Crown of Midnight

Crown of Midnight – Sarah J. Maas

Uitgeverij: Bloomsburry
Jaar:
2013
Genre:
Fantasy – YA
Bladzijdes:
418
Bindwijze:
Paperback
Serie:
Throne of Glass #2
Waardering:
4 sterren

20170113_155036

Crowned by Evil.
Bound by Duty.
Divided by Love.

Celaena Sardothien, royal assassin, is the King of Adarlan’s deadliest weapon. She must win her freedom through his enemies’ blood – but she cannot bear to kill for the crown. And every death Celaena fakes, every lie she tells, put those she loves at risk.
Torn between her two protectors – a captain and a prince – and battling a dark force far greater than the king, Celaena must decide what she will fight for: her liberty, her heart or the fate of a kingdom…
(Goodreads)

Ik ben groot fan geworden van de Throne of Glass boeken van Sarah. J. Maas. Throne of Glass was een heerlijk boek maar vergeleken met Crown of Midnight voelde het eerste deel meer aan als een inleiding. Crown of Midnight bevat van alles wat: actie, romantiek, spanning en een verslavend verhaal.

Crown of Midnight zit vol actie, spanning en romantiek. Celaena ontwikkelde zich als personage en we kregen meer van haar bad-ass kant te zien. Dit miste ik toch wel een beetje in het eerste deel. Ze wordt niet alleen sterker maar we kregen ook een kwetsbare kant van haar te zien. Uiteindelijk is ze gewoon een jonge vrouw die op zoek is naar geborgenheid en vriendschap en liefde. Maas zet echt een fantastisch karakters neer waar ik geen genoeg van kan krijgen. Het zijn allemaal complexe karakters en het voelt alsof we nog zoveel niet hebben gezien van de meeste karakters. Ze zijn echt ontzettend uitgebreid waardoor ze aanvoelen als echte personen. Ik vind Chaol echt fantastisch! Hij is zo oprecht en lief, ik wil ook zo’n man. De ontwikkeling van de relatie tussen hem en Celaena vond ik zo leuk en intens en zo verdrietig. Dorian maakte ook een verandering door in dit verhaal en hij heeft zo veel potentie. Ergens kreeg ik ook medelijden met hem.  De koning vind ik fascinerend. Wie is hij, wat is hij van plan? Ik heb geen idee welke kant het op gaat! Maas laat je meeleven met al haar personages, zelfs met een afschuwelijke man als de koning omdat het gewoon fascinerend in elkaar zit.

“Why are you crying?”
“Because,” she whispered, her voice shaking, “you remind me of what the world ought to be. What the world can be.”

Halverwege het verhaal zit een afschuwelijke plottwist. Ik had kippevel! Maas kan heel goed situaties beschrijven maar daardoor wordt het wel heftiger. Dit deel is een stuk duisterder dan het vorige deel. Ze schrijft heel visueel. Daarnaast heeft ze een pakkende schrijfstijl maar neemt, gelukkig, ook de tijd om het verhaal zich te laten ontplooien. Dit doet het verhaal zo veel goeds. Maas blijft ook bij kleine details stilstaan, zoals de ongesteldheid van Celaena. Een klein detail maar het doet de geloofwaardigheid zoveel goeds.

De wereld die Maas heeft geschapen is fantastisch. Er worden steeds meer stukjes onthuld maar er is ook zoveel wat we nog niet weten. Ik heb nog zoveel vragen. Ik heb geen flauw idee welke kanten het verhaal nog allemaal op gaat en dat vind ik zo fijn. Sommige boeken zijn voorspelbaar, zeker als je veel van hetzelfde leest. Bij Maas krijg ik dat gevoel totaal niet.

Voor mijn gevoel wordt elk deel beter. Er worden steeds nieuwe onderdelen onthuld maar er worden ook nieuwe vragen bij je opgeroepen, waardoor je door wilt lezen. Elk boek eindigt met een cliffhanger, ook Crown of Midnight. De karakters maken in dit deel een grote groei door. Celaena is niet de standaard heldin, ze is verwend en verwaand en een tikkeltje eigenwijs. Toch vind ik haar een fantastisch personage. Zelfs als je deel één niet zo leuk vond raad ik je toch aan om deel twee op te pakken want het is gewoon zo veel beter vergeleken met Throne of Glass. Ik ben zo benieuwd welke kanten dit verhaal op gaat want het heeft zoveel potentie!

Lees ook:
Throne of Glass – Sarah J. Maas (Throne of Glass #1)
The Assassin’s Blade – Sarah J. Maas (Throne of Glass #0.1 – #0.5)

The Jewel

The Jewel – Amy Ewing

The jewel


Uitgeverij:
Young & Awesome
Jaar: 2016 (origineel: 2014)
Genre: YA – dystopian
Bladzijdes: 293
Bindwijze
: paperback
Serie: The Lone City #1
Waardering: 4 sterren

Vandaag is mijn laatste dag als Violet. Vanaf morgen ben ik nummer 197.

Verkocht op een veiling aan een van de rijkste dames van het land… dat overkomt Violet. In het landhuis van de hertogin wacht haar een leven vol luxe, maar ook gevangenschap en duistere plannen. De nietsonziende hertogin wil Violets bijzondere gave uitbuiten, tegen elke prijs. Violet moet ontsnappen voor het te laat is. Dan blijkt dat haar beste vriendin Raven in gevaar is. Violet staat voor een onmogelijke keuze: moet ze Raven redden of zichzelf? (Goodreads)

Ik had dit boek al een tijdje op het oog, vooral vanwege de schitterende cover. Extra fijn dat Young & Awesome dit boek ook naar Nederland hebben gehaald. Ik vind sowieso dat Young & Awesome fijne titels vertaald!

The Jewel las ik in één avondje uit. Lang leve een treinreis van 3 uur! Naast de treinreis werkt de pakkende schrijfstijl die Ewing hanteert, ook erg mee. Ik kon het boek eigenlijk niet wegleggen. Ik wilde steeds verder weten hoe het verder ging. Ik werd meegesleurd in Violets wereld!
Is het boek origineel? Nee, niet echt. De worldbuilding is standaard, niet bijzonders. Dit vind ik echter niet storend. Er zijn gewoon allemaal standaard elementen bij elkaar gepakt en die zijn samengevoegd tot de wereld van The Jewel. Het is niet storend omdat de wereld erg goed doordacht in elkaar zit. Dat merk je aan alles. De basis van de wereld heeft Ewing duidelijk geschapen in dit deel. Wel is de wereld nog met mysterie omhuld waarvan ik hoop dat die vragen worden beantwoord in de volgende delen! Want hoe zit het met dat de stad volledig wordt omringd door de zee?

Wat ik fascinerend vond was de “magie’. Meisjes uit de onderste laag/ring van de samenleving kunnen dingen laten groeien, kleuren veranderen en vormen manipuleren. Daardoor zijn ze geschikt om de kinderen te dragen en te baren van de elite, die dat zelf niet kunnen. We krijgen in het eerste deel een topje van deze magie te zien en ik vind dit echt één van de beste onderdelen van het verhaal. Daarnaast geeft het gehele verhaal iets afschuwelijks, iets gruwelijks. Hoe de meisjes worden behandeld is echt beestachtig.

Ewing neemt de tijd om haar wereld te introduceren wat ik positief vind. Toch ontkom je hier en daar niet aan een Hunger Games gevoel. Het teken met de vingers als de geselecteerde meisjes naar de veiling worden gebracht, hoe Violet wordt voorbereid op de veiling. Je krijgt bij Lucien toch een soort Cinna gevoel! Beetje jammer. Het is namelijk niet nodig want het concept van Ewing is erg goed, afschuwelijk maar goed. Het staat prima op zichzelf en heeft deze Hunger games achtige verwijzingen niet nodig.

De personages zitten goed in elkaar en het is leuk om te zien hoe Ewing heeft nagedacht over de namen. Violet is een tikkeltje naïef maar ook een vechtster. Ze weet dat het niet leuk zal worden maar onderschat wel wat er gaat gebeuren. De gravin vond ik echt een gruwelijk mens, maar daarom ook ergens heel erg leuk! De vriendschap tussen Violet en Raven erg fijn en ik ben benieuwd hoe die zich verder ontwikkelt. Een minder aspect was het liefdesgebeuren. Het verhaal had ook prima zonder gekund! Ik voel namelijk ook nog eens een driehoeksverhouding aankomen, ik hoop dat ik het mis heb.

The Jewel is een heerlijk, verslavend boek. Het heeft een prettige schrijfstijl, goed uitgewerkte wereld, leuke personages en een spannend plot! Hierdoor vlieg je door het boek heen. Het hele liefdesgebeuren en de Hunger Games verwijzingen vond ik wat minder. De cliffhanger en de vele vragen ik nog heb zorgen ervoor dat ik nieuwsgierig ben naar deel twee!

Onverwacht

Onverwacht – Rebecca Yarros

Uitgeverij: Zomer & Keuning
Jaar: 2017 (origineel 2015)
Genre: New Adult
Bladzijdes: 408
Bindwijze: paperback
Serie: Fight & Glory #3
Waardering: 5 sterren

20170604_202903

Grayson heeft maar één doel: slagen voor de opleiding tot Apachepiloot. Daar kan hij de afleiding van zijn bloedmooie nieuwe huisgenoot Samantha niet bij gebruiken. Maar die afleiding is er wel degelijk, mede omdat Samantha niets liever wil dan door de muur heen breken die Grayson om zichzelf heen heeft opgetrokken. Als haar dat eindelijk lukt, ontdekt ze iets wat ze eigenlijk helemaal niet wilde weten: een andere vrouw heeft jaren geleden beslag gelegd op Graysons hart. Is er nog wel ruimte voor haar? (Goodreads)

Onverwacht is alweer het derde deel in de Fight & Glory serie, en wat ben ik verslaafd aan deze serie. Gelukkig mocht ik mee doen aan de Hebban leesclub van dit boek. Ook Onverwacht was absoluut geen teleurstelling. Grayson en Sam hebben een plekje in mijn hart veroverd, naast Ember & Josh en Paisley & Jagger!

Yarros zet levensechte en realistische personages neer. Ik leef ontzettend mee met haar personages. Zoals gewoonlijk is in het New Adult genre hebben beide personages hun bagage. Wat ik erg sterk vind is dat Yarros problemen neerzet die actueel en geloofwaardig zijn, in dit geval slutshaming en drankgebruik. Het wordt ook weer niet te uitgekauwd.
Ik vond de situaties van Grayson en Sam geloofwaardig. Alleen werd de verhaallijn van Grayson na verloopt van tijd een beetje ongeloofwaardig. Daarnaast vond ik Sams verhaallijn te veel naar de achtergrond verdwijnen en te weinig aandacht krijgen, terwijl ik wat Sam doormaakt een heel belangrijk onderwerp vind! Dit vond ik eigenlijk het enige mindere aan het boek!

De aantrekkingskracht tussen Sam en Grayson spat van de pagina’s af! Wel is er weinig sprake van insta-love, maar wordt er de tijd genomen om hun (vriendschappelijke) relatie te laten ontwikkelen. Beetje bij beetje viel ik ook voor deze personages want wat zijn het heerlijke personages die je niet anders dan in je hart kan gaan sluiten.

Naast Sam en Grayson komen ook oude personages weer terug! Zo leuk! Er was een bepaald stukje dat ik zat te springen op mijn stoel van blijdschap(figuurlijk dan hé). Al wat ik kan zeggen is dat het met Paisley te maken heeft. Yarros introduceert ook veel nieuwe personages maar het blijft wel overzichtelijk. Ik kreeg wel echt een gruwelijke hekel aan de vader en het zusje van Grayson. Zo ga je niet met je zoon om! Ik vond het echt zo verschrikkelijk fout.

Yarros heeft een hele prettige schrijfstijl. Ze schrijft zeer verslavend en ik kon het boek met moeite wegleggen. Vaak had ik zoiets van “nog één hoofdstukje” wat er toch wel meer werden. Dat laatste hoofdstuk en die epiloog…. Ik wil ook zo’n man!

Wederom heb ik genoten van Rebecca Yarros haar werk. Met Onverwacht heeft Yarros weer een meeslepende, romantische rollercoaster neergezet die je gesloopt achterlaat. Ik kan nu al niet wachten op het laatste deel in deze serie, die in de herfst verschijnt! Dit boek behoort absoluut tot mijn favoriete boeken van 2017!

Het Geheugenboek

Het geheugenboek – Lara Avery

Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff
Jaar: 2017 (origineel 2016)
Genre: YA contemporary
Bladzijdes: 384
Bindwijze: hardcover
Serie: –
Waardering:4 sterren

het geheugenboek

Ze zeggen dat ik alles zal vergeten. Dus schrijf ik om te herinneren…

De ambitieuze Sammie McCoy weet precies wat ze wil: met de hoogste cijfers haar eindexamen halen en dan het kleine plaatsje waar ze woont voorgoed de rug toekeren. Niets zal haar van haar plannen afbrengen. Dus ook niet de diagnose dat ze een zeldzame ziekte heeft die haar herinneringen van haar zal stelen. En zo wordt het geheugenboek geboren. Sammie schrijft aan haar toekomstige zelf: over waar ze haar studieboeken opbergt, op wie ze verliefd is, wie haar hart heeft gebroken en over Cooper, een oude vriend van vroeger die er alles aan doet haar aan het lachen te maken, en haar tot het einde toe te steunen… (Goodreads)

Van sommige boeken wordt je gewoon even heel stil. Van dit boek werd ik gewoon even heel stil nadat ik de laatste pagina had omgeslagen. Ik wilde nog geen afscheid nemen van Sammie. Oké, in het begin was ze niet echt de meeste likeable persoon maar na een tijdje ga je gewoon zo erg om haar geven!

Sammie is een zeventien jarig, ambitieus meisje dat vol plannen voor de toekomst zit en dan wordt er een ziekte bij haar geconstateerd waardoor alles wegvalt. Weg universiteit, weg geheugen, weg toekomst! Alles wat normaal is voor een zeventienjarige valt weg voor Sammie. Avery heeft op een treffende manier de woede en de frustratie van Sammie weten neer te zetten zonder dat het boek heel zwaar wordt. Het onderwerp is zwaar maar zo voelt het vaak niet omdat het verhaal ook met de nodige humor wordt neergezet. Wat ik erg goed vond was hoe duidelijk je merkte hoe gefrustreerd Sammie is om de hele situatie, ze blijft geloven dat ze gewoon naar New York kan zelfs als het maar een semester is. Ze blijft lange tijd hoop houden. Sammie is vanaf het begin niet gelijk het meest leuke personage. Ze is recht door zee, niet het meest sociale personage en ook een beetje egocentrisch. Door de ziekte verandert dit langzaamaan en zo begon ik Sammie steeds leuker en liever te vinden. Ze begon als een vriendin aan te voelen.
Wat ik daarnaast een erg verfrissend vond is dat de familie van Sammie uitgebreid in beeld kwam. In veel YA boeken is er altijd wel wat met de ouders of er één ouder is niet meer in beeld. Dit is gewoon een complete familie waar niet alleen de ouders goed in beeld komen maar ook de ouders. Ik vond een bepaalde scene die met het jongste zusje van Sammie had te maken echt hartverscheurend. Ik denk één van de beste scenes van het gehele verhaal!

Het Geheugenboek heeft een bijzondere schrijfstijl, Sammie schrijft namelijk een dagboek aan haar toekomstige zelf. Je merkt door het boek ook heen dat ze steeds zieker aan het worden is. Het taalgebruik wordt simpeler en soms krijgt ze een aanval waardoor het verhaal een andere wending krijgt. De ziekte staat niet duidelijk vooraan in het verhaal, maar dat vind ik juist heel erg bij Sammie passen. Tussendoor worden er stukjes van de ziekte onthuld op wat voor manier Sammie niet meer normaal kan functioneren, zoals met de walkie talkie. Dit vond ik juist heel sterk omdat het op die manier meer bij mij binnenkwam, het is veel heftiger op deze manier. Toch had er af en toe wel iets meer informatie over de ziekte mogen worden gegeven! De cover vind ik echt heel erg mooi, en blijft je net als het verhaal echt bij!
Het einde was echt hartverscheurend en liet mij even heel stil achter!

Ik wil Luitingh-Sijthoff bedanken voor het leesexemplaar, het heeft mijn recensie niet beïnvloedt.

De Crypte

De Crypte – Amanda Stevens

Uitgeverij: Harlequin
Jaar:
2015 (origineel 2011)
Genre:
Thriller
Bladzijdes:
318
Bindwijze:
paperback
Serie:
De Dodenrijk serie #1
Waardering:
4 sterren

20170110_150949

Een jonge vrouw is op gruwelijke wijze vermoord en achtergelaten in een graf dat niet het hare is.
Voor rechercheur John Devlin, die op de zaak wordt gezet, roept vooral de plek waarop ze is aangetroffen vragen op. Een historisch kerkhof in Charleston, dat al tientallen jaren niet meer wordt gebruikt. Waarom heeft de moordenaar haar juist daar begraven? En waarom in het graf van een veertienjarig meisje dat lang geleden aan roodvonk overleed?
Hij besluit de hulp in te roepen van Amelia Gray. Zij restaureert historische begraafplaatsen en kent de situatie op het kerkhof goed. Daarnaast is zij de enige die meer weet over de symbolische betekenis van de inscripties op het graf – teksten waarvan Devlin hoopt dat ze hem naar de dader zullen leiden.
Amelia, die van kinds af aan vertrouwd is met de geesten die onder de mensen dwalen en jong geleerd heeft ze op een afstand te houden, beseft al snel dat ze zich nu op gevaarlijk terrein begeeft. Want met de teksten leidt de moordenaar haar niet alleen naar de andere slachtoffers die hij heeft gemaakt, hij lokt haar ook in een val. Omdat zij – door haar gave – zijn uiteindelijke doelwit is…
(Goodreads)

Na een paar lovende recensies gelezen te hebben, werd ik nieuwsgierig naar dit boek. Ik ben dol op thrillers en dit is een spannende thriller met een paranormaal randje. Begraafplaatsen, vermoorde vrouwen en een hoop geesten, klinkt creepy toch!

Ik vind de sfeer van het boek spannend en een beetje creepy. Niet zo creepy als ik had verwacht. Ik had verwacht dat er door de geesten een extra laagje creepyness over het verhaal zou liggen, zo’n eentje waarvan je ’s avonds het licht niet meer uit durft te doen. Helaas ontbrak dit voor mijn gevoel. Het was even spannend als een thriller van Karin Slaughter, zij is mijn favoriete thriller schrijfster vandaar dat ik haar als voorbeeld neem.

Amelia vond ik zo’n ontzettend tof personage. Ze is zo menselijk! Daarmee bedoel ik dat ze niet perfect is, ze laat haar angsten en instincten die daar uit voorkomen zien. Zo is zij tijdens een tochtje door de ondergrondse gangen doodsbang en wil ze het allerliefst vluchten. Dit vond ik zo verfrissend. In plaats van de stoere-kan-mij-niks-raken-houding las ik over een echt mens dat de deur drie dubbel op slot doet en angst voelt. Daarnaast kreeg ik ook medelijden met haar maar werd ook nieuwsgierig naar haar. Ik wilde haar beter leren kennen.

De geestenwereld die Stevens heeft gecreëerd vind ik erg goed in elkaar zitten.  Niet alleen zag ik de geesten duidelijk voor mij, maar ook de regels die bij deze wereld hoorde waren duidelijk wat het verhaal alleen maar ten goede kwam. Het verhaal zat erg goed in elkaar. Ik had geen idee wie er nou werkelijk achter die moorden zat. Je gaat na een tijdje iedereen verdenken. Een begraafplaats zal ik voorlopig niet betreden.
Het einde vond ik een beetje een domper. Bijna 300 pagina’s wordt er naar iets toe gewerkt en vervolgens wordt dat in maximaal 20 pagina’s wordt afgerond. Dat ging zo vreselijk gehaast, het voelde mij echt alsof het werd afgeraffeld. Daar had iets meer de tijd voor genomen mogen worden.

Deze paranormale thriller was weliswaar niet zo creepy als ik had verwacht, maar het zit absoluut goed in elkaar. De geestenlaag geeft het geheel een origineel tintje waardoor de thriller zich onderscheidt van andere thrillers. Daarnaast zet Stevens menselijke personages neer die zeer goed zijn uitgewerkt. Ik ben erg nieuwsgierig naar deel twee.

A Darker Shade of Magic

A Darker Shade of Magic – V. E. Schwab

Uitgeverij: Titan Books
Jaar:
2015
Genre:
Fantasy; Young-adult
Bladzijdes:
384
Bindwijze:
Paperback
Serie: Shades of Magic #1
Waardering: 4.5 sterren

20170128_165849

Kell is one of the last travelers–magicians with a rare, coveted ability to travel between parallel universes connected by one magical city. 
There’s Grey London, dirty and boring, without any magic, and with one mad King–George III. Red London, where life and magic are revered–and where Kell was raised alongside Rhy Maresh, the roguish heir to a flourishing empire. White London–a place where people fight to control magic and the magic fights back, draining the city to its very bones. And once upon a time, there was Black London. But no one speaks of that now.
Officially, Kell is the Red traveler, ambassador of the Maresh empire, carrying the monthly correspondences between the royals of each London. Unofficially, Kell is a smuggler, servicing people willing to pay for even the smallest glimpses of a world they’ll never see. It’s a defiant hobby with dangerous consequences, which Kell is now seeing firsthand.
Fleeing into Grey London, Kell runs into Delilah Bard, a cut-purse with lofty aspirations. She robs him, saves him from a deadly enemy, and finally forces Kell to spirit her to another world for a proper adventure.
Now perilous magic is afoot, and treachery lurks at every turn. To save all of the worlds, they’ll first need to stay alive.
(Goodreads)

Dit boek is super populair in andere landen, ik word er mee doodgegooid op instagram, maar in Nederland is het nog niet zo bekend. Dat is zo jammer want ik denk dat veel mensen in Nederland ook van dit boek zullen genieten. Ik heb namelijk zo ontzettend genoten van dit boek!

De magie in dit boek is leuk en zit goed in elkaar. Vooral hoe de magie zich ontwikkelt door het boek heen, het voelt als een apart karakter.  Ik kan niet wachten om er meer over te leren. De drie verschillende Londens hebben alle drie een eigen identiteit en alle drie hebben ze hun eigen sfeer die van de pagina’s afspat. Het laat je snakken naar meer!

De personages zijn erg divers en hebben allemaal hun eigen identiteit. Daarnaast merkte je ook waar ze vandaan kwamen. De Londens werkte door in hun karakters.
Ik ben stiekem een beetje verliefd geworden op Kell. Hij is zo leuk maar ook gecompliceerd. Je merkt dat hij op zoek is naar wie hij is, waar hij thuishoort. Hij maakt een duidelijke groei door in het boek en ik verwacht dat die groei nog meer door zal zetten in het volgende deel. Ik vond zijn mantel een erg leuk detail.
Met Lila had ik wat meer moeite. Ik vond haar in het begin irritant, te impulsief en egocentrisch. Het duurde even voordat ik haar ging waarderen. Wel bewonderde ik haar doorzettingsvermogen en kracht. Ik heb wel een vermoeden wat er met haar aan de hand is maar ik ben benieuwd wat er nog meer achter haar weg komt. Voor mijn gevoel hebben we nog maar een laag van de karakters gezien en ik wil de andere lagen ook ontdekken.

Schwab heeft en hele prettige schrijfstijl. Haar hoofdstukken zijn niet te lang. Tevens zijn er delen in het boek die niet alleen de overgang tussen werelden aangeeft maar er ook voor zorgt dat je door blijft lezen. De werelden zitten goed in elkaar maar het is niet genoeg. Ze roepen ook nog vragen op en ik hoop dat die volgend deel worden beantwoord.

Schwab is nu al één van mijn ontdekkingen van 2017 en A darker shade of magic zal absoluut de top van 2017 halen. Schwab zet een spannend, origineel verhaal neer door middel van een sterke worldbuilding, interessante magie en verrassende karakters. Daarnaast is het verfrissend om boek te lezen waarin liefde geen (belangrijke) rol speelt. Ik heb nu al zoveel zin in deel twee!

Of Poseidon

Of Poseidon – Anna Banks

of-poseidon

 

Uitgeverij: Feiwel & Friends
Jaar: 2012
Genre: YA – fantasy
Bladzijdes: 225
Bindwijze: E-book
Serie: The Syrenca Legacy #1
Waardering: 4 sterren

Galen is the prince of the Syrena, sent to land to find a girl he’s heard can communicate with fish. Emma is on vacation at the beach. When she runs into Galen—literally, ouch!—both teens sense a connection. But it will take several encounters, including a deadly one with a shark, for Galen to be convinced of Emma’s gifts. Now, if he can only convince Emma that she holds the key to his kingdom…

Told from both Emma and Galen’s points of view, here is a fish-out-of-water story that sparkles with intrigue, humor, and waves of romance. (Goodreads)

Dit boek stond al een tijdje op mijn TBR, vooral vanwege die schitterende cover. Ik hoor eigenlijk vrij weinig over dit boek maar mijn nieuwsgierigheid was absoluut gewekt. Dit bleek uiteindelijk een super tof boek te zijn!

Ik had geen hoge verwachtingen van dit boek maar ik vond dit boek zo leuk! De worldbuilding is zo goed! Dat was echt by far het beste gedeelte van het boek. Banks heeft op een geniale manier de Syrena-wereld in onze wereld geweven. De wereld van de Syrena’s zit gewoon erg goed in elkaar. Tot op de kleinste details heeft Banks alles uitgewerkt. Een klein voorbeeld is waar Galen zijn geld vandaan haalt. Banks heeft het op een geloofwaardige manier gebracht. Een ander voorbeeld hoe Syrena er op röntgenfoto’s uitzien. Ik heb zo moeten lachen om Galens verwondering over de mensenwereld, bijvoorbeeld het daten! Wel komen zo duidelijk de verschillen naar voren tussen de mensenwereld en de wereld van de Syrena.

Het verhaal begint nogal gruwelijk maar daarna valt die gruwelijkheid eigenlijk wel weg en wordt het gewoon een leuke fantasy ya roman. Daarnaast zit er een goed tempo in het verhaal, niet te langzaam maar het voelt ook nergens te gehaast. De liefdesgevoelens voelen die ontstaan voelen niet geforceerd aan, maar juist natuurlijk. Banks schrijft zo gedetailleerd dat ik de wereld van de Syrena’s echt voor mij zag. Weliswaar is de grote verhaallijn niet super origineel, ik zag de plottwist van mijlen ver aankomen, maar is het wel ontzettend vermakelijk. Dat het verhaal een tikkeltje voorspelbaar is maakt mij niks uit door de fantastische worldbuilding en de heerlijke karakters.

Ik vond Galen zeer vermakelijk door zijn constante struggle tussen de mensenwereld en de Syrena-wereld. Daarnaast is hij een man van eer wat erg doorkomt in zijn acties waardoor zijn personage ook geloofwaardig is. Emma is een leuk, ietwat explosief typje. Vaak denkt ze ook niet echt na over haar acties, maar dat maakte haar juist zo leuk als karakter. Stiekem vond ik de twee bijpersonages nog leuker: Rayna en Toraf. Zij maakten het verhaal net wat leuker en komischer. Ik ben nieuwsgierig hoe het met hen gaat aflopen want zij zijn zo leuk!

Of Poseidon heeft mij positief verrast. Waar het verhaal niet bijzonder is, is de worldbuilding echt fenomenaal. Daarnaast zijn de personages leuk en komen ze geloofwaardig over. Banks heeft een fijne schrijfstijl waardoor je door het boek vliegt. Dit boek verdient meer lezers in Nederland want ik denk dat er genoeg lezers zullen zijn die dit boek zullen verslinden!

Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children

Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children – Ransom Riggs

Uitgeverij: Quirk Books
Jaar:
2011
Genre:
YA – fantasy
Bladzijdes:
352
Bindwijze:
Paperback
Serie:
Miss Peregrine’s Peculiar Children #1
Waardering:
3 sterren

20170113_154925

A mysterious island. An abandoned orphanage. A strange collection of curious photographs.
A horrific family tragedy sets sixteen-year-old Jacob journeying to a remote island off the coast of Wales, where he discovers the crumbling ruins of Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children. As Jacob explores its abandoned bedrooms and hallways, it becomes clear that the children were more than just peculiar. They may have been dangerous. They may have been quarantined on a deserted island for good reason. And somehow—impossible though it seems—they may still be alive.(Goodreads)

Toen ik hoorde dat dit boek verfilmd werd, besloot ik toch maar eens het boek onder het stof vandaan te halen. Ik mocht van mezelf de trailer pas zien als ik het boek zou hebben uitgelezen want ik wilde namelijk zelf een beeld vormen. Van het boek had ik misschien iets te hoge verwachtingen. Ik had een beetje een creepy verhaal verwacht, jammer genoeg kreeg ik iets anders.

Laat ik beginnen met wat ik wel goed vond. Het concept van het verhaal is intrigerend en origineel. De personages zitten absoluut goed in elkaar. Ik vond de peculiar children echt fantastisch en soms ook een tikkeltje bizar. Het verhaal en de personages zitten gewoon erg goed in elkaar. Het meest fantastische van het verhaal zijn de foto’s. Die gaven het hele verhaal een extra lading. Sommige foto’s zijn echt te bizar voor woorden. Deze foto’s maken het verhaal uniek!

Mijn probleem ligt bij de uitwerking van het verhaal. De schrijfstijl was gewoon niet mijn ding. Het greep mijn aandacht niet. Alleen de eerste dertig pagina’s en de laatste vijftig konden mij echt boeien. Wat er tussenin gebeurde interesseerde mij niet echt. Er zat gewoon zo weinig tempo in. Daarnaast waren sommige aspecten lastig voor te stellen/te visualiseren.

Ik ga deel twee absoluut een kans geven omdat ik het concept en het verhaal ontzettend interessant vind. Tevens ben ik nieuwsgierig geworden naar welke foto’s Riggs dit keer heeft gebruikt. Wel heb ik niet zo vreselijk veel haast om het boek te lezen omdat ik erg lang over deel één heb gedaan. Ik ben wat huiverig geworden voor zijn schrijfstijl.

Dus, ondanks dat het concept van het verhaal erg goed is, was de schrijfstijl gewoon niet mijn ding. De foto’s maakten een hoop goed en gaven het verhaal een unieke lading!

Ravkaanse volksvertelligen

1484339123534

Er zijn vier novelles die bij de Grisha serie horen, waarvan er ééntje echt onderdeel van de serie is. De andere drie zijn eigenlijk een soort sprookjes die zich in de Grisha wereld afspelen of te wel Ravkaanse volkvertellingen. Ik vond de novelles leuk en hoewel ze niet echt wat toevoegde aan het verhaal zelf, maakten ze de wereld net even iets magischer.

De heks van Duva #0.5 – 4 sterren
De novelle is ontzettend dun maar het deed mij toch wel wat. Dit verhaal had echt wat weg van een sprookje. Het was mysterieus, duister en een beetje apart, maar het gaf mij ook de kriebels! Daarnaast was het niet te kort maar ook niet te lang, dit zijn meestal toch knelpunten bij novelles. Ook is het prima los te lezen van het verhaal.

De Coupeuse en de Koningin #1.5 – 3 sterren
Dit verhaal kun je niet lezen zonder deel één, Schim en Schaduw, te hebben gelezen. Tevens is dit de enige novelle die echt wat dieper ingaat op het hoofdverhaal. Dankzij dit verhaal leren we Dzjenya beter kennen. Ik kreeg door dit verhaal meer sympathie voor haar en ook medelijden. Eigenlijk is ze gewoon een slavin van de koningin en de koning. Het verhaal droeg bij aan dat zij één van mijn favoriete karakters werd. Is deze novelle essentieel? Nee, maar wel een leuke toevoeging!

De te slimme vos #2.5 – 3.5 sterren
Dit vond ik echt een heerlijk sprookje, zo voelde het tenminste aan. De sfeer die het verhaal uitademde was heerlijk. Het deed mij denken aan een ander boek wat ik in mijn jeugd las over een vos die van zijn buren stal, ik ben alleen de titel vergeten. De dieren in dit verhaal zijn ook zo leuk. Achter dit verhaaltje zat ook duidelijk een moraal.

Kleine dolk #2.6 – 3 sterren
Dit vond ik de minste novelle van de vier. Wederom is het een sprookje met een moraal erin verwerkt. De symboliek was mooi maar daar hield het wel zo’n beetje mee op. Het voelde gewoon wat minder aan dan de andere novelles. Het leek wel of het tempo in de novelle niet aanwezig was, terwijl ik dat bij de andere niet zo voelde.

De Heks van Duva was echt mijn favoriete novelle, het is zo duister en sprookjesachtig. Ik kreeg er kippenvel van. Kleine dolk vond ik de minste leuke van de vier. Bardugo heeft een rijke fantasie die ze met deze novelles nog eens benadrukt.

Het Zwarte Hart

Het zwarte hart – Stephanie Garber

Uitgeverij: Luitingh Sijthoff Amsterdam
Jaar: 2016
Genre: YA – fantasy
Bladzijdes: 368
Bindwijze:
Paperback
Serie: De Duisternis #1
Waardering: 4 sterren

20161223_154531

De zussen Scarlett en Donatella ontvluchten uit angst voor hun wrede vader het kleine, afgelegen eiland waar ze wonen. Ze worden daarbij geholpen door de knappe maar onuitstaanbare Julian. Ze komen terecht op Dromeneiland, waar de jaarlijkste voorstelling van Caraval wordt gehouden. Het publiek speelt mee in een dodelijk spel en moet achterhalen wat fantasie is en wat echt. Vlak na aankomst op het eiland verdwijnt Donatella, en Scarlett kan maar aan een ding denken: haar zus terugvinden voor de boosaardige Meester van Caraval haar vindt en er doden vallen… (Goodreads)

Deze recensie heb ik echt ontzettend lang voor mij uitgeschoven. Ik ben namelijk niet zo lyrisch als iedereen geloof ik. Mijn verwachtingen waren groot omdat het verhaal precies zo klonk als verhalen waar ik normaal gesproken zo dol op ben!

Wat is dan mijn probleem? Scarlett is mijn probleem. Scarlett en haar huwelijk om precies te zijn. Zeker de eerste helft van het boek “zeurt” Scarlett constant over haar aanstaande huwelijk, wat ik om twee redenen bijzonder vind. De eerste reden is dat ze de man in kwestie nog nooit heeft ontmoet! De tweede reden is dat Scarlett al haar hele leven droomt van Caraval maar als het puntje bij paaltje komt lijkt ze niet te durven en geniet ze er niet van! Uiteindelijk vond ik Scarlett toch wel een doorzetster. Ze maakt een duidelijke groei door in het verhaal. De zusterband die er tussen Scarlett en Donatella heerst is realistisch en mooi. Zo voelde de twee meiden echt aan als zusters en ik genoot dan ook erg van deze band.

De andere personages vond ik zeer fascinerend. Uiteraard hebben we Julian bij wie je toch een beetje wegzwijmelt! Ik vond het tevens heerlijk dat Garber je steeds aan het twijfelen brengt over Julians rol in het spel en in het verhaal. Niet alleen bij Julian trouwens, maar bij alle personages! Je kan niemand echt vertrouwen. Dan hebben we ook nog Legende, ik ben nog steeds geen ene steek wijzer over wie deze man is. Het zit gewoon zo goed in elkaar!

De schrijfstijl die Garber hanteert is erg fijn. Ze zet je steeds op een ander spoor wat betreft de personages en de verhaallijn. Eigenlijk ben je zelf een onderdeel van het spel geworden. Constant komen er nieuwe vragen bij je op, zelfs nadat je het boek hebt dichtgeslagen blijf je met een hoop vragen achter!
Ik kon Caraval echt voor mij zien, als een soort magisch, kleurrijk Venetië. Stiekem hoop ik dat er een film of serie van gemaakt wordt zodat we deze wereld nogmaals kunnen beleven. De sfeer die het verhaal omringt deed mij heel erg denken aan Het Nachtcircus (van Erin Morgenstern) wat enorm positief is! De mysterieuze sfeer paste echt heel erg goed bij het verhaal.

Stiekem vind ik de Amerikaanse en Engelse cover net even een tikkie mooie dan de Nederlandse cover. Hoewel ik de Nederlandse cover wel steeds mooier begin te vinden. Ik vind het daarnaast ontzettend tof dat er een bijpassende boekenlegger is uitgebracht. Het is leuk als uitgevers op die manier moeite voor een boek doen.

Ondanks mijn struggles met Scarlett heb ik genoten van Het Zwarte Hart. Garber heeft een heerlijke schrijfstijl en zet een verslavend spel neer. Ik ben echt bloednieuwsgierig naar deel twee want ik heb nog zoveel vragen!