Recensie: Wij leugenaars

Wij leugenaars – E. Lockhart

Uitgeverij: De Fontein
Jaar: 2013
Genre: Young-adult; contemporary
Bladzijdes: 266
Bindwijze: paperback
Serie: –
Waardering: 5 sterren

wij leugenaars

Cadence is de oudste kleindochter van de machtige familie Sinclair. Elk jaar brengt ze de zomer door op het privé-eiland van haar opa. Heerlijke vakanties met haar neef Johnny, nicht Mirren en de knappe buitenstaander Gat. Ze vormen een hechte club. Tijdens hun 15e zomer worden Cadence en Gat verliefd op elkaar. En dan gebeurt er iets onomkeerbaars. Nu is Cadence na twee jaar afwezigheid voor het eerst terug op het eiland. Geteisterd door zware migraine probeert ze te achterhalen wat er die zomer is gebeurd. Haar familie zwijgt in alle talen. Langzaam komen de herinneringen boven, maar ook de leugens en familiegeheimen. (Goodreads)

Tot mijn verrassing heb ik ooit al een boek van Lockhart gelezen. Jaren geleden las ik “De wonderbaarlijke dag dat ik alles kon horen en zien in de jongenskleedkamer”. Klinkt goed hé. Alleen die titel is al fantastisch. En ik heb toentertijd echt genoten van dit boek. Dat was dus al een pluspunt. En na overspoeld te zijn door lovende recensies, werd het wel eens tijd om ook Wij leugenaars te gaan lezen.

Het boek begint niet zo bijzonder, sterker nog het grootste gedeelte is helemaal niet zo bijzonder. Langzaam krijg je brokkeltjes informatie. De familie Sinclair is helemaal niet zo perfect als ze zich voordoen. Maar dan dat einde, dat weergaloze einde! Dat blies me echt van mijn sokken. Alles wat je dacht te weten … verdwenen! Poef, weg. IJzersterk einde waarbij de rest van het boek in het niet valt.

De schrijfstijl deed een beetje jong aan. Voor een 17-jarig meisje doet Cadence jong aan. Alleen al het vreselijke “mammie”, daar gingen mijn nekharen recht van overeind staan. Zo irritant. Van de andere personages krijg je weinig hoogte en lange tijd wist ik niet zo goed wat ik van ze moest vinden. Maar op het einde wordt alles duidelijk waardoor je het ook snapt. En dat is echt op een meesterlijke manier gedaan! Daardoor zet je eigenlijk alle personages in een heel ander daglicht. (Ik ben benieuwd hoe ik naar de personages zou kijken als ik het zou herlezen, met het einde in mijn achterhoofd)

Ik snap nu alle ophef rond het boek. Weliswaar vond ik de schrijfstijl wat jong voor de 17-jarige Cadence. Wel is zij een interessant personages. En ondanks dat het boek voor het grootste gedeelte niet bijzonder of sterk is, maakt dat einde alles goed. Het blaast je omver en maakt veel duidelijk! Wat ik bijzonder knap gedaan vond. Daarom kan ik niet anders dan vijf sterren geven.

Advertisements

2 thoughts on “Recensie: Wij leugenaars

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s