Recensie: Gabrielle

Gabrielle – Lara Adrian

Uitgeverij: Luitingh Sijthoff
Jaar: 2012
Genre: Fantasy, romantiek, erotiek, paranormal romance
Bladzijdes: 254
Bindwijze: paperback
Serie: Middernacht #1
Waardering: 4 sterren

gabrielle

Gabrielle komt tijdens een avondje stappen oog in oog te staan met een knappe, onbekende man. Hun blikken kruisen, de wereld staat even stil. Het volgende moment is hij weg. Gabrielle volgt hem naar buiten, en vanaf dat moment verandert haar leven. Voorgoed en ingrijpend. Want in het nachtelijke duister is Gabrielle getuige van een bloedbad, aangericht door een bende wilde vampiers. Gabrielle wordt op het nippertje gered door de onbekende, die niemand minder is dan Lucan Thorne, leider van de Broederschap, een elitegroep onsterfelijken, die zich tot taak hebben gesteld de mensheid te beschermen tegen het groeiende gevaar van de wilde vampiers. Niet alleen Gabrielle, ook Lucan ervaart verlangens die geen enkele vrouw in zijn negenhonderdjarig bestaan heeft weten los te maken. Maar kan hij zich wel binden aan een vrouw nu de strijd tussen de Broederschap en de groep wilden in alle hevigheid losbarst? Maar als Gabrielle doelwit wordt van zijn vijanden, heeft hij geen andere keus dan haar mee te nemen naar de duistere wereld die hij aanvoert. (Goodreads)

Fantasy met erotiek, zo voorspelt de achterkant mij. Dat kan erg goed of erg waardeloos worden. Mijn verwachtingen waren niet erg hoog. Gelukkig was het verhaal niet waardeloos en overtrof het mijn verwachtingen. Daarnaast hielpen vier uur in de trein ontzettend om het boek snel uit te krijgen.

Adrian heeft een interessante wereld geschept binnen onze wereld. De vampiers hebben een totaal andere geschiedenis dan wat ik eerder heb gelezen. Dit maakt het toch wat anders dan een normaal vampier-verhaal. Daarnaast is ook de bloeddorst een interessant uitgangspunt voor de ondergang van vampiers. En tenslotte het feit dat ze zich alleen met stamvrouwen, menselijke vrouwen, kunnen vermengen is interessant uitgedacht. Het verhaal zelf is niet zo bijzonder, redelijk voorspelbaar ook. Wel zaten er hier en daar wat verrassingselementen in, maar niet genoeg om echt verrassend te zijn.

De schrijfstijl bevalt me. Het is licht en leest lekker door. Niet te kort, maar ook niet te uitgebreid, wat precies goed is voor zulke boeken. Daarnaast zit er wel echt een verhaallijn in het boek en werk je duidelijk naar een punt toe. Er was seks, zoals voorspeld, maar gelukkig was dat niet overheersend.
De hoofdpersonages zijn beide sterke karakters. Gabrielle is een sterke, onafhankelijke vrouw die haar eigen weg gaat. Ze doet lang niet altijd wat haar gezegd wordt. En dat vind ik ook zo leuk aan haar. Ze heeft inhoud en staat haar mannetje. Ik hou van eigenwijze personages, en daar behoort Gabrielle absoluut toe. Lucian is zo’n typisch alfamannetje! Maar in dit geval werkte het me niet vreselijk op mijn zenuwen, wat in sommige gevallen wel zo kan gebeuren. Lucian is namelijk wel een redelijk personages, meestal dan. Ook de andere vampierkrijgers zijn leuk en interessant en ik ben nieuwsgierig naar hun verhalen.

Wederom een nieuwe serie waar ik nu al zeker van weet dat ik ga genieten. Dit zijn van die boekenwaar ik weinig inspanning voor hoef te leveren en die ik goed tussen mijn studie door kan lezen. Door de wat andere vampiers dan normaal, de luchtige schrijfstijl, een verhaal met inhoud en leuke, interessante personages heeft Adrian mij aangenaam verrast. Het verhaal was beter dan ik had verwacht! Ik ben nu al nieuwsgierig wat de andere boeken mij zullen brengen.

Advertisements

One thought on “Recensie: Gabrielle

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s