Het Geheugenboek

Het geheugenboek – Lara Avery

Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff
Jaar: 2017 (origineel 2016)
Genre: YA contemporary
Bladzijdes: 384
Bindwijze: hardcover
Serie: –
Waardering:4 sterren

het geheugenboek

Ze zeggen dat ik alles zal vergeten. Dus schrijf ik om te herinneren…

De ambitieuze Sammie McCoy weet precies wat ze wil: met de hoogste cijfers haar eindexamen halen en dan het kleine plaatsje waar ze woont voorgoed de rug toekeren. Niets zal haar van haar plannen afbrengen. Dus ook niet de diagnose dat ze een zeldzame ziekte heeft die haar herinneringen van haar zal stelen. En zo wordt het geheugenboek geboren. Sammie schrijft aan haar toekomstige zelf: over waar ze haar studieboeken opbergt, op wie ze verliefd is, wie haar hart heeft gebroken en over Cooper, een oude vriend van vroeger die er alles aan doet haar aan het lachen te maken, en haar tot het einde toe te steunen… (Goodreads)

Van sommige boeken wordt je gewoon even heel stil. Van dit boek werd ik gewoon even heel stil nadat ik de laatste pagina had omgeslagen. Ik wilde nog geen afscheid nemen van Sammie. Oké, in het begin was ze niet echt de meeste likeable persoon maar na een tijdje ga je gewoon zo erg om haar geven!

Sammie is een zeventien jarig, ambitieus meisje dat vol plannen voor de toekomst zit en dan wordt er een ziekte bij haar geconstateerd waardoor alles wegvalt. Weg universiteit, weg geheugen, weg toekomst! Alles wat normaal is voor een zeventienjarige valt weg voor Sammie. Avery heeft op een treffende manier de woede en de frustratie van Sammie weten neer te zetten zonder dat het boek heel zwaar wordt. Het onderwerp is zwaar maar zo voelt het vaak niet omdat het verhaal ook met de nodige humor wordt neergezet. Wat ik erg goed vond was hoe duidelijk je merkte hoe gefrustreerd Sammie is om de hele situatie, ze blijft geloven dat ze gewoon naar New York kan zelfs als het maar een semester is. Ze blijft lange tijd hoop houden. Sammie is vanaf het begin niet gelijk het meest leuke personage. Ze is recht door zee, niet het meest sociale personage en ook een beetje egocentrisch. Door de ziekte verandert dit langzaamaan en zo begon ik Sammie steeds leuker en liever te vinden. Ze begon als een vriendin aan te voelen.
Wat ik daarnaast een erg verfrissend vond is dat de familie van Sammie uitgebreid in beeld kwam. In veel YA boeken is er altijd wel wat met de ouders of er één ouder is niet meer in beeld. Dit is gewoon een complete familie waar niet alleen de ouders goed in beeld komen maar ook de ouders. Ik vond een bepaalde scene die met het jongste zusje van Sammie had te maken echt hartverscheurend. Ik denk één van de beste scenes van het gehele verhaal!

Het Geheugenboek heeft een bijzondere schrijfstijl, Sammie schrijft namelijk een dagboek aan haar toekomstige zelf. Je merkt door het boek ook heen dat ze steeds zieker aan het worden is. Het taalgebruik wordt simpeler en soms krijgt ze een aanval waardoor het verhaal een andere wending krijgt. De ziekte staat niet duidelijk vooraan in het verhaal, maar dat vind ik juist heel erg bij Sammie passen. Tussendoor worden er stukjes van de ziekte onthuld op wat voor manier Sammie niet meer normaal kan functioneren, zoals met de walkie talkie. Dit vond ik juist heel sterk omdat het op die manier meer bij mij binnenkwam, het is veel heftiger op deze manier. Toch had er af en toe wel iets meer informatie over de ziekte mogen worden gegeven! De cover vind ik echt heel erg mooi, en blijft je net als het verhaal echt bij!
Het einde was echt hartverscheurend en liet mij even heel stil achter!

Ik wil Luitingh-Sijthoff bedanken voor het leesexemplaar, het heeft mijn recensie niet beïnvloedt.

De Crypte

De Crypte – Amanda Stevens

Uitgeverij: Harlequin
Jaar:
2015 (origineel 2011)
Genre:
Thriller
Bladzijdes:
318
Bindwijze:
paperback
Serie:
De Dodenrijk serie #1
Waardering:
4 sterren

20170110_150949

Een jonge vrouw is op gruwelijke wijze vermoord en achtergelaten in een graf dat niet het hare is.
Voor rechercheur John Devlin, die op de zaak wordt gezet, roept vooral de plek waarop ze is aangetroffen vragen op. Een historisch kerkhof in Charleston, dat al tientallen jaren niet meer wordt gebruikt. Waarom heeft de moordenaar haar juist daar begraven? En waarom in het graf van een veertienjarig meisje dat lang geleden aan roodvonk overleed?
Hij besluit de hulp in te roepen van Amelia Gray. Zij restaureert historische begraafplaatsen en kent de situatie op het kerkhof goed. Daarnaast is zij de enige die meer weet over de symbolische betekenis van de inscripties op het graf – teksten waarvan Devlin hoopt dat ze hem naar de dader zullen leiden.
Amelia, die van kinds af aan vertrouwd is met de geesten die onder de mensen dwalen en jong geleerd heeft ze op een afstand te houden, beseft al snel dat ze zich nu op gevaarlijk terrein begeeft. Want met de teksten leidt de moordenaar haar niet alleen naar de andere slachtoffers die hij heeft gemaakt, hij lokt haar ook in een val. Omdat zij – door haar gave – zijn uiteindelijke doelwit is…
(Goodreads)

Na een paar lovende recensies gelezen te hebben, werd ik nieuwsgierig naar dit boek. Ik ben dol op thrillers en dit is een spannende thriller met een paranormaal randje. Begraafplaatsen, vermoorde vrouwen en een hoop geesten, klinkt creepy toch!

Ik vind de sfeer van het boek spannend en een beetje creepy. Niet zo creepy als ik had verwacht. Ik had verwacht dat er door de geesten een extra laagje creepyness over het verhaal zou liggen, zo’n eentje waarvan je ’s avonds het licht niet meer uit durft te doen. Helaas ontbrak dit voor mijn gevoel. Het was even spannend als een thriller van Karin Slaughter, zij is mijn favoriete thriller schrijfster vandaar dat ik haar als voorbeeld neem.

Amelia vond ik zo’n ontzettend tof personage. Ze is zo menselijk! Daarmee bedoel ik dat ze niet perfect is, ze laat haar angsten en instincten die daar uit voorkomen zien. Zo is zij tijdens een tochtje door de ondergrondse gangen doodsbang en wil ze het allerliefst vluchten. Dit vond ik zo verfrissend. In plaats van de stoere-kan-mij-niks-raken-houding las ik over een echt mens dat de deur drie dubbel op slot doet en angst voelt. Daarnaast kreeg ik ook medelijden met haar maar werd ook nieuwsgierig naar haar. Ik wilde haar beter leren kennen.

De geestenwereld die Stevens heeft gecreëerd vind ik erg goed in elkaar zitten.  Niet alleen zag ik de geesten duidelijk voor mij, maar ook de regels die bij deze wereld hoorde waren duidelijk wat het verhaal alleen maar ten goede kwam. Het verhaal zat erg goed in elkaar. Ik had geen idee wie er nou werkelijk achter die moorden zat. Je gaat na een tijdje iedereen verdenken. Een begraafplaats zal ik voorlopig niet betreden.
Het einde vond ik een beetje een domper. Bijna 300 pagina’s wordt er naar iets toe gewerkt en vervolgens wordt dat in maximaal 20 pagina’s wordt afgerond. Dat ging zo vreselijk gehaast, het voelde mij echt alsof het werd afgeraffeld. Daar had iets meer de tijd voor genomen mogen worden.

Deze paranormale thriller was weliswaar niet zo creepy als ik had verwacht, maar het zit absoluut goed in elkaar. De geestenlaag geeft het geheel een origineel tintje waardoor de thriller zich onderscheidt van andere thrillers. Daarnaast zet Stevens menselijke personages neer die zeer goed zijn uitgewerkt. Ik ben erg nieuwsgierig naar deel twee.

A Darker Shade of Magic

A Darker Shade of Magic – V. E. Schwab

Uitgeverij: Titan Books
Jaar:
2015
Genre:
Fantasy; Young-adult
Bladzijdes:
384
Bindwijze:
Paperback
Serie: Shades of Magic #1
Waardering: 4.5 sterren

20170128_165849

Kell is one of the last travelers–magicians with a rare, coveted ability to travel between parallel universes connected by one magical city. 
There’s Grey London, dirty and boring, without any magic, and with one mad King–George III. Red London, where life and magic are revered–and where Kell was raised alongside Rhy Maresh, the roguish heir to a flourishing empire. White London–a place where people fight to control magic and the magic fights back, draining the city to its very bones. And once upon a time, there was Black London. But no one speaks of that now.
Officially, Kell is the Red traveler, ambassador of the Maresh empire, carrying the monthly correspondences between the royals of each London. Unofficially, Kell is a smuggler, servicing people willing to pay for even the smallest glimpses of a world they’ll never see. It’s a defiant hobby with dangerous consequences, which Kell is now seeing firsthand.
Fleeing into Grey London, Kell runs into Delilah Bard, a cut-purse with lofty aspirations. She robs him, saves him from a deadly enemy, and finally forces Kell to spirit her to another world for a proper adventure.
Now perilous magic is afoot, and treachery lurks at every turn. To save all of the worlds, they’ll first need to stay alive.
(Goodreads)

Dit boek is super populair in andere landen, ik word er mee doodgegooid op instagram, maar in Nederland is het nog niet zo bekend. Dat is zo jammer want ik denk dat veel mensen in Nederland ook van dit boek zullen genieten. Ik heb namelijk zo ontzettend genoten van dit boek!

De magie in dit boek is leuk en zit goed in elkaar. Vooral hoe de magie zich ontwikkelt door het boek heen, het voelt als een apart karakter.  Ik kan niet wachten om er meer over te leren. De drie verschillende Londens hebben alle drie een eigen identiteit en alle drie hebben ze hun eigen sfeer die van de pagina’s afspat. Het laat je snakken naar meer!

De personages zijn erg divers en hebben allemaal hun eigen identiteit. Daarnaast merkte je ook waar ze vandaan kwamen. De Londens werkte door in hun karakters.
Ik ben stiekem een beetje verliefd geworden op Kell. Hij is zo leuk maar ook gecompliceerd. Je merkt dat hij op zoek is naar wie hij is, waar hij thuishoort. Hij maakt een duidelijke groei door in het boek en ik verwacht dat die groei nog meer door zal zetten in het volgende deel. Ik vond zijn mantel een erg leuk detail.
Met Lila had ik wat meer moeite. Ik vond haar in het begin irritant, te impulsief en egocentrisch. Het duurde even voordat ik haar ging waarderen. Wel bewonderde ik haar doorzettingsvermogen en kracht. Ik heb wel een vermoeden wat er met haar aan de hand is maar ik ben benieuwd wat er nog meer achter haar weg komt. Voor mijn gevoel hebben we nog maar een laag van de karakters gezien en ik wil de andere lagen ook ontdekken.

Schwab heeft en hele prettige schrijfstijl. Haar hoofdstukken zijn niet te lang. Tevens zijn er delen in het boek die niet alleen de overgang tussen werelden aangeeft maar er ook voor zorgt dat je door blijft lezen. De werelden zitten goed in elkaar maar het is niet genoeg. Ze roepen ook nog vragen op en ik hoop dat die volgend deel worden beantwoord.

Schwab is nu al één van mijn ontdekkingen van 2017 en A darker shade of magic zal absoluut de top van 2017 halen. Schwab zet een spannend, origineel verhaal neer door middel van een sterke worldbuilding, interessante magie en verrassende karakters. Daarnaast is het verfrissend om boek te lezen waarin liefde geen (belangrijke) rol speelt. Ik heb nu al zoveel zin in deel twee!

Of Poseidon

Of Poseidon – Anna Banks

of-poseidon

 

Uitgeverij: Feiwel & Friends
Jaar: 2012
Genre: YA – fantasy
Bladzijdes: 225
Bindwijze: E-book
Serie: The Syrenca Legacy #1
Waardering: 4 sterren

Galen is the prince of the Syrena, sent to land to find a girl he’s heard can communicate with fish. Emma is on vacation at the beach. When she runs into Galen—literally, ouch!—both teens sense a connection. But it will take several encounters, including a deadly one with a shark, for Galen to be convinced of Emma’s gifts. Now, if he can only convince Emma that she holds the key to his kingdom…

Told from both Emma and Galen’s points of view, here is a fish-out-of-water story that sparkles with intrigue, humor, and waves of romance. (Goodreads)

Dit boek stond al een tijdje op mijn TBR, vooral vanwege die schitterende cover. Ik hoor eigenlijk vrij weinig over dit boek maar mijn nieuwsgierigheid was absoluut gewekt. Dit bleek uiteindelijk een super tof boek te zijn!

Ik had geen hoge verwachtingen van dit boek maar ik vond dit boek zo leuk! De worldbuilding is zo goed! Dat was echt by far het beste gedeelte van het boek. Banks heeft op een geniale manier de Syrena-wereld in onze wereld geweven. De wereld van de Syrena’s zit gewoon erg goed in elkaar. Tot op de kleinste details heeft Banks alles uitgewerkt. Een klein voorbeeld is waar Galen zijn geld vandaan haalt. Banks heeft het op een geloofwaardige manier gebracht. Een ander voorbeeld hoe Syrena er op röntgenfoto’s uitzien. Ik heb zo moeten lachen om Galens verwondering over de mensenwereld, bijvoorbeeld het daten! Wel komen zo duidelijk de verschillen naar voren tussen de mensenwereld en de wereld van de Syrena.

Het verhaal begint nogal gruwelijk maar daarna valt die gruwelijkheid eigenlijk wel weg en wordt het gewoon een leuke fantasy ya roman. Daarnaast zit er een goed tempo in het verhaal, niet te langzaam maar het voelt ook nergens te gehaast. De liefdesgevoelens voelen die ontstaan voelen niet geforceerd aan, maar juist natuurlijk. Banks schrijft zo gedetailleerd dat ik de wereld van de Syrena’s echt voor mij zag. Weliswaar is de grote verhaallijn niet super origineel, ik zag de plottwist van mijlen ver aankomen, maar is het wel ontzettend vermakelijk. Dat het verhaal een tikkeltje voorspelbaar is maakt mij niks uit door de fantastische worldbuilding en de heerlijke karakters.

Ik vond Galen zeer vermakelijk door zijn constante struggle tussen de mensenwereld en de Syrena-wereld. Daarnaast is hij een man van eer wat erg doorkomt in zijn acties waardoor zijn personage ook geloofwaardig is. Emma is een leuk, ietwat explosief typje. Vaak denkt ze ook niet echt na over haar acties, maar dat maakte haar juist zo leuk als karakter. Stiekem vond ik de twee bijpersonages nog leuker: Rayna en Toraf. Zij maakten het verhaal net wat leuker en komischer. Ik ben nieuwsgierig hoe het met hen gaat aflopen want zij zijn zo leuk!

Of Poseidon heeft mij positief verrast. Waar het verhaal niet bijzonder is, is de worldbuilding echt fenomenaal. Daarnaast zijn de personages leuk en komen ze geloofwaardig over. Banks heeft een fijne schrijfstijl waardoor je door het boek vliegt. Dit boek verdient meer lezers in Nederland want ik denk dat er genoeg lezers zullen zijn die dit boek zullen verslinden!

Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children

Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children – Ransom Riggs

Uitgeverij: Quirk Books
Jaar:
2011
Genre:
YA – fantasy
Bladzijdes:
352
Bindwijze:
Paperback
Serie:
Miss Peregrine’s Peculiar Children #1
Waardering:
3 sterren

20170113_154925

A mysterious island. An abandoned orphanage. A strange collection of curious photographs.
A horrific family tragedy sets sixteen-year-old Jacob journeying to a remote island off the coast of Wales, where he discovers the crumbling ruins of Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children. As Jacob explores its abandoned bedrooms and hallways, it becomes clear that the children were more than just peculiar. They may have been dangerous. They may have been quarantined on a deserted island for good reason. And somehow—impossible though it seems—they may still be alive.(Goodreads)

Toen ik hoorde dat dit boek verfilmd werd, besloot ik toch maar eens het boek onder het stof vandaan te halen. Ik mocht van mezelf de trailer pas zien als ik het boek zou hebben uitgelezen want ik wilde namelijk zelf een beeld vormen. Van het boek had ik misschien iets te hoge verwachtingen. Ik had een beetje een creepy verhaal verwacht, jammer genoeg kreeg ik iets anders.

Laat ik beginnen met wat ik wel goed vond. Het concept van het verhaal is intrigerend en origineel. De personages zitten absoluut goed in elkaar. Ik vond de peculiar children echt fantastisch en soms ook een tikkeltje bizar. Het verhaal en de personages zitten gewoon erg goed in elkaar. Het meest fantastische van het verhaal zijn de foto’s. Die gaven het hele verhaal een extra lading. Sommige foto’s zijn echt te bizar voor woorden. Deze foto’s maken het verhaal uniek!

Mijn probleem ligt bij de uitwerking van het verhaal. De schrijfstijl was gewoon niet mijn ding. Het greep mijn aandacht niet. Alleen de eerste dertig pagina’s en de laatste vijftig konden mij echt boeien. Wat er tussenin gebeurde interesseerde mij niet echt. Er zat gewoon zo weinig tempo in. Daarnaast waren sommige aspecten lastig voor te stellen/te visualiseren.

Ik ga deel twee absoluut een kans geven omdat ik het concept en het verhaal ontzettend interessant vind. Tevens ben ik nieuwsgierig geworden naar welke foto’s Riggs dit keer heeft gebruikt. Wel heb ik niet zo vreselijk veel haast om het boek te lezen omdat ik erg lang over deel één heb gedaan. Ik ben wat huiverig geworden voor zijn schrijfstijl.

Dus, ondanks dat het concept van het verhaal erg goed is, was de schrijfstijl gewoon niet mijn ding. De foto’s maakten een hoop goed en gaven het verhaal een unieke lading!

Ravkaanse volksvertelligen

1484339123534

Er zijn vier novelles die bij de Grisha serie horen, waarvan er ééntje echt onderdeel van de serie is. De andere drie zijn eigenlijk een soort sprookjes die zich in de Grisha wereld afspelen of te wel Ravkaanse volkvertellingen. Ik vond de novelles leuk en hoewel ze niet echt wat toevoegde aan het verhaal zelf, maakten ze de wereld net even iets magischer.

De heks van Duva #0.5 – 4 sterren
De novelle is ontzettend dun maar het deed mij toch wel wat. Dit verhaal had echt wat weg van een sprookje. Het was mysterieus, duister en een beetje apart, maar het gaf mij ook de kriebels! Daarnaast was het niet te kort maar ook niet te lang, dit zijn meestal toch knelpunten bij novelles. Ook is het prima los te lezen van het verhaal.

De Coupeuse en de Koningin #1.5 – 3 sterren
Dit verhaal kun je niet lezen zonder deel één, Schim en Schaduw, te hebben gelezen. Tevens is dit de enige novelle die echt wat dieper ingaat op het hoofdverhaal. Dankzij dit verhaal leren we Dzjenya beter kennen. Ik kreeg door dit verhaal meer sympathie voor haar en ook medelijden. Eigenlijk is ze gewoon een slavin van de koningin en de koning. Het verhaal droeg bij aan dat zij één van mijn favoriete karakters werd. Is deze novelle essentieel? Nee, maar wel een leuke toevoeging!

De te slimme vos #2.5 – 3.5 sterren
Dit vond ik echt een heerlijk sprookje, zo voelde het tenminste aan. De sfeer die het verhaal uitademde was heerlijk. Het deed mij denken aan een ander boek wat ik in mijn jeugd las over een vos die van zijn buren stal, ik ben alleen de titel vergeten. De dieren in dit verhaal zijn ook zo leuk. Achter dit verhaaltje zat ook duidelijk een moraal.

Kleine dolk #2.6 – 3 sterren
Dit vond ik de minste novelle van de vier. Wederom is het een sprookje met een moraal erin verwerkt. De symboliek was mooi maar daar hield het wel zo’n beetje mee op. Het voelde gewoon wat minder aan dan de andere novelles. Het leek wel of het tempo in de novelle niet aanwezig was, terwijl ik dat bij de andere niet zo voelde.

De Heks van Duva was echt mijn favoriete novelle, het is zo duister en sprookjesachtig. Ik kreeg er kippenvel van. Kleine dolk vond ik de minste leuke van de vier. Bardugo heeft een rijke fantasie die ze met deze novelles nog eens benadrukt.

Het Zwarte Hart

Het zwarte hart – Stephanie Garber

Uitgeverij: Luitingh Sijthoff Amsterdam
Jaar: 2016
Genre: YA – fantasy
Bladzijdes: 368
Bindwijze:
Paperback
Serie: De Duisternis #1
Waardering: 4 sterren

20161223_154531

De zussen Scarlett en Donatella ontvluchten uit angst voor hun wrede vader het kleine, afgelegen eiland waar ze wonen. Ze worden daarbij geholpen door de knappe maar onuitstaanbare Julian. Ze komen terecht op Dromeneiland, waar de jaarlijkste voorstelling van Caraval wordt gehouden. Het publiek speelt mee in een dodelijk spel en moet achterhalen wat fantasie is en wat echt. Vlak na aankomst op het eiland verdwijnt Donatella, en Scarlett kan maar aan een ding denken: haar zus terugvinden voor de boosaardige Meester van Caraval haar vindt en er doden vallen… (Goodreads)

Deze recensie heb ik echt ontzettend lang voor mij uitgeschoven. Ik ben namelijk niet zo lyrisch als iedereen geloof ik. Mijn verwachtingen waren groot omdat het verhaal precies zo klonk als verhalen waar ik normaal gesproken zo dol op ben!

Wat is dan mijn probleem? Scarlett is mijn probleem. Scarlett en haar huwelijk om precies te zijn. Zeker de eerste helft van het boek “zeurt” Scarlett constant over haar aanstaande huwelijk, wat ik om twee redenen bijzonder vind. De eerste reden is dat ze de man in kwestie nog nooit heeft ontmoet! De tweede reden is dat Scarlett al haar hele leven droomt van Caraval maar als het puntje bij paaltje komt lijkt ze niet te durven en geniet ze er niet van! Uiteindelijk vond ik Scarlett toch wel een doorzetster. Ze maakt een duidelijke groei door in het verhaal. De zusterband die er tussen Scarlett en Donatella heerst is realistisch en mooi. Zo voelde de twee meiden echt aan als zusters en ik genoot dan ook erg van deze band.

De andere personages vond ik zeer fascinerend. Uiteraard hebben we Julian bij wie je toch een beetje wegzwijmelt! Ik vond het tevens heerlijk dat Garber je steeds aan het twijfelen brengt over Julians rol in het spel en in het verhaal. Niet alleen bij Julian trouwens, maar bij alle personages! Je kan niemand echt vertrouwen. Dan hebben we ook nog Legende, ik ben nog steeds geen ene steek wijzer over wie deze man is. Het zit gewoon zo goed in elkaar!

De schrijfstijl die Garber hanteert is erg fijn. Ze zet je steeds op een ander spoor wat betreft de personages en de verhaallijn. Eigenlijk ben je zelf een onderdeel van het spel geworden. Constant komen er nieuwe vragen bij je op, zelfs nadat je het boek hebt dichtgeslagen blijf je met een hoop vragen achter!
Ik kon Caraval echt voor mij zien, als een soort magisch, kleurrijk Venetië. Stiekem hoop ik dat er een film of serie van gemaakt wordt zodat we deze wereld nogmaals kunnen beleven. De sfeer die het verhaal omringt deed mij heel erg denken aan Het Nachtcircus (van Erin Morgenstern) wat enorm positief is! De mysterieuze sfeer paste echt heel erg goed bij het verhaal.

Stiekem vind ik de Amerikaanse en Engelse cover net even een tikkie mooie dan de Nederlandse cover. Hoewel ik de Nederlandse cover wel steeds mooier begin te vinden. Ik vind het daarnaast ontzettend tof dat er een bijpassende boekenlegger is uitgebracht. Het is leuk als uitgevers op die manier moeite voor een boek doen.

Ondanks mijn struggles met Scarlett heb ik genoten van Het Zwarte Hart. Garber heeft een heerlijke schrijfstijl en zet een verslavend spel neer. Ik ben echt bloednieuwsgierig naar deel twee want ik heb nog zoveel vragen!

Val & Verlossing

Val en Verlossing – Leigh Bardugo

Uitgeverij: Blossom Books
Jaar: 2014
Genre: YA – fantasy
Bladzijdes: 387
Bindwijze: Hardcover
Serie: De Grisha #3
Waardering: 5 sterren

val-en-verlossing

Ravka is gevallen en de Duisterling regeert vanaf zijn schaduwtroon. De laatste hoop van het land is gevestigd op een krachteloze Lichtheerser, een uit de gratie gevallen spoorzoeker en de overblijfselen van een ooit zo sterk magisch leger.
Diep in een eeuwenoud netwerk van tunnels en grotten kan een verzwakte Alina niet anders dan de hulp van de zonderlinge Apparat accepteren, terwijl zijn volgelingen haar aanbidden als een heilige. Maar Alina wil geen heilige zijn: ze wil samen met Mal op jacht naar de vuurvogel en zoeken naar een zekere prins, van wie ze niet weet of hij nog in leven is.
Alina zal nieuwe bondgenootschappen moeten sluiten en oude rivaliteiten opzij moeten zetten tijdens de zoektocht naar de laatste versterker. Maar terwijl Alina de geheimen van de Duisterling begint te ontrafelen, ontdekt ze iets wat hun mysterieuze band voor altijd verandert. Het doden van de vuurvogel lijkt het enige dat Ravka kan redden van totale vernietiging, maar kan Alina de consequenties aan? (Goodreads)

Eindelijk las ik deel drie in de Grisha serie. Ik heb expres geen enkele recensie over dit boek gelezen en spoilers vermeden. Ik wilde namelijk absoluut niet er weer een einde voor mij verpest zou worden, zoals bij Allegiant is gebeurd. Als je het einde weet is een boek toch minder spannend. Gelukkig is het mij gelukt om geen spoilers te lezen.

Van dit boek had ik eigenlijk geen verwachtingen plus weinig ideeën over hoe dit boek zou eindigen. Het einde heeft mij verrast! Door het hele verhaal heen zat precies op de juiste momenten de actie. Wel ging het af en toe zo snel dat ik aandachtig moest lezen om geen detail te missen. Ik vond het echt heerlijk. En dat eind, ja dat was naar mijn smaak een passend einde.

De ontwikkeling die Alina doormaakt is geloofwaardig. Sinds boek 1 is ze gegroeid, volwassener en sterker geworden. Haar honger naar meer macht die ze in het boeken ontwikkeld vond ik erg sterk gedaan van Bardugo, het maakt Alina minder perfect en veel menselijker. Ook haar relatie met Mal ontwikkelt zich, het lijkt in dit deel zoveel intenser te zijn. Ik vind ze stiekem zo schattig samen. Daarnaast blijf ik een groot fan van Nikolai. Hij is zo leuk! Hij geeft een komische noot aan het geheel, ook al was hij dit deel wat minder aanwezig(wat logisch was). En dan hebben we nog de Duisterling. Hij is zo’n fascinerend personage! Hij mag dan de slechterik van het verhaal zijn, toch heeft hij wel iets wat hem aantrekkelijk maakt. Ook al is hij zo slecht, Bardugo heeft hem menselijk gemaakt. Naast zijn mindere trekken, heeft Bardugo hem ook goede trekken gegeven waardoor je op een bepaalde manier toch om hem gaat geven. Er zou zelfs gezegd kunnen worden dat je medelijden met hem krijgt.
De kracht van Bardugo ligt in haar karakters, ze maakt ze menselijk! Allemaal hebben ze positieve en negatieve karaktertrekken. Niemand is echt honderd procent slecht, nou ja, op de Apparat na. Wat een afschuwelijke vent is dat! Ik krijg echt de kriebels van hem.

Bardugo heeft in mijn ogen een volwaardig slot geschreven met een hoop actie. De wereld die ze heeft geschapen zit goed in elkaar en in origineel door de Russische invloeden. Maar haar sterkste punt zijn haar karakters. Ze zijn zo menselijk! Ik ben gaan houden van de wereld die Bardugo heeft gecreëerd. Door voor Russische invloeden te kiezen, voelt het heerlijk origineel aan. Ik ben nu al nieuwsgierig naar List en Leugens om meer van deze wondere wereld te ontdekken.

 

Zeven minuten na Middernacht

Zeven minuten na Middernacht – Patrick Ness & Siobhan Dowd

Uitgeverij: De Geus
Jaar:
2013 (origineel 2011)
Genre:
YA; fantasy en contemporary
Bladzijdes:
215
Bindwijze:
Hardcover
Serie:

Waardering:
5 sterren

20161115_151921

Het monster verscheen net na middernacht. Maar het is niet het monster dat Conor verwachtte, het monster uit de nachtmerrie die hij bijna elke nacht heeft gehad sinds zijn moeder ziek werd. Die met de duisternis, de wind en het geschreeuw. Het monster uit zijn achtertuin is anders. Oud. Wild. En hij wil het meest gevaarlijke van alles van Conor, hij wil de waarheid. (Goodreads)

Waarom, o waarom is dit boek niet meer bekend in Nederland? Op instagram komt dit boek vrij vaak voorbij maar bij Nederlandse bloggers hoor je er eigenlijk vrij weinig over. Dat is zo vreselijk jammer want dit is zo’n schitterend boek dat veel meer aandacht verdient. Hoewel het boek voor jongeren is, is het ook een prachtig boek voor volwassenen.

“Je schrijft je leven niet in woorden. Je schrijft het met daden. Wat je denkt is niet belangrijk. Het enige belangrijke is wat je doet.”

Eerst wat over de bijzondere totstandkoming van dit boek. Het idee/begin is namelijk afkomstig van Siobhan Dowd. Zij overleed echter voordat zij het verhaal kon afmaken. Haar nabestaanden benaderden Patrick Ness of hij het wilde afmaken. Ik vind het erg mooi en geeft het verhaal een extra lading.

20161115_151945

Het verhaal draait om Conor die op een nacht door een monster wordt bezocht, maar meer wil ik eigenlijk niet over het verhaal vertellen want het verhaal is het mooist als je het zelf kan ontdekken. De boodschappen achter het verhaal is een universele. Het verhaal leert je hoe het echte leven is!

“Er is niet altijd een goeierik. En ook niet altijd een slechterik. De meeste mensen zitten er ergens tussenin.”

Patrick Ness heeft een haast poëtische schrijfstijl. Het boek voelde soms als een sprookje aan. Het verhaal stond vol met de meest prachtige quotes waarvan je er enkele in deze recensie vindt. Conors verhaal kruipt onder je huid en laat je niet meer los tot ver nadat je het boek uit hebt. Het is ontzettend intens en laat je hart gebroken achter.

20161115_151951

Dan even over de illustraties in dit boek. Zij zijn een mooie toevoeging aan het verhaal en geven de sfeer erg goed weer. Soms zijn ze huiveringwekkend, soms hartbrekend, maar allemaal zijn ze fascinerend. De illustraties zijn van Jim Kay, hij is ook de illustrator van de Harry Potter geïllustreerde versies.

“Er bestaan geen woestere wezens dan verhalen. Verhalen jagen en bijten en achtervolgen.”

20161115_152013

Dit boek verschijnt binnenkort in de bioscoop en ik ben erg nieuwsgierig naar hoe ze dit hartbrekende verhaal hebben verfilmd. Vanwege de verfilming is er nu een filmversie van het boek uitgebracht die maar €12,50 kost. Rennen naar de boekenwinkel dus, want dit boek zal je absoluut niet teleurstellen!

De Trailer

The Assassin’s Blade

The Assassin’s Blade – Sarah J. Maas

Uitgeverij: Bloomsburry
Jaar: 2014
Genre: fantasy, ya
Bladzijdes: 430
Bindwijze: paperback
Serie: Throne of Glass #0.1 – #0.5
Waardering: 5 sterren

20161128_193922

Celaena Sardothien is her kingdom’s most feared assassin. Though she works for the powerful and ruthless Assassin’s Guild, Celaena yields to no one and trusts only her fellow killer for hire, Sam.When Celaena’s scheming master, Arobynn Hamel, dispatches her on missions that take her from remote islands to hostile deserts, she finds herself acting independently of his wishes–and questioning her own allegiance. Along the way, she makes friends and enemies alike, and discovers that she feels far more for Sam than just friendship. But by defying Arobynn’s orders, Celaena risks unimaginable punishment, and with Sam by her side, he is in danger, too. They will have to risk it all if they hope to escape Arobynn’s clutches–and if they fail, they’ll lose not just a chance at freedom, but their lives . . .A prequel to Throne of Glass, this collection of five novellas offers readers a deeper look into the history of this cunning assassin and her enthralling–and deadly–world.Included in this volume: “The Assassin and the Pirate Lord””The Assassin and the Healer””The Assassin and the Desert””The Assassin and the Underworld””The Assassin and the Empire” (Goodreads)

Voordat ik verder zou gaan met Heir of Fire, moest ik per se eerst de novelles lezen. Al deze novelles spelen zich af voor Thrones of Glass. Ik vind het prettig dat deze novelles zijn gebundeld in één boek. Ik vind het namelijk zonde van me geld om veel geld neer te leggen voor één novelle, op deze manier betaal je voor een vol boek en krijg je alle novelles in één.

Er zijn vijf novelles. De eerste heet The assassin and the pirate lord waarin Celaena een opdracht moet uitvoeren voor Arobynn. Mijn grootste probleem met Throne of Glass was dat ik Celaena niet bad-ass vond, het werd constant genoemd maar ik vond dat niet zo overkomen. Al in deze novelle komt duidelijk naar voren dat ze wel degelijk bad-ass is en dat ze een meesterlijke assassin kan zijn als ze dat wil. Niet alleen haar assassins kant komt naar voren, ook het gevoel voor rechtvaardigheid wat Celaena in zich draagt komt sterk naar voren. Tevens maken we kennis met Sam, ik genoot van hun haat-liefde verhouding.
The assassin and the healer is niet van groot belang voor het verhaal. Het was echter een mooi verhaal en ik ben blij dat Maas dit met ons heeft gedeeld. Stiekem hoop ik dat Yrene nog een keer terugkomt.
The assassin and the Desert is denk ik mijn favoriete novelle. We krijgen een kijkje in de wereld die Maas heeft geschapen en deze is totaal anders dan we tot nu hebben leren kennen. Ik vond de karakters fascinerend. Daarnaast kon ik het duidelijk voor me zien en ik vond het schitterend. Tevens maakt Celaena een grote groei door in dit verhaal en wordt ze een stukje minder arrogant.
The assassin and the underworld en The assassin and the empire zie ik eigenlijk als één verhaal. In deze novelles krijgen we eindelijk de befaamde Arobynn goed te zien. Ik mag die kerel totaal niet. Het is een nare, berekende man die alles en iedereen uit de weg ruimt voor zijn eigen gewin. En dan hebben we nog Sam, lieve Sam. Ik stopte bijna met lezen omdat je weet wat er aan gaat komen. Het laatste hoofdstuk, dat liet echt een nare nasmaak achter in mijn mond.

Deze novelles voegen echt wat toe aan het verhaal van Celaena, ik raad absoluut aan om deze te lezen als je fan bent van Throne of Glass-serie. In dit boek krijgen we de bad-ass kant van haar te zien die bij assassins kant hoort, maar we krijgen ook een jong meisje te zien dat voor het eerst verliefde wordt. Ik genoot van haar liefde voor kleren en boeken. Ja, ze is verwend maar dat vind ik juist verfrissend. Ze is niet perfect, verre van zelfs omdat ze ook nog eens arrogant is. Maar ja, dat vergeef ik Celaena echt wel. In deze novelles maakt Celaena een duidelijke groei door.
Wat ik daarnaast echt super gedaan vond was dat de novelles samen één groot verhaal vormden. De novelles voelden als een boek aan en niet aan allemaal aparte verhalen.

Ook al spelen de gebeurtenissen zich af voor Throne of Glass, ik raad om de boeken na Crown of Midnight te lezen. Ik las op Goodreads dat iemand wilde dat hij ze voor Queen of Shadows had gelezen. Ik neem aan dat er dus gebeurtenissen uit de novelles terugkomen in dat boek.

The Assassin’s blade vond ik stiekem leuker dan Throne of Glass. Ik zit nu alleen in dubio of ik eerst de eerste twee delen ga herlezen of doorga met Heir of fire. Ik neig naar het herlezen van deze boeken want ik heb nu het idee dat ik Celaena veel beter heb leren kennen en haar daardoor beter snap.

Wat zou jij doen, Throne of Glass herlezen of gelijk doorgaan met Heir of Fire?

Recensie: Throne of Glass