Recensie: Zijderups

Zijderups – Robert Galbraith

Uitgeverij: De Boekerij
Jaar: 2014
Genre: Thriller
Bladzijdes: 541
Bindwijze: paperback
Serie: Cormoran Strike #2
Waardering: 4 sterren

23128775

Wanneer de schrijver Owen Quine verdwijnt, huurt zijn vrouw detective Cormoran Strike in. Ze denkt dat Owen er even tussenuit is – zoals hij wel vaker doet – en ze vraagt Strike hem op te sporen en weer thuis te brengen.
Maar uit Strikes onderzoek blijkt dat er meer speelt dan zijn vrouw vermoedt. Quine heeft net een manuscript voltooid waarin hij karaktermoord pleegt op bijna iedereen die hij kent. Publicatie van dit verhaal zou vele levens ruïneren, dus er zullen heel wat mensen zijn die hem het zwijgen willen opleggen.
Als Quines lichaam gevonden wordt, blijken de omstandigheden van zijn dood uiterst bizar. In een race tegen de klok probeert Strike het motief te achterhalen van een meedogenloze moordenaar; een moordenaar zoals hij nog nooit is tegengekomen (Goodreads)

Een nieuw boek van J. K. Rowling, het brein achter het pseudoniem Robert Galbraith. Dat is al reden genoeg om het boek te lezen. Daarnaast is dit boek het vervolg op Koekoeksjong. Dat vond ik echt een meesterlijk boek. Koekoeksjong heeft me om ver geblazen en zat zo enorm sterk in elkaar. Maar dit had ook als gevolg dat de verwachtingen hoog waren voor Zijderups.

Die hoge verwachtingen werden niet helemaal waargemaakt. Voor 90 procent wel dus ik vond het absoluut een goed boek. Ik had de meeste moeite met de vermoorde schrijver. Hij is absoluut niet sympathiek. Ook de manier waarop hij stierf was nogal … ranzig. Ook de boeken die hij schreef zijn bizar te noemen. Totaal niet logisch en vreemd en bizar en … idioot. Die setting was gewoon niet zo mijn ding.

Maar … nu even over de positieve punten. Galbraith’s schrijfstijl vind ik zeer sterk. Het zorgt ervoor je altijd minstens één hoofdstuk meer leest dan je van plan was te lezen. Ook wordt je zo vaak op het verkeerde spoor gezet wat betreft de dader. Niemand is logische en toch ook wel weer. En ook wat er nou precies is gebeurd, nog zo’n punt waarmee  je op het verkeerde been wordt gezet. Tot het moment waarop je hoort wie het heeft gedaan en hoe, had ik echt geen flauw idee. Galbraith werkt zijn plot uitstekend uit, waardoor het ook spannend blijft tot het einde. Ook zijn haar karakters goed uitgewerkt. Niet alleen haar hoofdpersonen, maar ook de bijpersonages weet ze overtuigend te beschrijven.
Cormoran Strike is eigenlijk de anti-held. Hij ziet er absoluut niet goed uit, hij is te dik en heeft een raar, niet-passend kapsel. Toch raakte ik langzaam op hem gesteld, wat al in het eerste boek zo was. Hij is aardig, loyaal en slim. Maar hij kan ook ontzettende hufter zijn. Maar ik vind hem gewoon ontzettend leuk, juist doordat hij niet perfect en standaard is.
Zijn assistente en secretaresse, Robin, is erg lief en staat stevig in haar schoenen. In dit deel krijgen we een nieuwe kant van haar te zien: ze blijkt namelijk ook een stoere kant te hebben. Dit vond ik een leuke ontwikkeling en ik ben nieuwsgierig wat we in de komende delen nog te zien van haar krijgen. De connectie tussen Strike en Robin spat van de bladzijdes af. Ik ben benieuwd wat er nog meer voor hen in het verschiet ligt!

Een super sterk mysterie aan de hand van Robert Galbraith, of te wel J. K. Rowling. Hij weet een sterk plot te schrijven en goed uitgewerkte personages neer te zetten. Hij weet de spanning tot het eind te behouden waardoor je wel door moet lezen. Daarnaast is het altijd een raadsel wie het heeft gedaan en waarom. Pas op het laatst wordt alles onthuld.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s