wel een leuke toevoeging!

De te slimme vos #2.5 – 3.5 sterren
Dit vond ik echt een heerlijk sprookje, zo voelde het tenminste aan. De sfeer die het verhaal uitademde was heerlijk. Het deed mij denken aan een ander boek wat ik in mijn jeugd las over een vos die van zijn buren stal, ik ben alleen de titel vergeten. De dieren in dit verhaal zijn ook zo leuk. Achter dit verhaaltje zat ook duidelijk een moraal.

Kleine dolk #2.6 – 3 sterren
Dit vond ik de minste novelle van de vier. Wederom is het een sprookje met een moraal erin verwerkt. De symboliek was mooi maar daar hield het wel zo’n beetje mee op. Het voelde gewoon wat minder aan dan de andere novelles. Het leek wel of het tempo in de novelle niet aanwezig was, terwijl ik dat bij de andere niet zo voelde.

De Heks van Duva was echt mijn favoriete novelle, het is zo duister en sprookjesachtig. Ik kreeg er kippenvel van. Kleine dolk vond ik de minste leuke van de vier. Bardugo heeft een rijke fantasie die ze met deze novelles nog eens benadrukt.

Val & Verlossing

Val en Verlossing – Leigh Bardugo

Uitgeverij: Blossom Books
Jaar: 2014
Genre: YA – fantasy
Bladzijdes: 387
Bindwijze: Hardcover
Serie: De Grisha #3
Waardering: 5 sterren

val-en-verlossing

Ravka is gevallen en de Duisterling regeert vanaf zijn schaduwtroon. De laatste hoop van het land is gevestigd op een krachteloze Lichtheerser, een uit de gratie gevallen spoorzoeker en de overblijfselen van een ooit zo sterk magisch leger.
Diep in een eeuwenoud netwerk van tunnels en grotten kan een verzwakte Alina niet anders dan de hulp van de zonderlinge Apparat accepteren, terwijl zijn volgelingen haar aanbidden als een heilige. Maar Alina wil geen heilige zijn: ze wil samen met Mal op jacht naar de vuurvogel en zoeken naar een zekere prins, van wie ze niet weet of hij nog in leven is.
Alina zal nieuwe bondgenootschappen moeten sluiten en oude rivaliteiten opzij moeten zetten tijdens de zoektocht naar de laatste versterker. Maar terwijl Alina de geheimen van de Duisterling begint te ontrafelen, ontdekt ze iets wat hun mysterieuze band voor altijd verandert. Het doden van de vuurvogel lijkt het enige dat Ravka kan redden van totale vernietiging, maar kan Alina de consequenties aan? (Goodreads)

Eindelijk las ik deel drie in de Grisha serie. Ik heb expres geen enkele recensie over dit boek gelezen en spoilers vermeden. Ik wilde namelijk absoluut niet er weer een einde voor mij verpest zou worden, zoals bij Allegiant is gebeurd. Als je het einde weet is een boek toch minder spannend. Gelukkig is het mij gelukt om geen spoilers te lezen.

Van dit boek had ik eigenlijk geen verwachtingen plus weinig ideeën over hoe dit boek zou eindigen. Het einde heeft mij verrast! Door het hele verhaal heen zat precies op de juiste momenten de actie. Wel ging het af en toe zo snel dat ik aandachtig moest lezen om geen detail te missen. Ik vond het echt heerlijk. En dat eind, ja dat was naar mijn smaak een passend einde.

De ontwikkeling die Alina doormaakt is geloofwaardig. Sinds boek 1 is ze gegroeid, volwassener en sterker geworden. Haar honger naar meer macht die ze in het boeken ontwikkeld vond ik erg sterk gedaan van Bardugo, het maakt Alina minder perfect en veel menselijker. Ook haar relatie met Mal ontwikkelt zich, het lijkt in dit deel zoveel intenser te zijn. Ik vind ze stiekem zo schattig samen. Daarnaast blijf ik een groot fan van Nikolai. Hij is zo leuk! Hij geeft een komische noot aan het geheel, ook al was hij dit deel wat minder aanwezig(wat logisch was). En dan hebben we nog de Duisterling. Hij is zo’n fascinerend personage! Hij mag dan de slechterik van het verhaal zijn, toch heeft hij wel iets wat hem aantrekkelijk maakt. Ook al is hij zo slecht, Bardugo heeft hem menselijk gemaakt. Naast zijn mindere trekken, heeft Bardugo hem ook goede trekken gegeven waardoor je op een bepaalde manier toch om hem gaat geven. Er zou zelfs gezegd kunnen worden dat je medelijden met hem krijgt.
De kracht van Bardugo ligt in haar karakters, ze maakt ze menselijk! Allemaal hebben ze positieve en negatieve karaktertrekken. Niemand is echt honderd procent slecht, nou ja, op de Apparat na. Wat een afschuwelijke vent is dat! Ik krijg echt de kriebels van hem.

Bardugo heeft in mijn ogen een volwaardig slot geschreven met een hoop actie. De wereld die ze heeft geschapen zit goed in elkaar en in origineel door de Russische invloeden. Maar haar sterkste punt zijn haar karakters. Ze zijn zo menselijk! Ik ben gaan houden van de wereld die Bardugo heeft gecreëerd. Door voor Russische invloeden te kiezen, voelt het heerlijk origineel aan. Ik ben nu al nieuwsgierig naar List en Leugens om meer van deze wondere wereld te ontdekken.