Bridget Jones’s Baby

Bridget Jones’s Baby

Acteurs: Renée Zellweger, Colin Firth, Patrick Demsey e.a.
Genre: Komedie, romantiek
Tijd: 2 uur en 3 minuten
Jaar: 2016
Serie: Bridget Jones #3

bridget_joness_baby_poster

En ze leefden nog lang en gelukkig‘ blijkt niet weggelegd voor Bridget Jones (Zellweger). Na haar break-up met Mark Darcy (Firth) is ze in de veertig en opnieuw single. Bridget besluit zich te focussen op haar baan als producent van een nieuwsprogramma en brengt veel tijd door met haar vrienden. 
Het lijkt alsof ze nu eindelijk alles onder controle heeft en dat er niets meer mis kan gaan… Maar dan ontmoet ze een onweerstaanbare Amerikaan: Jack (Dempsey) en haar liefdesleven staat weer op z’n kop. Deze man heeft alles wat de Britse Darcy mist. Geheel ongepland, blijkt Bridget in verwachting te zijn en weet ze niet zeker wie van de twee mannen de vader is… (Pathe)

Ik had nog nooit een Bridget Jones film gezien, volgens mij ben ik daar een unicum in. Een goeie vriend vroeg mij mee en de trailer zag er veel belovend uit. Toen wij de zaal binnenkwamen was hij zo ongeveer de enige man in de zaal en ik waarschijnlijk de enige vrouw die geen van de vorige delen had gezien.
Terug naar de film, van de trailer kreeg ik een grappige indruk maar ik hoopte vooral dat niet alle grappige momenten al in de trailer geplakt worden. Dit zie je helaas vaker bij dit soort komedies. Gelukkig was dit niet het geval, ook al raad ik aan om de film te kijken zonder de trailer vooraf te zien. Dat maakt de grappige momenten net iets grappiger. Ik heb oprecht echt genoten van deze film, gewoon een heerlijke komedie waarbij je niet te veel hoeft na te denken. Verstand op nul en kijken maar.

bridget-jones-baby

Het verhaal zelf was minder voorspelbaar dan ik had verwacht. Daarnaast vond ik de karakters echt fantastisch, niet alleen Bridget, Mark en Jack maar ook Bridgets collega’s bij de tv en haar vrienden. Er was geen moment dat de film saai werd of er te veel dezelfde grappen in zaten. De hoeveelheid fuck was ook heerlijk in plaats van die Amerikaanse komedies of films waarin nooit gevloekt wordt(maar wel enorm veel geweld wordt gebruikt). De kleine bijrol van Ed Sheeran was leuk gedaan. Patrick Dempsey was een lust voor het oog(ik mis hem in Grey’s Anatomy). Colin Firth is gewoon een formidabele acteur, maar hij was wel oud geworden. En dat einde? Dat vond ik oprecht een sterk einde voor zo’n film. Ik ga deze film zeker nog een keer kijken(en misschien ook eens de eerste twee delen bekijken).

 

Advertenties

Recensie: De Lege Stad

De Lege Stad – Simone van der Vlught

Uitgeverij: Ambo|Anthos
Jaar: maart 2015
Genre: Historische Roman
Bladzijdes: 304
Bindwijze: e-book
Serie:  –

23781233

Op 14 mei 1940 wordt Rotterdam getroffen door het zwaarste bombardement dat Nederland ooit heeft gekend. Voor de pasgetrouwde Katja betekent dit het einde van haar onbezorgde leven. De binnenstad waar ze opgroeide, wordt volledig verwoest en bijna de helft van Katja’s familie komt om. Samen met haar man Daniel neemt ze haar overgebleven broertjes en zusjes in huis. Katja is vastbesloten hen door de oorlog heen te helpen. Maar naarmate het leven grimmiger wordt en iedereen zich gedwongen ziet steeds ingewikkeldere keuzes te maken, wordt het elke dag moeilijker om aan dit voornemen te blijven voldoen. (Goodreads)

Vroeger heb ik de historische boeken voor jongeren van Van der Vlught verslonden. En toen ik hoorde dat haar nieuwste roman over de Tweede Wereldoorlog ging, was ik eigenlijk al verkocht.

Het boek begint gelijk met het bombardement van Rotterdam. Katja zit op dat moment middenin het centrum van de bombardementen. Hierdoor verliest ze niet alleen een deel van haar familie maar krijgt ze ook de zorg van haar zusjes en broertjes erbij. En zo begint het oorlogsverhaal van Katja!

Ik vind het verhaal goed in elkaar zitten. Alle aspecten van de Tweede Wereldoorlog komen aanbod: de Jodenvervolging, bombardementen, omgang met de bezetters, permanente angst in de je leven, het verzet en de honger. Ook schetst Van der Vlught een goed beeld van hoe de oorlog families kon verscheuren. Zoals de familie van Daniel, wiens ouders en broer NSB’ers zijn terwijl hij er fel tegen gekant is. Het is bewonderenswaardig hoe Van der Vlught dit allemaal in een boek van 300 pagina’s propt. Daar ligt ook gelijk het grootste minpunt van het boek. Doordat er zoveel gebeurt en zoveel verschillende aspecten in het verhaal naar voren komt, kan het niet de diepte in gaan. Er had meer diepgang in het verhaal gemogen. Honderd pagina’s extra had al een stuk meer diepgang in het verhaal kunnen brengen. Ook over het einde was ik niet helemaal tevreden. Ik had over bepaalde personages graag nog meer informatie gewild.

De Lege Stad vind ik een schitterende titel. Het staat voor mij voor meer dan de platgebombardeerde stad. Het staat, denk ik, ook symbool voor alle mensen die na de oorlog niet zijn teruggekomen, of de oorlog niet hebben overleefd. Niet alleen de joden, maar ook de verzetsstrijders, soldaten, mannen die omkwamen tijdens arbeitsinzat en de mensen die omkwamen door de honger of bombardementen. Dit vond ik erg schitterend aan de boodschap van de titel.

Ik heb absoluut genoten van het verhaal. Van der Vlught haar schrijfstijl is erg prettig om te lezen. Het leest makkelijk weg. De diversiteit van de karakters heeft een toegevoegde waarde voor het verhaal. Ook de verschillende aspecten van de Tweede Wereldoorlog komen goed naar voren. Jammer is alleen dat het verhaal niet meer de diepte in gaat. Ik vond het verhaal vier sterren waard.