Recensie: Het Vuur van de Herfst

Het Vuur van de Herfst – Diana Gabaldon

Uitgeverij: Boekerij
Jaar: 1996
Genre: Historische Roman
Bladzijdes: 1104
Bindwijze: e-book
Serie: De Reiziger – cyclus #4
Waardering: 3.5 sterren

22559_5404126d59650_22559

Het is inmiddels meer dan twintig jaar geleden dat Claire Randall via een magische kring van stenen in het door oorlog en plundering geteisterde Schotland van de achttiende eeuw terechtkwam. Nu is ze voor de tweede maal teruggereisd, om de rest van haar leven door te brengen bij haar geliefde, de innemende Schotse Hooglander Jamie Fraser.
Het jaar is 1767, Jamie en Clarie zijn inmiddels terechtgekomen in Charleston, Zuid-Carolina, aan de vooravond van de Amerikaanse Burgeroorlog. Op zoek naar een nieuw leven zonder oorlog en geweld sluiten ze zich aan bij een groep Schotse Hooglanders in ballingschap.
Maar Claire heeft iemand achtergelaten in het heden: haar dochter Brianna. Nadat Brianna een ontdekking heeft gedaan die haar tot in haar diepste wezen raakt, besluit ze terug te reizen naar het verleden, op zoek naar de vader die ze nooit heeft gekend, en daarmee zet ze haar toekomst op het spel.
(Goodreads)

Ik was een beetje teleurgesteld in dit boek. De eerste drie boeken in de Outlander serie heb ik verslonden. Boek 2 en 3 had ik beide binnen een week uit (beide rond de 1000 pagina’s) maar over dit boek heb ik ruim een maand gedaan. Pas na 50% kwam er echt actie in het boek voor, ik had echt een momentje van “hé hé dat werd tijd”. Daarvoor gebeurde er ook wel veel, maar ergens vond ik dat er ook niks gebeurde. Het kabbelde maar een beetje voort. Van 50 tot 75 procent gebeurde er echt heel veel en werd ik eindelijk echt het verhaal in gezogen. En daarna was ik het weer een beetje kwijt. Ik vond het ook een beetje voorspelbaar worden, jammer genoeg. Er waren nog wel wat punten die mij verraste maar voor het grootste gedeelte vond ik het toch voorspelbaar.

Ook had ik in dit verhaal wat moeite met Jamie. De manier waarop hij zich gedroeg ging me voor het eerst tegen staan. Zijn ongeduld en hoe hij niet wenst te worden tegengesproken, hoe hij altijd zijn mening al klaar heeft voor hij überhaupt het verhaal had gehoord, ik trok dat niet zo goed. En met Claire…ja dat weet ik niet zo goed. Nu ik op het boek terugkijk merk ik dat ik moeite heb met haar stukken te voorschijn te halen. Ze is door alle gebeurtenissen en andere personages een beetje weggevaagd. Roger en Brianna vond ik een hele leuke toevoeging om te lezen, maar hun verhaal was uiteindelijk het toch net niet voor mij.

De schrijfstijl van Gabaldon blijft erg mooi. Wat ik erg knap vind, en wat mij ook al opviel in andere delen, is dat bepaalde details die aanbod komen in het begin niet bijzonder lijken. Maar later in het verhaal komen ze op zo’n manier terug dat ze toch belangrijk worden, maar daar kan zo vijfhonderd pagina’s tussen zitten. Dit voegt voor mij absoluut wat toe. En het betekent ook dat je tijdens het lezen echt alert moet zijn en niet over dingen kan heen lezen want je weet nooit of het later terugkomt.

Het is absoluut geen slecht boek, het zit erg goed in elkaar en het verhaal is interessant maar vergeleken met de vorige drie boeken was dit het gewoon niet voor mij. Ik ga absoluut boek vijf erbij pakken maar ik denk dat ik daar voorlopig even mee wacht omdat ik in de afgelopen twee maanden drie boeken erdoorheen heb gejaagd en misschien is dat gewoon iets te veel van het goeden. Daarom 3.5 sterren.

Advertenties

One thought on “Recensie: Het Vuur van de Herfst

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s