Recensie: The White Princess

The White Princess – Philippa Gregory

Uitgeverij: Simon & Schuster
Jaar: 2013
Genre: Historische Roman
Bladzijdes: 520
Bindwijze: paperback
Serie: The Cousins’ War #5
Waardering: 2.5 sterren

12326627

Caught between loyalties, the mother of the Tudors must choose between the red rose and the white.
When Henry Tudor picks up the crown of England from the mud of Bosworth field, he knows he must marry the princess of the enemy house—Elizabeth of York—to unify a country divided by war for nearly two decades.
But his bride is still in love with his slain enemy, Richard III—and her mother and half of England dream of a missing heir, sent into the unknown by the White Queen. While the new monarchy can win power, it cannot win hearts in an England that plots for the triumphant return of the House of York.
Henry’s greatest fear is that somewhere a prince is waiting to invade and reclaim the throne. When a young man who would be king leads his army and invades England, Elizabeth has to choose between the new husband she is coming to love and the boy who claims to be her beloved lost brother: the rose of York come home at last (
Goodreads)

Ik ben eigenlijk teleurgesteld in dit boek. De verwachtingen waren erg hoog omdat de andere boeken die ik van Gregory las mij erg goed bevielen. Het boek begon erg sterk, er was zelfs één bepaalde scene die ik vrij heftig vond. Maar vanaf een pagina of 100 kakte het verhaal in. En eigenlijk waren er daarna nog maar weinig oplevingen.

Waar Elizabeth in het begin een sterke, jonge vrouw is, is ze later in het verhaal niet meer zo sterk en standvastig en sterk. Eigenlijk komt het erop neer dat ze niks weet. Bij alles is ze afhankelijk van wat anderen haar melden. Bij elke gebeurtenis of verzet weet ze nooit wat er aan de hand is. En dat wordt praktisch het hele verhaal door herhaald. Dit wordt na een tijdje ontzettend vervelend. Niet alleen Elizabeth weet niks, maar jij als lezer weet ook niks. En dat wordt ook niet aan het eind van het verhaal gemeld. Daardoor mist het verhaal een sterke basis. Je wordt de hele tijd in twijfel gelaten. Daarnaast vond ik Henry een ontzettend onsympathiek persoon, en zijn moeder, hoofdpersoon uit De Roos van Lancaster, net zo erg. Alleen de moeder van Elizabeth vond ik een leuk persoon.

Het tijdperk was erg interessant. Meestal wordt het ondergesneeuwd door de Rozenoorlog en Henry VIII, zoon van Elizabeth en Henry. Maar de uitvoering was wel een stuk minder. Ik denk dat het verhaal veel sterker had kunnen zijn als er meer duidelijkheid was geweest. Doordat Elizabeth niks weet, weet jij niks. En in dit geval is dat slecht voor het verhaal.
Gregory’s schrijfstijl blijft erg prettig. Wederom heeft ze haar research goed gedaan, vooral naar de troonpretenders. Maar er miste wel het een en ander, iets wat wel in haar andere boeken aanwezig was. Ik kan moeilijk uitleggen wat dat nou precies is.

Er ontbrak dus nogal wat in dit boek. Ik vond het absoluut geen sterk boek. Het was wel interessant, maar daar houdt het dan ook echt bij op. Elizabeth was een zwak persoon, en eigenlijk ook een beetje saai. Er gebeurde te weinig, je weet te weinig. Wel ben ik nu nieuwsgierig geworden naar Elizabeth, maar dit boek heeft die nieuwsgierigheid niet weten te bekoren. Dus maar 2.5 ster.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s